Drukte op P&O-afdeling rond ramp Haïti

2

Op het Amsterdamse kantoor van de medische noodhulporganisatie Artsen zonder Grenzen wordt ook door de P&O-afdeling hard gewerkt om de eerste noodhulp aan Haïti goed aan te laten komen. ‘We werken bijna vijftien uur per dag, maar aanstaande zondag werken we misschien een dagje vanuit huis’.

Personeelsadviseur Boelie Boelens bemant in tijden van nood, zoals nu, de emergency desk van de P&O-afdeling van Artsen zonder Grenzen: ‘Ik zorg er vooral voor dat het juiste personeel op tijd in het getroffen gebied aankomt. Vlak na de aardbeving in Haïti hebben we daar iemand heen gevlogen. Hij werd onze communicatielijn, want het team van lokale en internationale medewerkers van Artsen zonder Grenzen, waren te geschokt om goed te kunnen handelen. Ook zij hadden de aardbeving zelf meegemaakt. Die eerste man vertelt me regelmatig wat hij allemaal nodig heeft: chirurgen, verpleegkundigen, construction workers, traumaspecialisten, enzovoort.’

Op de P&O-afdeling wordt met verschillende personeelspools van hulpverleners gewerkt: ‘Een collega heeft een pool met medische profielen, weer iemand anders een pool met logistieke profielen, enzovoort. We worden regelmatig gebeld door Nederlanders die spontaan hun hulp aanbieden. Van een traumachirurg maken we graag gebruik, maar iemand zonder specifieke opleiding sturen we niet zomaar daarheen. Vergeet niet dat er in Haïti normaal gesproken altijd een gijzelingsgevaar is, het zou onverantwoord zijn om mensen zonder training of enig besef op het vliegtuig te zetten.’

Ondanks dat er veel goede mensen in onze database zitten, blijft het een heidens karwei om de juiste mensen op de juiste plek te krijgen: ‘Eén collega is de hele dag bezig met het uitzoeken van vliegtickets en visa. We maken gebruik van allerlei nationaliteiten en niet iedereen krijgt even makkelijk een visum voor elk land, dat is een groot gepuzzel. Bovendien moeten we sterk op het geld letten: we zijn afhankelijk van de giften van donateurs en we willen niet iemand op een vlucht zetten terwijl het een dag later voor de helft kan. Tenzij het een zeer belangrijke sleutelfiguur is natuurlijk. In acht dagen tijd hebben we iets meer dan vijftig mensen daarheen gekregen, internationaal gezien waren dat er zelfs meer dan 200.’

Persoonlijke tragedies

Tijdens de aardbeving was er al een lokaal team van AzG aanwezig in het getroffen gebied. Daarbij werd een van de Canadezen onder het puin bedolven. Boelens: ‘Gelukkig kwam ze er na 22 uur onder te hebben gelegen met slechts een paar schrammen vanaf, maar je moet natuurlijk wel de familie inlichten. Omdat we ook een kantoor in Canada hebben, hebben die mensen dat gedaan. Maar wij krijgen in Amsterdam natuurlijk ook te maken met telefoontjes van bezorgde familieleden. Een paar dagen geleden was er een naschok en dan krijg ik de bezorgde reacties.’

Verschil maken

Ook voor de afdeling P&O zijn deze tijden een grote inspanning: ‘De eerste week begonnen we om ongeveer 8 uur, en dan werkten we door tot 22.30 uur. Dan gaat het kantoor in Canada open en hebben we een optimale dekking. Nu beginnen we een uurtje later, maar we werken bijvoorbeeld ook in de weekenden gewoon door. Het is zwaar, maar het is wel precies waarom je hier werkt. Je kunt echt het verschil maken. Als ik ergens 3 chirurgen heen stuur en ik hoor dat ze de dag erna minstens 100 mensen hebben kunnen helpen, dan weet je waarvoor je het doet.’

Basti Baroncini, redacteur P&Oactueel.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone
Lees meer over:

Over Auteur

Redactie XpertHR Actueel

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat jij op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.

2 reacties

  1. Cees Noordzij op

    Ook dat is P&O! Midden in de actie staan en als een spin in het web met beide voeten op de grond er voor zorgen dat de missie van je organisatie uitgevoerd kan worden! Proficiat voor jullie werk!

Reageer