Arbeidsongeschiktheid reden voor opzegging: geen vergoeding

4

Het hof maakt definitief een einde aan een slepende procedure met het oordeel dat het ontslag van de werknemer geen verband houdt met de bedrijfseconomische situatie maar met zijn volledige arbeidsongeschiktheid. Daarom komt hem geen sociaal plan of vergoeding toe.

De situatie

Een machinebrander met een dienstverband sinds 1974 overkomt in 1989 arbeidsongeval. Hierdoor is hij (gedeeltelijk) arbeidsongeschikt geworden. In 2001 valt hij uit wegens rugklachten maar het is niet vast komen te staan dat het ongeval daar ook de oorzaak van is. Enkele korte momenten heeft de werknemer geprobeerd zijn werk te hervatten maar in mei 2003 wordt door een arbeidskundige vastgesteld dat hij alleen voor ander werk nog geschikt was. Gedeeltelijke werkhervatting voor aangepaste werkzaamheden was volgens de werkgever niet mogelijk. Het CWI verleent in 2004 toestemming om de arbeidsovereenkomst op te zeggen wegens de blijvende arbeidsongeschiktheid. Om die reden valt de werknemer niet onder het sociaal plan van de onderneming in verband met een reorganisatie. In 2005 stelt het UWV GAK met terugwerkende kracht ingaande in 2002 vast dat de werknemer voor 80-100% arbeidsongeschikt is.

 

Voorgaande procedures

De werknemer vordert eerst een schadevergoeding van bijna € 50.000 wegens kennelijk onredelijk ontslag. De kantonrechter heeft die vordering in 2006 afgewezen. In hoger beroep heeft het hof anders geoordeeld: de werknemer kreeg een vergoeding van bijna € 27.000 toegekend. De Hoge Raad heeft deze uitspraak vervolgens vernietigd en nu moet een ander hof de zaak opnieuw beoordelen. Daarbij moeten de overwegingen van de Hoge Raad worden meegenomen.

 

De vordering

In deze zaak bij het hof vordert de werknemer nog ongeveer € 20.000. Hij stelt onder meer dat hij niet wegens blijvende arbeidsongeschiktheid is ontslagen maar omdat het ontslag de werkgever, gezien de bedrijfseconomische situatie, beter uit kwam. Het ontslag hield dus verband met de reorganisatie en daarom kwam hij in aanmerking voor een vergoeding uit het sociaal plan.

 

Het oordeel

Het hof wijst de vordering van de werknemer af. Het ontslag is wegens langdurige arbeidsongeschiktheid gegeven. Er is geen verband met de werkzaamheden of sprake van bijkomende omstandigheden die het ontslag kennelijk onredelijk maken. Voor de werknemer waren eenvoudigweg geen passende functies meer voorhanden omdat hij nagenoeg volledig arbeidsongeschikt was. Het sociaal plan was bedoeld voor werknemers die als gevolg van teruglopend werk hun baan verloren. Ook door de werknemer gestelde druk die op hem zou zijn uitgeoefend bij de onderhandelingen over re-integratie acht het hof niet aannemelijk. De argumenten dat de werknemer een beperkte opleiding heeft genoten, eenzijdige werkervaring heeft en een slechte positie op de arbeidsmarkt tellen niet mee omdat er van moet worden uitgegaan dat hij nooit meer aan het arbeidsproces zal deelnemen.

 

LJN BQ2709
Gerechtshof Amsterdam
Ontslag wegens arbeidsongeschiktheid
Hoger beroep
27 april 2011

Door mr. Ingrid Kooijman »

Lees meer over:

Over Auteur

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat u op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.

4 reacties

  1. De uitspraak van het hof is juist, de werknemer was dus al voor 80 tot 100% arbeidsongeschikt verklaard en derhalve dus een WIA uitkering gekregen.
    Wat mij echter irriteert is het eerste stuk van het verhaal. De werknemer heeft een bedrijfsongeval gekregen en was daardoor al gedeelte arbeidsongeschikt. Hij ving zijn werkzaamheden weer aan en kon wegens rugklachten zijn werk niet meer goed berichten. Ja en dan starten werkgevers hun weg, draag zorg dat elk verschijnsel, zoals rugklachten niet gelinkt kunnen worden aan het bedrijfsongeval. Werkgever heeft daar het geld voor en de rechtsbijstandverzekering van de werknemer is geen goed tegenwicht t.o.v. de juridische middelen van de baas.
    Al het andere is een goed samenspel tussen UWV en de werkgever, zodat hij zo goedkoop mogelijk van deze man af kon komen.
    Daar zit het echte probleem en niet in de motieven voor deze rechtszaak en daarom wijst het hof de vordering af. Hopelijk is ook de werkgever zelf priv? failliet gegaan, dat heeft hij met zijn onmenselijke gedrag ten volle verdient!

  2. mendeszoonpl op

    Geachte hr/mw,

    Dit komt regelmatig voor dus moet er ook goed naar gekeken worden als het onterecht is. De werkgever moet hiervoor een flinke boete krijgen.
    Met vriendelijke groet,
    Pl Mendeszoon

  3. @Ronald,

    “Hopelijk is ook de werkgever zelf priv? failliet gegaan, dat heeft hij met zijn onmenselijke gedrag ten volle verdient! ”

    Je reactie is misschien wat kort door de bocht aangezien de werknemer nog 12 jaar heeft gewerkt voordat hij wederom ziek werd.
    Vervolgens heeft de werkgever nog 3 jaar gehad voordat het CWI de ontslag vergunning verleende.

    De rugklachten en het bedrijfsongeval hoeven helemaal niet aan elkander gerelateerd te zijn.
    Er heel veel mensen op deze wereld die rugklachten krijgen, dat heeft meer met ouder worden te maken.

  4. @Bis
    Bedankt voor deze reactie. Men gaat er altijd maar vanuit dat een werkgever het slecht met de mensen voor heeft.
    Er zijn genoeg werknemers die overal een slaatje proberen uit te slaan, maar we scheren alle werknemers toch ook niet over 1 kam?