Werkende moeders niet populair

13

Wereldwijd is het aantal bedrijven dat werkende moeders wil aannemen drastisch gedaald. Nederland is het enige land waar men van plan is om meer vrouwen aan te nemen, maar we scoren momenteel dan ook wel heel erg laag.

Dat blijkt uit onderzoek van Regus.

Vorig jaar gaf 44 procent van de bedrijven aan meer werkende moeders aan te willen nemen, nu verwacht slechts 36 procent dat te doen in 2011. Met 45 procent van de ondervraagde bedrijven wereldwijd die in 2011 nieuw personeel willen aannemen, is de intentie om werkende moeders aan te nemen zorgwekkend laag.

Cijfers

In Nederland is 37 procent van de bedrijven van plan in 2011 nieuw personeel aan te nemen, maar slechts 28 procent daarvan geeft aan meer werkende moeders aan te nemen.
Uit het onderzoek blijkt verder dat wereldwijd:

  • 37 procent nog steeds denkt dat werkende moeders minder betrokken en flexibel zijn dan andere medewerkers;
  • 33 procent bang is dat ze kort na de inwerkperiode weggaan omdat ze nog een kind willen;
  • 24 procent denkt dat de kennis van werkende moeders niet up-to-date is.

Drie partijen

Volgens Eduard Schaepman, algemeen directeur van Regus Benelux, ligt het probleem deels bij de overheid: ‘Wanneer de overheid zegt dat vrouwen èn een baan èn kinderen moeten hebben, dan is dat niet realistisch. Dat kun je niet vragen, die verwachting is veel te hoog. We willen ook dat die kinderen goed opgevoed worden, en daar is tijd voor nodig. Dan moet je dus geen dubbele eisen stellen.’
Maar bedrijven hebben ook een deel van de verantwoordelijkheid: ‘Waar het om gaat is dat je goed nadenkt en goed organiseert en plant. Bij ons in de directie werken ook dames die kinderen hebben, maar wel op de juiste plaats. Ze hebben zo’n vertrouwen opgebouwd de afgelopen jaren dat we ze graag wilden behouden, en op zoek zijn gegaan naar iets ander werk. Kijk, je kunt geen afdeling van dertig man leiden in 3 dagen, daar moet je realistisch in zijn. Pas het werk iets aan, en wanneer de kinderen op school zitten, kunnen die vrouwen weer fulltime aan de slag. Ook voor vrouwen geldt dat ze zich flexibel moeten opstellen en goed moeten nadenken wat logisch is.’

Herintreders

Gelukkig is er ook positief nieuws: de meerderheid van de bedrijven is vol lof over herintreders. 72 procent meent dat bedrijven die parttime werkende moeders links laten liggen een aanzienlijk en waardevol deel van de beroepsbevolking niet op waarde weten te schatten. Bovendien vindt ruim 56 procent dat werkende moeders over vaardigheden beschikken die in de huidige markt moeilijk te vinden zijn en 57 procent geeft aan herintreders te waarderen omdat zij ervaring en vaardigheden meebrengen zonder topsalarissen te eisen. In Nederland gaf slechts 44 procent van de respondenten aan herintreders bijzonder te waarderen vanwege hun kennis.

Basti Baroncini, redacteur P&Oactueel.

Lees ook:
> Groot arbeidspotentieel in krachtwijken
> Paradoxale ontwikkelingen op arbeidsmarkt
> Werkgever moet werktijden afstemmen op privésituatie werknemer

Lees meer over:

Over Auteur

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat u op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.

13 reacties

  1. De verwachting zou te hoog liggen en bedrijven moeten de juiste plaats bepalen voor deze groep medewerkers? Ik geloof dat er over elke categorie wel een voor- en nadelenlijstje te maken valt.
    In plaats van dat we in Nederland stoppen met allemaal normen en waarden op de werkende moeder ?n vaders te leggen, vinden we met z’n allen dat een moeder vooral niet meer dan 3 dagen hoort te werken en dat het zo bewonderingswaardig is als een man gebruik maakt van z’n ouderschapsverlof of nog specialer…een dag minder gaat werken. Overheid en werkgevers zouden juist meer moeten faciliteren zodat er een nieuwe balans kan ontstaan want de komende decennia zal iedereen, en zeker hoogopgeleide moeders, hard nodig zijn op de arbeidsmarkt. Verder wil ik iedereen oproepen elkaar minder te veroordelen om de keuzes die hij of zij maakt ten aanzien van werk-/priv?balans en elkaar juist meer te steunen daar waar mogelijk.
    Namens een hardwerkende, studerende maar vooral liefhebbende moeder.

  2. En heeft Regus in het onderzoek meegenomen hoeveel “werkende vaders” bedrijven van plan zijn aan te nemen?
    En werken er bij Regus geen “vaders”? Gaat het nu om “herintredende moeders” of “werkende moeders”?

  3. Paulien van der Weij op

    Als hij juist geciteerd is maakt Eduard Schaepman maakt het erg wel bont. Voor vrouwen is een baan ?n kinderen niet realistisch? Hoe zit dat voor de mannen? Hebben die alleen een baan of alleen kinderen? Als we zo blijven denken in oude patronen schiet het niet op. Laat iedere man/vrouw zijn eigen keuzes maken en prioriteiten stellen. Ga je voor je werk en organiseer je je gezin hierom heen, prima. Ga je voor je gezin en zoek je (tijdelijk) een goed behapbare job erbij, ook prima. En behoor je tot degenen m/v die het wel lukt allebei de volle 100% te geven, goed zo!

