Hoogleraren kraken versoepeling ontslagrecht

7

De plannen met ontslagrecht en WW in het Lenteakkoord gaan uit van onjuiste veronderstellingen en zullen een negatieve uitwerking hebben op de Nederlandse economie.

Dat hebben 16 hoogleraren en universitair docenten en onderzoekers dinsdag in een open brief aan de Tweede Kamer geschreven.

Ze zeggen grote bezwaren te hebben tegen de voornemens van VVD, CDA, D66, GroenLinks en ChristenUnie om het ontslagrecht te versoepelen, de ontslagvergoeding drastisch te beperken en werkgevers verantwoordelijk te maken voor de kosten van de eerste zes maanden van een WW-uitkering.

De ondertekenaars zijn werkzaam op de rechtenfaculteit van de Vrije Universiteit Amsterdam, de Erasmus Universiteit Rotterdam, de Rijksuniversiteit Groningen, de Universiteit Utrecht en de Universiteit Tilburg.

De vijf partijen willen de ontslagprocedure makkelijker maken omdat ze denken dat bedrijven eerder mensen aannemen als ze ook weer makkelijk en zonder veel kosten van hen af kunnen. Maar volgens de wetenschappers is het een misvatting te denken dat kansarme groepen op de arbeidsmarkt, zoals ouderen en werknemers met een handicap, dan sneller aan de slag komen. Ze denken dat bedrijven toch blijven kiezen voor personeel met een flexibel contract.

Ook verwachten de ondertekenaars dat het beperken van de ontslagvergoeding tot een tweedeling zal leiden. Werknemers met een goede positie op de arbeidsmarkt zullen als ze in dienst treden afspraken maken over een hoge gouden handdruk, terwijl de rest straks is aangewezen op de lagere wettelijke vergoeding.

Volgens de wetenschappers menen de vijf partijen ten onrechte dat de Nederlandse arbeidsmarkt erg star is. Bedrijven die van personeel af willen, kunnen dat ook nu al. Jaarlijks worden tienduizenden arbeidscontracten zonder veel problemen ontbonden.

Verder waarschuwen de briefschrijvers de voorgenomen verandering in de WW op termijn nauwelijks helpt de overheidsfinanciën te saneren.

Lees meer over:

Over Auteur

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat u op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.

7 reacties

  1. h van der heide op

    Jammer dat men niet ingaat op het ontzien van de ambtenaren.

  2. Don’t fix what ain’t broken, daar komt de open brief kort samengevat op neer en ik ben het er zeer mee eens. Hoop dat de heren en dames politici de brief goed bestuden tijdens hun verkantie. Hoop dat ze dan ook eens nadenken over 2 principes die helaas niet in de open brief worden genoemd maar wel zouden bijdragen aan meer flexibiliteit voor ondernemers namelijk het afschaffen van het afspiegelings principe bij reorganisaties (werkgevers moet de gelegenheid worden geboden met met de beste medewerkers verder te gaan om de reorganisatie te laten slagen) en wettelijke regeling van demotie (neerwaardse aanpassing van arbiedsvoorwaarden bij terugloop van toegevoede waarde van medewerkers).

  3. Het versoepelen van het ontslagrecht en het drastisch beperken van de ontslagvergoeding zal er niet voor zorgen dat bedrijven makkelijker personeel in dienst nemen. Dit is zeer breed onderzocht, in tegendeel, de wereloosheidcijfers zullen drastisch om hoog gaan. Kijk maar naar de VS. En het argument dat het in duitsland wel werkt? Die kennen het onslagrecht in duitsland niet, bovendien wordt daar in medewerkers en fabrieken geinvesteerd door de werkgevers. Versoepeling ontslagrecht is dus onzinnig en totaal niet wenselijk. Op de eerste plaats is ons ontslagrecht al zeer soepel (85% van de ontbindingsaanvragen via de kantonrechter wordt gehonnoreerd, dus al luilekkerland voor werkgevers) Op de tweede plaats is deze drempel vaak genoeg om partijen weer bij elkaar te brengen. Ten derde zal dit heel veel onrust bij bedrijven geven (men durft nog minder een mening te geven want waarschijnlijk vlieg je er dan wel uit). Echt de democratie is in geding!! Op de vierde plaats vliegen alle medewerkers met een smetje er uit b.v. medewerkers die ouderschapsverlof vragen, vrouwen die kinderen willen, medewerkers met een beperking, oudere medewerkers, allochtonen etc etc.Wet Gelijke. Behandeling en Artikel 1 van de grondwet wordt met deze ontslagversobering aangetast!! Uit de huidige praktijk blijkt nu al, met de huidige ontslagbescherming, dat deze mensen het zeer moeilijk hebben. Uit de praktijk blijkt ook dat werkgevers die hun zaakjes op orde hebben geen moeite hebben met de huidige wetgeving. Argumenten die nu door de werkgeversorganisaties worden aangehaald zijn op niets gebasseerd, maar gewoon een manier om de goedkoper uit te zijn. Welke politieke partij heeft nu de moed hier tegen in te gaan??

