Betalen voor sollicitanten

2

Wat te doen als je als bedrijf tien vacatures hebt die je maar niet vervuld kunt krijgen? De Groningse IT-dienstverlener Wisdom bedacht iets nieuws. Althans: voor Nederland. Het bedrijf ging kandidaten die op sollicitatiegesprek kwamen, betalen voor hun komst. ‘Het moest opvallen.’

Vorig jaar hield een Japans bedrijf vanwege de overweldigende belangstelling voor een aantal vacatures sollicitatiegesprekken bovenop een berg. Wie écht geïnteresseerd was in een baan moest die berg maar beklimmen om dat te laten zien. Bij het Groningse Wisdom was voor een aantal specifieke functies juist het omgekeerde het geval: de gewenste, ervaren kandidaten werden maar niet gevonden. ‘Toen heb ik het idee gekregen om te gaan betalen voor sollicitatiegesprekken’, vertelt directeur René Schoenmakers van IT-dienstverlener Wisdom. ‘We moesten iets doen dat de aandacht op de vacatures zou richten.’

Onderscheiden

Sinds eind 2004 had het bedrijf namelijk een flink aantal vacatures voor ervaren softwareontwikkelaars. ‘We zochten al een jaar naar ervaren mensen’, vertelt Schoenmakers. ‘Verspreid over een periode van een jaar hadden we ook al ongeveer negen mensen aangenomen. Maar de orderportefeuille groeide sneller dan we mensen konden vinden. Wij doen eigenlijk alleen maar Java en Microsoft.Net softwareontwikkeling en in die twee disciplines is al vrij lang veel vraag naar ervaren mensen’, aldus Schoenmakers.

Daarom kregen sollicitanten voor de functie van ervaren Java en Microsoft.Net developer vijf euro per minuut betaald. Om de actie onder de aandacht te brengen werd de website betaaldsolliciteren.nl gelanceerd en werden een aantal open avonden georganiseerd. Tijdens die open avonden konden mensen informatie over het bedrijf krijgen, maar ook met hun cv langskomen om direct te solliciteren.

Gouden greep

‘Ik vind het altijd leuk wanneer iemand zoiets bedenkt’, zegt de medewerkster van een wervings- en selectiebureau uit Midden-Nederland die anoniem wil blijven. Toch zal ze het niet snel zelf toepassen. ‘Op dit moment is het nog steeds zo dat we geschikte kandidaten hebben of kunnen vinden voor de functies waarvoor we bemiddelen.’ Anders is dat bij zorginstelling Zuwe Weidesticht in Maarssen. ‘Ik heb genoeg vacatures die heel moeilijk vervulbaar zijn, omdat het voornamelijk hele kleine contracten zijn’, zegt P&O’er Jolanda van Thiel. ‘We zijn net bezig om dat goed aan te pakken, op een creatieve manier. Het staat nog helemaal in de kinderschoenen en de ideeën daarover worden pas eind deze maand gepresenteerd. Ik weet op dit moment niet in hoeverre betaald solliciteren voor ons interessant zou kunnen zijn.’

Voor Wisdom bleek betaald solliciteren al snel een gouden greep. Vanaf het moment dat het betaald solliciteren enkele maanden geleden van start ging, kreeg de actie meteen veel aandacht, ook in het buitenland. ‘Alleen het eerste weekeind hadden we al veertigduizend bezoekers op de website’, vertelt Schoenmakers. ‘De persberichten die we hadden rondgestuurd, stonden dezelfde dag nog op Teletekst en een aantal grote nieuwssites, met een link naar onze website. Dat genereerde heel veel publiciteit. Ook in de Noorse en Belgische media zijn artikelen verschenen.’

Goedkoop

Dat leidde ertoe dat massaal op de openstaande vacatures werd gereageerd. ‘We hebben honderden cv’s binnengekregen en een behoorlijk deel daarvan lag ook echt in de doelgroep’, vertelt Schoenmakers. ‘We hebben nu elf mensen aangenomen en ongeveer 25 gesprekken gedaan. Een gemiddeld gesprek duurt veertig minuten dus dat kost bij vijf euro per minuut tweehonderd euro. Alles bij elkaar zijn we nu dus zo’n vijfduizend euro kwijt voor elf nieuwe medewerkers. We hebben nog twee mensen een aanbod gedaan en ik heb goede hoop dat die ook bij ons komen werken. De advertenties waarmee we onze actie onder de aandacht hebben gebracht, hebben bij elkaar ook niet meer dan vijfduizend euro gekost. Al met al is dat relatief heel goedkoop.’

