Hoe werken bedrijfsartsen?

5

Dit is geen echt nieuwsartikel, maar een vraag aan u als ervaringsdeskundigen. Het gaat over bedrijfsartsen, waarover ik steeds vaker gemengde geluiden hoor.

In mijn sociale omgeving hoor ik steeds vaker het woord ‘dubieuze opstelling’, als het gaat om de werkwijze van bedrijfsartsen. Een recent voorbeeld is een vriendin die moest gaan werken, ondanks dat de huisarts haar dat had afgeraden. Haar werd verteld: “Werken met griep is heel gewoon” en “Je bent nog jong, gewoon even doorbijten. Ziek zijn is geen optie”.
Een andere bedrijfsarts (bij een andere vriend) stelde 7 dagen per week therapeutisch werk voor van een uur per dag.

Vragen

Mag ik u als P&O’ers twee vragen stellen?

  1. Zijn de diverse verhalen die ik hoor uitzonderingen, of is dit de regel?
  2. En mocht het vaker voorkomen, wat is dan de verklaring daarvoor?

Basti Baroncini, redacteur P&Oactueel.
 

Lees meer over:

Over Auteur

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat u op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.

5 reacties

  1. Ik ben het voor een groot deel eens met de reactie van Henk Wetemans. Aan elk verhaal zit inderdaad 2 kanten. En het is maar al te vaak zo dat er niet wordt gekeken naar wat men nog wel kan.

    en h p, ik zeg niet dat er geen rottige bedrijfsartsen of werkgevers zijn, vast wel. (net zo als rottige werknemers trouwens) maar ik vind de zin: 1 doel, je zo snel mogelijk weer aan het werk krijgen, een erg goede zin! Ik zie hier ook niets negatiefs in… Ik zou eigenlijk graag zien dat dit het doel is van 3 partijen, werknemer, werkgever ?n bedrijfsarts. Dat is toch een mooi doel? Iemand weer aan het werk krijgen.
    Ik zal de mensen wel voor zijn, het moet wel mogelijk zijn en kunnen. Maar als het kan, waarom niet?

  2. Bedrijfsartsen worden door de werkgever betaald en hebben dus gezamenlijk maar 1 doel: je zo snel mogelijk aan het werk te krijgen.Ik heb ontzettend veel ellende gehad met bedrijfsarts terwijl ook mijn huisarts mij rust voorschreef( na een hartinfarct op mijn werk) moest ik aan het werk….Uiteindelijk ge?scaleerd en heb ik met behulp van de vakbond.. “met wederzijds goedvinden”(lees onder druk) ontslag gekregen.Ik ben in mijn leven nog maar 1 menselijke bedrijfsarts tegengekomen.iemand die gevoel en begrip toonde.

  3. Henk Wetemans op

    Beste Basti. 1ste reactie, een verhaal heeft altijd twee kanten. Dus over je voorbeelden valt weinig inhoudelijks op te zeggen. Er valt wel het een en ander te vertellen over bedrijfsartsen. Het is en blijft een vak, al denkt menig werkgever/werknemer hier anders over. Zoals er bij makelaars of chauffeurs zeer goede tussen zitten heb je er ook bij zitten waarvan menigeen denkt dat hij/zij met spaarpunten het diploma/rijbewijs heeft gekregen. Dit is ook het geval bij bedrijfsartsen. Ik kom als register casemanager dagelijks in contact met bedrijfsartsen. En ik werk alleen maar met een gerigistreede bedrijfsartsen. Zij moeten werken volgens bepaalde richtlijnen die zij ism hun beroepsvereniging hebben opgesteld. De belangrijkste taak, volgens mij en de richtlijnen, moet zijn dat de bedrijfsarts moet aangeven wat iemand nog wel kan met zijn tijdelijke of structurele beperkingen. Want ziek zijn wil niet zeggen dat iemand arbeidsongeschikt is! En helaas zie ik bij werknemers vaak de houding “ik ben ziek dus ik kan niet werken”, terwijl ze wel nog een boodschap kunnen doen of de kinder naar school kunnen brengen enz enz.
    Helaas zitten ook bij de geregistreede bedrijfsartsen minder goede en zal er door een deskundigen doorheen geprikt moeten worden van dat wat de bedrijfsarts heeft geadviseerd aan de werknemer en of werkgever. Maar het begint al vaak bij de 1ste stap dat de werkgever niet aan de werknemer durft te vragen wat de werknemer nog wel zou kunnen betekenen voor de werkgever. Doordat de werkgever het niet durft te vragen wordt de bedrijfsarts maar ingezet. De werknemer gaat dan naar de bedrijfsarts zonder dat de werkgever een duidelijke vraagstelling aan de bedrijfsarts steld. Dat is hetzelfde als ik mijn kind van 10 jaar naar de supermarkt stuur met ? 10,– zonder dat ik hem/haar een boodschappenlijstje meegeef. Wat denk je waar mijn kind mee thuis komt….snoep en koekjes. Terug komend op je vragen. No 1. dit is helaas geen uitzondering maar nogmaals het verhaal heeft twee kanten. No 2 Wellicht is iemand frequent (meer dan 3 keer per jaar) ziek met de klacht griep. Wat is de definitie van griep en kun je die drie keer per jaar hebben? Alles is mogelijk…..maar 3 keer of zelf meerdere keren per jaar komt z??r weinig tot niet voor.
    Henk Wetemans
    Register Casemaneger

  4. beatrix soesbergen op

    Ik heb in de loop der jaren geleerd dat je a) een goed contact moet hebben met je bedrijfsarts en zieke medewerker
    b) ook regelmatig met elkaar moet overleggen: SMT kan ook met externe bedrijfsarts.

  5. R.M. van Leeuwen op

    Dag,

    Als bedrijfsarts wil ik reageren: zowel werkgever als werknemer hebben feitelijk het zelfde doel: de werkgever wil dat een werknemer gezond is en met plezier het werk kan verrichten, de werknemer wil graag gezond en met plezier het werk verrichten.
    Bij arbeidsongeschiktheid ten gevolge van ziekte of gebrek dient de bedrijfsarts naar de arbeidsmogelijkheden te kijken, de werknemer te ondersteunen de belastbaarheid te vergroten (wat hij aankan) en vervolgens adviseren hoe dit te bereiken. Er is dus sprake van een gezamenlijk traject met doel volledige terugkeer in eigen werk. Vanuit de wetgever is bepaald dat de bedrijfsarts door werkgever wordt betaald. Doch een bedrijfsarts dient professioneel te handelen conform de richtlijnen en een werkgever verlangt dit van een bedrijfsarts: professionaliteit.
    Rob?r van Leeuwen, zelfstandig bedrijfsarts
    Care with Vision B.V.