Werknemers met kanker

7

Afgelopen zaterdag was het Wereldkankerdag. Jaarlijks krijgen zo’n 100.000 mensen deze ziekte, waaronder 30.000 werknemers. Wat kunnen werkgevers doen?

De feiten zijn duidelijk: een op de drie mensen krijgen in hun leven kanker. De behandelingen worden steeds beter, maar het aantal gevallen neemt nog steeds toe. Zo’n 30.000 mensen onder de 65 jaar krijgen jaarlijks een diagnose, dat aantal stijgt de komende 5 jaar zelfs naar 40.000.

Open communicatie

Volgens Laurence Maes, beleidsmedewerker van de Nederlandse Federatie van Kankerpatiëntenorganisaties (NFK), is vooral open communicatie tussen werkgever en werknemer van belang: ‘Het is van belang om samen met elkaar stap voor stap het traject te bekijken. De vooruitzichten zijn bij iedereen anders, evenals de klachten en het ziekteverloop. Sommige mensen keren nooit meer terug naar de werkvloer, anderen blijven gewoon halve dagen werken tijdens de bestraling. Praat daarover met elkaar!’
Nu houden werkgevers vaak afstand, maar dat is helemaal niet nodig: ‘Soms wil iemand na een jaar terugkeren, maar is de hele werkplek al overgenomen door een collega. Dan is het heel lastig re-integreren.’

Niet altijd ernstig

Maar hebben werknemers überhaupt zin om te re-integreren? En hoe relevant is re-integratie bij een ziekte waaraan je dood gaat? Maes: ‘Natuurlijk zijn er kankersoorten (zoals longkanker) waarbij je nauwelijks kunt verwachten dat mensen ooit weer terugkomen. Maar bij andere soorten (zoals borstkanker, huidkanker, prostaatkanker) zijn de vooruitzichten niet per se slecht.’
Juist in die gevallen kan een werkgever het lijntje warm houden, zodat de stap om terug te keren niet zo groot wordt. ‘Soms wordt er na 1,5 jaar ziekte door de werkgever aangestuurd op ontslag, terwijl dat helemaal niet hoeft. Met een beetje begeleiding zouden mensen weer gewoon (gedeeltelijk) aan het werk kunnen en willen.’

Doorwerken tijdens ziekte

Vergeet bovendien niet dat sommige werknemers graag willen werken tijdens hun ziekte. ‘Ik ken een casus van een man die palliatief behandeld wordt ( genezing is niet meer mogelijk), maar toch blijft werken. Zijn werkgever betaalt zelfs een deel van de behandeling, omdat dat goedkoper is dan een uitkering. Daar hebben ze dus een mooi evenwicht gevonden, voor zolang als het duurt. Belangrijk in dit geval was dat er altijd open communicatie tussen hen heeft plaatsgevonden. In het algemeen geldt dat sommige patiënten het fijn vinden om (deels) door te werken omdat ze zo aansluiting houden bij de maatschappij.’
Overigens hangt doorwerken tijdens ziekte wel af van de functie: ‘Als mensen thuis kunnen werken is dat makkelijker dan wanneer ze een fysiek zwaar beroep hebben. Ook hierbij geldt: blijf in gesprek. Soms moet je mensen afremmen, soms juist wat meer uitnodigen.’

Werken na genezing

Momenteel zijn er zo’n half miljoen mensen die kanker overleefd hebben (gemeten na vijf jaar). Daarvan zijn er zo’n 100.000 onder de 65 jaar. In het overgrote deel van de gevallen kunnen zij gewoon weer aan de slag: ‘Zij het met kleine aanpassingen op de werkplek. Iemand die darmkanker heeft gehad, draagt soms een stoma. Dan is een toilet in de buurt wel handig voor zoiemand. Vrouwen die borstkanker overleefden, hebben vaak last van vochtophopingen in de klieren waardoor langdurig computerwerk moeilijk is. Een afwisseling in taken kan dan uitkomst bieden. En ook voor vermoeidheid zijn verschillende revalidatieprogramma’s. Kortom: maatwerk.’