Ter vergelijking: een grote personeelsadvertentie in het Dagblad van het Noorden begin vorig jaar kostte alleen al tienduizend euro. Van de negen mensen die het bedrijf een jaar eerder op traditionele wijze had geworven, kwam een aantal mensen via wervings- en selectiebureaus binnen. ‘Dat kost al gauw vijftien tot achttien procent van een jaarsalaris, dan betaal je soms acht- tot negenduizend euro per persoon’ rekent Schoenmakers voor. ‘En ik moet zeggen dat de kwaliteit van de mensen waar we nu uit konden kiezen over het algemeen wel beter is.’

Fiscus

Wisdom is zo tevreden over de resultaten van het betaald solliciteren dat de proef voor onbetaalde tijd wordt verlengd. Overigens alleen voor ervaren Java en Microsoft.Net programmeurs. Voor de marketingmedewerkster die onlangs werd aangenomen, werden geen betaalde sollicitaties gehouden omdat die vacature niet voor onoverkoombare problemen zorgde.

Schoenmakers is zich er terdege van bewust dat de grote media-aandacht de belangrijkste verklaring voor het succes van het betaald solliciteren is. Toch is hij niet bang dat vervolgacties minder succesvol zullen zijn omdat het nieuwtje er dan af is. ‘Dat zou kunnen, maar op dit moment is er nog volop aandacht. De Belastingdienst heeft aangegeven dat er wat issues zijn rond het belasten van het geld dat de sollicitanten krijgen. Dat was ook weer in de media.’ Wel denkt Schoenmakers dat andere bedrijven niet veel aandacht op zich zullen vestigen als ze de proef met betaald solliciteren kopiëren. ‘Ik kan me wel voorstellen dat bedrijven meer gaan nadenken over andere acties. Wij zitten in de IT-sector natuurlijk met de omstandigheid dat het in die sector heel erg met pieken en dalen gaat.’

Etentje

Een vergelijkbare actie kwam afgelopen zomer in het nieuws, toen de korpschef van het politiekorps Brabant-Noord een actie lanceerde waarbij agenten van het korps die een allochtone agent aanbrachten, op een etentje zouden worden getrakteerd. In de Verenigde Staten is zo’n aanbrengpremie al de gewoonste zaak van de wereld. Om de drempel voor allochtonen om bij de politie te solliciteren weg te nemen ‘moet je af en toe baanbrekend te werk gaan’, zo verklaarde korpschef Akerboom destijds.

‘De actie van de korpschef was bedoeld als aandachttrekker’, zegt P&O’er Marieke Haeve. ‘Dat heeft wel een aantal aanmeldingen opgeleverd, maar de emmer stroomde niet ineens over.’ Of betaald solliciteren wellicht een beter alternatief is, betwijfelt ze. ‘Ik denk niet dat het voor ons de juiste personen oplevert. Solliciteren bij de politie hangt niet af van het wel of niet betaald krijgen voor een sollicitatie. Mensen kiezen niet van de ene op de andere dag voor een baan bij de politie. Meestal kriebelt het al langer, maar was men nog niet competent genoeg. Een politiefunctie is uiteindelijk niet te vergelijken met andere beroepen.’

Creatief

Met dit soort initiatieven lijkt het alsof er in P&O-land een beweging is naar steeds creatievere wervingsmethoden. Maar is dat ook zo? ‘Nee, nog niet. Ze komen nog steeds bij ons’, lacht de anonieme medewerkster van het wervings- en selectiebureau. Ook de heer De Vries van wervings- en selectiebureau Employment Vision gelooft niet dat er sprake is van een dergelijke ontwikkeling. ‘Als je eind jaren negentig op gesprek kwam en je tekende een contract, dan stond je auto buiten al klaar. Of je kreeg een computer of duizend euro als je iemand anders bij de organisatie aanbracht. We zijn nu net uit het dal aan het klimmen en ik zie dat soort dingen echt nog niet op grote schaal weer gebeuren. De nood moet echt wel heel hoog worden, en dan heb ik het echt over hele specifieke functies in bepaalde niches van de markt, voordat bedrijven overgaan tot dat soort acties.’

