JurisprudentieWerknemer verduistert 2 ton en eist transitievergoeding na ontslag

0

Een werkneemster maakt bijna 2 ton van haar werkgever naar haar eigen rekening over en wordt op staande voet ontslagen. Bij de rechter vraagt ze om vernietiging van het ontslag en om een transitievergoeding.

Wat eraan voorafging

Een administratief medewerkster werkt sinds 2012 bij een orthodontist. In 2013 krijgt ze diagnoses voor verschillende persoonlijkheidsstoornissen. In datzelfde jaar koopt ze met geld van haar werkgever voor 18.000 euro aan spullen voor zichzelf. De werkgever komt daar achter en geeft haar een tweede kans. De werkneemster gaat in therapie en volgt ruim een jaar een intensieve dagbehandeling. In 2018 werkt ze nog gemiddeld één dag per week voor de werkgever. Haar werk bestaat uit het klaarzetten van digitale betalingen die een collega controleert en uitvoert. In januari 2019 blijkt dat ze tijdens dit werk in twee jaar tijd bijna 200.000 euro van de rekening van de werkgever heeft laten overmaken naar haar eigen bankrekening. Er volgt een gesprek, waarin de werkneemster de verduistering erkent, en een onderzoek door de werkgever. De werkneemster wordt vervolgens op staande voet ontslagen.

Bij de rechter

De werkneemster stapt naar de rechter en vraagt om vernietiging van het ontslag. In het geval dat het ontslag in stand blijft, vraagt ze om een transitievergoeding en de eindafrekening van haar dienstverband.
Ze voert aan dat de ontslagbrief spreekt van opzet of schuld aan de dringende reden en dat is volgens de werkneemster niet het geval. Door de persoonlijkheidsstoornis kan het handelen haar niet worden toegerekend. En daarmee voldoet het ontslag niet aan de eisen van een rechtsgeldig ontslag op staande voet. Maar de rechter oordeelt anders: het ontslag is wel rechtsgeldig gegeven en de werkneemster heeft geen recht op een transitievergoeding.

Het is namelijk niet altijd de letterlijke beschrijving in een ontslagbrief van de dringende reden die doorslaggevend is voor de geldigheid, oordeelt de rechter. In dit geval was het voor de werknemer direct overduidelijk uit de brief welke dringende reden tot het ontslag leidde: dat de werkneemster in een paar jaar tijd een aanzienlijke som geld van de werkgever naar zichzelf heeft overgemaakt. Het handelen van de werkneemster is volgens de kantonrechter zo ernstig van aard dat het een dringende reden voor het ontslag op staande voet is. Van de werkgever kan in dit geval niet langer worden gevergd dat hij de arbeidsovereenkomst laat voortduren. Daarvoor is het niet vereist dat de werknemer een verwijt kan worden gemaakt van de gedraging. De werkgever mocht de arbeidsovereenkomst op deze manier beëindigen.

Geen ernstig verwijtbaar handelen en dus een transitievergoeding?

Een werkgever hoeft geen transitievergoeding te betalen als er sprake is van ernstig verwijtbaar handelen van de werknemer. De werkneemster voert hier aan dat ze niet uit vrije wil handelde en dat haar handelen haar daarom niet kan worden toegerekend. De rechter oordeelt dat dat soms het geval is, dat iemands handelen hem of haar niet kan worden toegerekend,maar dat het in dit specifieke geval niet zo is. Er is namelijk geen oorzakelijk verband aangetoond tussen het geld ontvreemden en de stoornis van de werkneemster.

Zelfs al was dat verband aangetoond, dan nog was er geen reden om een transitievergoeding toe te kennen, oordeelt de rechter. Dat zou naar de maatstaven van redelijkheid en billijkheid namelijk onaanvaardbaar zijn. De werkgever heeft een forse schade geleden en het is niet waarschijnlijk dat de werkgever de schade vergoed krijgt. De werkneemster heeft nog geen terugbetalingen gedaan en zal waarschijnlijk ook nooit het hele bedrag kunnen terugbetalen. De werkgever hoeft om diezelfde reden ook geen eindafrekening van het dienstverband te doen. Het is duidelijk dat de door de werkgever geleden schade het bedrag dat nog aan loon, vakantiegeld en opgebouwd vakantietegoed openstaat, ver overschrijdt.

In de praktijk

Soms kan een verslaving of een persoonlijkheidsstoornis een ontslag op staande in de weg staan. Een verslaving kan iemands denken, handelen, willen, oordelen en doelgericht handelen zodanig beïnvloeden dat het gedrag hem of haar niet kan worden toegekend. De stoornis beheerst dan in overwegende mate het handelen.

Uitspraak: Rechtbank Midden-Nederland, ECLI:NL:RBMNE:2019:2977, 29 mei 2019.
Lees het uitgebreide verhaal op XpertHR.

  • Dit artikel komt tot stand in samenwerking met XpertHR de HR Antwoordbank. XpertHR biedt arbeidsrechtelijke informatie, juridisch advies, praktische tools, praktijkcases, checklists en meer. Geïnteresseerd? Meer informatie of een online demonstratie >>>
Lees meer over:

Over Auteur

mr. Ingrid Kooijman

Mr. Ingrid Kooijman is auteur bij XpertHR. Voor XpertHR Actueel houdt ze de jurisprudentie scherp in de gaten. Ze schrijft over arbeidsrecht, HRM en projectmanagement.

Reageer