  4. Jan Lustberg op

    Ik zou zeggen: Alle werkende moeders verzamelen en kom in de Zorg werken. Daar zijn mogelijkheden voor werkende moeders en vaders met en zonder kinderen.

  5. Richard Koopman / Zynn op

    Jammer dat werkgevers in Nederland zelf helemaal geen kinderen hebben, anders zou je toch een ander geluid hebben verwacht..

    Voorts is opmerkelijk dat dit met name in Nederland al decennialang een terugkerend onderwerp is en klaarblijkelijk zeer hardnekkig is.
    Behalve Nederland hebben alle omringende landen tijdens WO I en WO II terwijl de mannen naar het front gingen, de vrouwen gezorgd voor produktie in de fabrieken. Vanaf begin 20e eeuw zijn is ‘vrouw en werk’ dus – door noodzaak – niets bijzonders. Nederland was neutraal tijdens WO i en een front was er niet in WO II. De huidige discussie stamt dus nog regelrecht uit het einde 19e eeuw, toen het een status was als de vrouw niet hoefde te werken (dat was iets voor boeren). In de omringende landen is deze man/vrouw/werk discussie dus niet aan de orde, laat staan dat men het heeft over ‘de werkende moeder’ (brrrr)

    Grappig was dat toen ik (we) kinderen kreeg, aan mijn vrouw gevraagd werd “voor hoeveel uur ze ging straks ging werken, of dat ze ging stoppen”. Mij is die vraag als ‘werkende vader’ uiteraard nooit gesteld. Overigens bleven we allebei FT werken.

  6. Het wordt tijd het kinderen krijgen aan het andere geslacht over te laten.
    De vrouwen draaien al jaren op voor – naast het fijne van moederschap- een breed sortiment van langdurige nadelen.

  7. Ik klim niet vaak in de pen maar wat er wordt opgetekend bij monde van die -ik neem aan meneer- Eduard van Regus vind ik ronduit schokkend. Ik ben een werkende moeder van 3 kinderen, en nog ??n met een eerste ?n tweede leg ook. Ik kan dat prima combineren met een baan van 32 uur. Toen de kinderen jonger waren gaf ik leiding aan 38 mensen, dat ging prima. Ik gaf al leiding toen ik een alleenstaande moeder was, het is een kwestie van kunnen organiseren. Ik hoop dat er niet veel mensen meer rondlopen in bedrijven die denken als meneer Eduard. Maar ik heb even gegoogeld, hij heeft HEAO gehaald in 1983, dus is nog niet eens zo oud als zijn denkbeelden doen vermoeden. Dan kan ik alleen maar hopen dat hij verkeerd is geciteerd.

  8. Ik vind dat we het helemaal niet moeten hebben over werkende moeders en werkende vaders, maar gewoon over werkenden. Gelijke rechten. Als je als ouder wilt werken, prima, maar verwacht geen voorkeursbehandeling. En van de werkgever is het begrijpelijk dat-ie kiest voor iemand bij wie het werk op 1 staat en die niet alles laat vallen als Sem een snotneus heeft. Het kost hetzelfde, dan wil je de meeste waar voor je geld toch?

  9. Fenna den Hartog op

    Ook ik, FT werkende moeder van 3 meiden, ben het bewijs dat het goed te combineren is baan, kinderen en relatie. Laten we het laatste niet uit het oog verliezen. Van mijn vent daarentegen vraag ik hetzelfde, als ik zelf in praktijk breng, nl. een balans tussen de drie en als je het goed regelt ( qua opvang zou het aantal plaatsen in mijn omgeving wel drastisch uit moeten breiden) en het met zijn tweeen doet kom je een heel eind in de goede richting.

  10. Sjoukje Broer op

    Als personeelsfunctionaris van een stichting met meer dan 100 medewerkers durf ik wel te zeggen dat ik ALLE vooroordelen die uit dit artikel blijken in de parktijk kan ontkrachten. Bij ons werken voor ca 80% werkende moeders in functies als fysio, huisarts, apotheker en assistent, en veel, zo niet ALLES hangt af van hoe je het werk organiseert en welk vertrouwen je schenkt aan je medewerkers. En daar krijg je enorme loyaliteit en inzet voor terug: verloop is 2% en verzuim 3% en dat in de zorg !!! Kortom: ik daag iedere werkgever uit om eens een andere bril op te zetten!!

  11. @ B. Ik mag hopen dat steeds minder werknemers van mening zijn dat elke papa/mama voor een snotneus het werk erbij neer legt! Anders hoop ik dat het niet mijn kinderen zijn die de billen hem/haar moet wassen als hij/zij oud en hulpbehoevend is…over voorkeursbehandeling gesproken of verwachten ze dan ook gelijke rechten?!

  12. “57 procent geeft aan herintreders te waarderen omdat zij ervaring en vaardigheden meebrengen zonder topsalarissen te eisen”. Met andere woorden: 57% van de herintreders wordt onderbetaald.

  13. “kunnen die vrouwen weer fulltime aan de slag”… klinkt als “kan dat vee weer terug in de wei”
    Ik word vreselijk moe van dit soort onzin. Als je niet objectief de resultaten van een onderzoek kunt uitleggen, moet je je handen er niet vies aan maken.