Calvinistisch

Bovendien is het in Nederland ‘not done’ om dit soort acties te doen, vindt De Vries. ‘Wij zijn daar denk ik te calvinistisch voor. Het is te Amerikaans, te zakelijk. Dan krijg je naast het fenomeen van de beroepsgokker het fenomeen van de beroepssollicitant. In hoeverre kun jij als bedrijf dan goed inschatten wie je tegenover je hebt als iemand daar zijn beroep van heeft gemaakt?’

Schoenmakers meent dat onderscheid heel goed te kunnen maken. ‘Er zijn behoorlijk wat mensen die hun geld aan een goed doel hebben gegeven. Die mensen zeiden aan het begin van het gesprek dat ze niet de indruk wilden wekken dat ze bij ons wilden werken voor die vijf euro per minuut en wilden dat we dat geld aan de Pakistan-actie gaven. Dat geeft wel aan dat de mensen die uitgenodigd zijn serieus waren.’

Serieus

Ook bleken veel sollicitanten van oorsprong uit het Noorden te komen, maar inmiddels in de randstad te werken. ‘Door deze actie kregen ze in de gaten dat er weer leuke banen in Groningen zijn en wilden ze daarom graag terug’, verklaart Schoenmakers. ‘Een aantal van die mensen hebben we ook aangenomen. Als je de moeite neemt om vanuit de randstad in Groningen op gesprek te komen, dan ben je echt wel serieus.’

Maar was Schoenmakers dan helemaal niet bang dat de verlokkingen van het geld mensen zou trekken die niet in een baan geïnteresseerd waren? ‘Je hebt altijd niet serieuze sollicitanten’, zegt Schoenmakers, ‘maar ik heb niet de indruk dat het er bij deze actie bovengemiddeld veel waren. De mensen die op gesprek zijn geweest, waren in ieder geval serieus. Op één na, maar dat gesprek hebben we ook vrij snel afgekapt.’

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone
Lees meer over:

Over Auteur

Redactie XpertHR Actueel

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat jij op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.

2 reacties

  1. C D van den Berg op

    Betalen voor een sollicitatie ! De tijden van vroeger komen terug ! Ooit was het normaal dat een werkgever na een sollicitatiegeprek aan je vroeg om de hoogte van de gemaakte reiskosten, kreeg je vervolgens keurig contant, uit de kleine kas mee naar huis.Dat de afgelopen 20 jaar geen werkgever dit meer doet kan men onderbrengen in de campagne, Onbewust asociaal, of bewust ? 10 jaar terug solliciteerde mijn zoon als Kok bij het casino in Breda, let wel een overheidsinstelling, moest een bewijs van goed gedrag overleggen, geen probleem, wel een probleem is dat men hier 10 jaar terug al 18,00 Euro voor neer diende te tellen, leve de overheid. Gezien het grote aantal kandidaten pakte mijn zoon mis. Na 3 maanden het casino maar eens gebeld met de vraag of men deze 18,00 Euro terug wilde storten op de rekening, verbijstering alom. Men wilde wel het bewijs even retourneren, niet aanvaard, heeft een beperkte levensduur, voor mijn zoon verder waardeloos. Uiteindelijk 18,00 Euro terug gekregen. Schrijver dezes leeft net zoals u, lezer in de huidige tijd, doch inderdaad vroeger waren er vele dingen beter, meer sociaal.
    Onder druk herinneren de heren werkgevers zich plotseling deze dingen welke eerder wel sociaal waren en vinden dan dat ze iets bijzonders doen.

  2. Jurriaan Nijkerk op

    Het vergoeden van de tijd en moeite die in een sollicitatie wordt gestoken vind ik de meest normale zaak ter wereld. De sollicitant maakt reiskosten, stelt een Cv op, offert een vrije dag en moet zich terdege voorbereiden.

    Voor de werkgever is het een stimulans om niet ‘zo maar even’ sollicitanten te vragen maar serieus een eerst selectie te maken.

    Sommige bedrijven maken er een sport van om hoog gekwalificeerd personeel te vragen uit PR motieven. Het is namelijk goed voor je imago wanneer je goede mensen vraagt. Vervolgens worden alle sollicitanten afgewezen.

    De eisen worden dan ook hoog gesteld, het ergste voorbeeld dat ik ooit tegenkwam: Wij zoeken een gedreven academicus met afgeronde studie en enkele jaren ervaring in topfunctie, leeftijd ca 25 jaar…

    Zelf heb ik altijd sollicitanten een vergoeding gegeven voor reis, reistijd en gesprekstijd. Plus een horecabon, zodat zij ergens even op adem konden komen na het gesprek.

Reageer