Slechte behandeling zieke werknemer: vergoeding C=10

0

Een werkgever die niet netjes omgaat met een zieke werknemer moet en fors hogere ontslagvergoeding betalen. De kantonrechtersformule is niet toereikend, oordeelt de rechter.

De situatie
In augustus 2013 meldt een productiemedewerkster bij een modebedrijf zich ’s morgens om 05.52 uur ziek via een telefonisch tekstbericht. Ze heeft even in het ziekenhuis gelegen vanwege hartklachten. Haar werkgever reageert met de vraag of ze dan niet wat later op de dag kan komen, want er is werk dat moet worden ingehaald. En daarmee luidt de werkgever het begin van een arbeidsconflict in.

De werkneemster, die in het hele proces via telefonische tekstberichten blijft communiceren, spreekt de werkgever er op aan dat hij haar steeds belt en appt, terwijl ze ziek is.

Er ontstaat een discussie over de vraag of de werkneemster zich wel ziekgemeld heeft. Omdat de werkgever twijfelt aan haar medische klachten, vraagt hij haar om bewijs van de ziekenhuisopname. De werkgever accepteert de ziekmelding ook niet en zet uiteindelijk het salaris stop.

Op 27 augustus constateert een bedrijfsarts dat de werkneemster fysiek gezien weer in staat is om haar eigen werk te doen maar dat er ook een arbeidsconflict is ontstaan. Dat conflict moet met een mediator aangepakt worden. De werkneemster geeft aan dat ze ziek thuis blijft totdat het probleem wordt aangepakt met een mediator.

Bij de rechter
De werkgever stapt naar de rechter en vraagt om ontbinding van de arbeidsovereenkomst. Hij komt met een heel rijtje redenen waarom er op korte termijn een einde moet komen aan  de arbeidsrelatie, zoals: de werkneemster functioneert onder meer niet goed, komt te laat op het werk, ziet er niet representatief uit en houdt zich niet aan het ziekteverzuimprotocol.

De werkneemster vindt ook dat de arbeidsovereenkomst beëindigd moet worden, maar dan wel met een ontslagvergoeding van een jaarsalaris: 27.000 euro. Ze heeft door haar hartklachten geen kans op een baan, en de werkgever heeft zich niet bepaald als goed werkgever gedragen.

Het oordeel
De rechter ontbindt de arbeidsovereenkomst en presenteert de werkgever een fors rekening omdat die zich niet netjes heeft gedragen. De verwijten die de werkgever aanvoert, onderbouwt de werkgever geheel of bijna niet. Omdat niet gebleken dat de werkgever de werkneemster ooit heeft aangesproken op slecht functioneren, gaat de rechter uit van goed functioneren. Verder is ook niet gebleken dat het bedrijf protocollen heeft voor telefoongebruik, ziekmeldingen of het dragen van bepaalde kleding.  De werkneemster valt daarom geen verwijt te maken van de slechte arbeidsrelatie, oordeelt de rechter.


De werkgever daarentegen wel. Die had bij twijfel aan de ziekte van de werkneemster de bedrijfsarts in moeten schakelen. In plaats daarvan is de werkgever zelf op die stoel gaan zitten heeft hij de werkneemster voortdurend via de telefoon belaagd.


Ontslagvergoeding met hoge correctiefactor: omgerekend C=10
De rechter vindt een ontslagvergoeding op basis van de kantonrechtersformule hier geen recht doen aan de situatie. Die zou namelijk uitkomen op 1.500 euro. Een vergoeding van 15.000 euro vindt de rechter ‘het meeste recht doen aan de omstandigheden’.

Gegevens rechtszaak: ECLI:NL:RBNHO:2013:11293. Datum uitspraak: 18 oktober 2013

Lees meer over:

Over Auteur

Mr. Ingrid Kooijman is auteur bij XpertHR. Voor XpertHR Actueel houdt ze de jurisprudentie scherp in de gaten. Ze schrijft over arbeidsrecht, HRM en projectmanagement.