Gevolgen voor werkgevers

Werkgevers krijgen natuurlijk te maken met loondoorbetaling, kosten van vervanging/ re-integratie en eventuele UWV-boetes wanneer men te weinig moeite doet om mensen weer aan het werk te krijgen. Hoe zit het met de secundaire arbeidsvoorwaarden? ‘Ik kan me voorstellen dat een werkgever graag de auto van de zaak terug wil, maar ik kan me ook voorstellen dat de werknemer hem privé gebruikt en het in de CAO afgesproken is. In elk geval zal het de arbeidsverhoudingen direct op scherp zetten.’

Meer tips:

  • Op www.kankerenwerk.nl vindt u ook werkgevershandleidingen per kankersoort.
  • Op dezelfde website vindt u ook re-integratiebureaus die zich hebben gespecialiseerd in kanker.

Basti Baroncini, redacteur P&Oactueel

Lees meer over:

Over Auteur

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat u op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.

7 reacties

  1. Bill Admiraal op

    Prima dat dit onderwerp eens op een goede manier in de spotlight wordt gezet.

  2. Prima artikel, het zou ook onder de aandacht moeten worden gebracht bij alle arboorganisaties en bedrijfsartsen. De laatsten omdat zij in de dagelijkse praktijk zitten van ziektebegeleiding op het werk en daardoor ziektebeleid van de werkgevers kunnen beeinvloeden. Ik zie ook wel in de praktijk dat beter beter is en dan dus gewoon weer aan de slag.

  3. S.B.Castillo op

    Prima artikel.

    Ik vraag me af of re-intergratie wel of niet te pas kom in mij geval heb ik het gevoel dat de werkgever weinig moiete heeft gedaan,en niet aan tafel is gaan zitten om te bespreken wat mijn mogelijkheden zijn op in deze organisatie.
    ik kreeg ontslag met wedezijdze goed keuring zit nu thuis en ook geen UWV uitkering en wat ik nog verbaasd over bent is dat ik een brief kreeg dat ik niet in aanmerking kom omdat ik getekend heb van de UWV.

    Mijn verhaal krijg nog een staartje zeker weten.
    Ik ga niet bij de pakken neer zitten.

  4. S.B.Castillo op

    Ik heb tijdens mijn ziekte door gewerket en kapot gewerkt en nu kreeg ik stank voor dank.

    Werkgevers en werknemers en UWV moeten eens een keer aan tafel gaan zitten en over deze gavallen een oplossing te zoeken want dit is onmenselijk.

  5. Ook ik ben ervaringsdeskundige op gebied van kanker. Mijn beroep is arbeidsdeskundige. Ben zelfstandig ondernemer. Doorwerken heeft mij de nodige verstrooiing gebracht en heeft mij zeker geholpen door te gaan (behoud en opbouw eigenwaarde) Van belang is een goede communicatie met de bedrijfs/verzekeringsarts zodat de belastbaarheid duidelijk wordt. Die kan overigens sterk wisselend zijn. Door open te communiceren over zowel de kwaal als de sociaal-maatschappelijke gevolgen en de mogelijkheden in werk worden werkgever en werknemer het best geholpen. Maar, wat niet kan dat kan niet, hou daar ook rekening mee

  6. Goed artikel, dank.

    Ik heb sinds 3,5 een ongeneeslijke vorm van longkanker met uitzaaingen naar botten en heb met uitzondering van 3 periodes van 3 maanden chemo-therapie altijd gewoon gewerkt. Ik heb gekozen mijn leven zo gewoon mogelijk te leiden en daar hoort werken bij. het geeft me structuur, contact met mensen en plezier. Gelukkig ondersteunt mijn werkgever (Stage Entertainment) me volledig en onvoorwaardelijk en ben ik een ‘gewone medewerker’. Het is belangrijk om hierover tussen werkgever en werknemer goede communicatie te hebben. Werken kan dus heel goed als de medische omstandigheden het toelaten.

  7. In 2009 en 2010 behandeld aan baarmoederhalskanker (chemo, bestralingen en uiteindelijk toch nog een operatie). Complimenten voor mijn werkgever die mij de ruimte en tijd gegeven heeft om te blijven werken (in aangepaste vorm) en te re-integreren. Na gesprekken een nieuwe funktie aangeboden gekregen waarin ik nu alweer een jaar met plezier in bezig ben. Zo kan het gelukkig ook.