Langer zwangerschapsverlof kost 140 miljoen

2

Twee weken langer zwangerschapsverlof, zoals de Europese Commissie wil, kost 140 miljoen euro extra.

Dit zullen vooral werkgevers voelen. Zij betalen de premies voor het WW-fonds, waaruit in Nederland zwangerschaps- en bevallingsverlof wordt gefinancierd.

Dit blijkt uit een brief van demissionair minister Piet Hein Donner (Sociale Zaken) aan de Tweede Kamer over het voorstel van de Commissie voor een nieuwe richtlijn van achttien weken zwangerschapsverlof. Het Europees Parlement was begin dit jaar tijdens een eerste bespreking positief over het voorstel.

In Nederland heeft nu een werkneemster voor en na de bevalling recht op in totaal zestien weken verlof. Donner heeft zich altijd verzet tegen een verlenging hiervan, omdat in zijn ogen niet is aangetoond dat het nodig is om de gezondheid van moeder en kind te beschermen.

Na zwangerschapsverlof is in Nederland volgens de minister sprake van ,,slechts 4 procent ziekteverzuim” om redenen die samenhangen met de bevalling. Voor deze vrouwen geldt volgens hem ook een vangnet in de Ziektewet, waarbij werkgevers de kosten van de loondoorbetaling bij ziekte kunnen declareren bij uitkeringsinstituut UWV.

Bovendien denkt Donner niet dat meer vrouwen aan het werk gaan door een ruimer zwangerschapsverlof. Volgens hem is het in ons land al vanzelfsprekend dat moeders werken. Na de geboorte van het eerste kind stopt volgens hem ,,slechts 10 procent” van de vrouwen met werken.

In plaats van langer zwangerschapsverlof denkt de CDA-bewindsman dat het flexibeler maken van regelingen voor ouderschapsverlof, arbeidstijden en werkplek vrouwen beter helpt werk en privé te combineren. Hij werkt hier al enige tijd aan.

Donner laat op verzoek van CDA-Kamerlid Eddy van Hijum nog wel onafhankelijk onderzoek doen naar de kosten en baten van langer zwangerschapsverlof. Van Hijum spreekt van serieuze signalen van verborgen ziekteverzuim en zei dat vrouwen extra vrije dagen opnemen, omdat ze zich voor en/of na de bevalling niet fit genoeg voelen om te werken. Dit kost werkgevers net zo goed geld volgens het Kamerlid.

Een mogelijke toevoeging van vaderschapsverlof aan de Europese plannen wijst de minister ook af. Dit zou ongeveer 235 miljoen euro kosten, terwijl er al ouderschapsverlof bestaat.

Lees meer over:

Over Auteur

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat u op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.

2 reacties

  1. In de praktijk van ons bedrijf is inderdaad gebleken dat er veel verborgen kosten zijn. E?n medewerkster kwam na het einde van het verlof gewoon weer werken, maar viel na een aantal weken uit, omdat het toch te vroeg was geweest. Dan geldt het vangnet niet meer, krijgt de werkgever geen compensatie en wordt het dus ook niet in de cijfers opgenomen.
    Een andere medewerkster is heel geleidelijk teruggekomen door vrije dagen op te nemen, omdat zij de overgang naar direct weer 4 dagen werken niet aan kon.
    Naar mijn mening zou het zwangerschapsverlof niet zozeer met twee weken verlengd moeten worden, als wel dat de medewerkster flexibel zou moeten kunnen zijn in het opnemen van die twee weken als extra dagen om geleidelijk terug te komen. Dat zal veel verborgen ziekte als gevolg van zwangerschap kunnen voorkomen.

  2. Mijn ervaring is dat vrouwen meer tijd nodig hebben na de bevalling. Het gaat hierbij niet zozeer om lichamelijke klachten, maar meer om de hele organisatie van werk en gezin en vermoeidheid, die dit met zich meebrengt. Ik vind het rekensommetje van de kosten van verlening van bevallingsverlof dan ook te kort door de bocht. Zet de uitval door vakantie, ouderschapsverlof en/of ziekte op een rij naast de teruggang in productiviteit, dan lijkt de verlening mij geen (te) dure maatregel.

    Overigens blijft Nederland hier ten opzichte van andere Europese Landen achterlopen, ondanks dat de Nederlandse politiek ervan overtuigd is, een voorloper te zijn. In combinatie met de zeer dure kinderopvang met matig geschoolde leidsters, beperkte opvangtijden maar ook de matige zorg, die aan de kraamvrouw wordt besteed na de bevalling, is Nederland een ontwikkelingsland.