  4. Het onderliggende uitgangspunt van het arbeidsrecht is de ongelijkheidscompensatie: noodzakelijke regelingen in verband met de juridische en economische ongelijkheid tussen de contractspartijen werkgever en werknemer. Bundeling van krachten aan werknemerszijde heeft ook geleid tot invoering van de CAO, met een systematiek om via algemeen verbindend verklaring een geleide loonpolitiek mogelijk te maken.
    Het arbeidsrecht, en met name het ontslagrecht, heeft in haar uitwerking decennia lang op individuele maar ook algemene (bv kantonrechterformules) kwesties gereageerd. En of je het er nu mee eens bent of niet, de uitkomst van veel aangelegenheden is redelijk voorspelbaar geworden. Het is dan ook niet verwonderlijk dat je je als werkgever met bijvoorbeeld de methode De Bl?court op glad ijs begeeft (bij een reorganisatie nieuwe functies met een minimale wijziging van de functie-inhoud cre?ren waarop de werknemers kunnen solliciteren) en het is ook niet slim om een zieke werknemer een be?indigingsovereenkomst aan te bieden zonder vooraf in gesprek te gaan en een beschouwing over de eigen reintegratie-inspanningen te overleggen.

    Niemand zal ontkennen dat het systeem van tijd tot tijd ge?valueerd zal moeten worden om het hoofd te kunnen bieden aan de eigentijdse ontwikkelingen. Het kan wellicht altijd effici?nter, ontwikkelingen staan nu eenmaal niet stil.
    De bovenliggende vraag is echter of een versoepeling van het ontslagrecht, op de wijze zoals thans voorgesteld, de uitgangspunten niet frustreren en dan met name die van de loonpolitiek.
    Het zich bedienen van een flexibele schil met uitzendkrachten en tijdelijke contracters betekent ook een omzeiling van de arbeidsvoorwaarden in CAO?s. En in een komende tijd die vanwege vergrijzing zal leiden tot een schaarste op de arbeidsmarkt zal onder ander het zzp-uurtarief weer omhoog gaan en kunnen talenten buiten de controle van rechter en politiek bovenwettelijke arbeidsrechtelijke afspraken maken. Het zal duidelijk zijn dat dit grote gevolgen heeft voor de individuele en collectieve concurrentiekracht. En dat is een scenario waar en werkgever en werknemer niet echt op zit te wachten.
    Voor het lostrekken van de arbeidsmarkt kun je je beter bedienen van fiscale prikkels (bonus/malus) en flexibilisering van de starheid van de huidige CAO’s. De vraag is evenwel of zulke alternatieve oplossingen bij een kamikaze politicus als uitvoerder Kamp gehoor zullen krijgen.

  5. Voor het ontslaan van personeel zijn al meerdere mogelijkheden. Een bedrijf wat in zwaar weer is kan reorganiseren en daarmee werknemers ontslaan. Ook indien werknemers boventallig zijn, zijn er genoeg mogelijkheden van deze werknemers af te komen. Kortom die flexibiliteit is er al. En in periodes dat het minder gaat met een bedrijf, hebben ze ook genoeg mogelijkheden korte contracten af te sluiten voor een periode van 3 jaar. Indien werkgever dan nog niet weet of werknemer geschikt is en/of nog niet weet of hij werknemer vast dienstverband kan aanbieden, is het dan wel een werkgever met toekomst visie…

    Het makkelijk kunnen ontslaan, heeft nog een ander nadeel, namelijk kijk naar de woningmarkt en de banken. Een flexibele werknemer krijgt van de bank amper tot geen mogelijkheid om een hypotheek af te sluiten. Kortom een gevolg kan zijn dat door deze flexibilisering mensen niet snel zullen verhuizen en zoals het er nu voorstaat mensen dat ook niet zullen doen! De overheid gooit daarmee de huizenmarkt nog verder op slot.

    Nu wordt de kantonrechtersformule aangepast, dit zodat werknemers een fors lagere gouden handdruk krijgen, maar geld dit ook voor de CEO’s welke ontslagen worden en met miljoenen er vandoor gaan? Daar kunnen heeeeel veel mensen een jaar lang voor werken!

  6. Hans de Raaij op

    blij met het artikel en de reacties op dit onzinnige en ondoordachte voorstel in het lente akkoord. Er moet zeker worden bezuinigd. Maar dit deel van het voorstel zet de deur open voor het verwijderen van mensen die op dit moment nog, niet ten onrechte, beschermd worden. Breng toch wat evenwicht aan in zo’n voorstel! Met flankerend beleid voor risicogroepen.

  7. A.F. Bongers op

    Werknemers ontslaan is geen enkel probleem als de reden maar acceptabel is. De kantonrechtersformule is er alleen maar voor kennelijk onredelijk ontslag. En mensen makkelijk aannemen? Kan toch. De oorspronkelijke maximale proeftijd van 2 maanden, hebben we nu opgerekt tot 3 jaar! Dus hoezo een probleem? Veel werkgevers geven ook toe dat er helemaal geen structurele problemen zijn. Die zijn er alleen in de hoofden van de amateurs van het Catshuis, Lente en Kunduz akkoord!