‘Managers helemaal niet overbodig’

7

Management als vakgebied is op een dood spoor terechtgekomen. Toch is niet alle kritiek op de rol en betekenis van managers onterecht.

Dat zegt Norbert Greveling in zijn boek De ondernemende manager.

De laatste jaren zwelt de kritiek op managers steeds meer aan. Waar komt die kritiek vandaan?

‘In mijn boek beschrijf ik drie golven van kritiek. De kern daarvan is dat management als vakgebied stil is blijven staan. Er is wel aandacht geweest voor verschillende inhoudelijke thema’s, maar de functie en rol van managers zijn hetzelfde gebleven. En dat terwijl de wereld wel is veranderd. Daardoor gaapt nu een gat tussen verwachting en gedrag van de manager.’

Wat is dat gedrag van de manager?

‘De manager bestaat nu 100 jaar en werd tijdens de industrialisatie uitgevonden vanuit de  behoefte aan het beheersen en optimaliseren van bedrijfsprocessen. Maar dat is nu wel zo’n beetje gedaan na al die tijd. En in veel gevallen kunnen professionals die twee dingen ook zelf, daar hebben ze geen managers meer voor nodig.’

De kritiek op managers is dus terecht?

‘Ik denk inderdaad dat professionals te weinig ruimte krijgen doordat ze zo ingekaderd worden door managers. Wat niet klopt is het beeld dat managers niets te betekenen hebben. Dat negatieve doet geen recht aan de inspanningen en resultaten die veel managers wel boeken.’

U zegt dat het management als vakgebied op een dood spoor is terecht gekomen. Wat bedoelt u daarmee?

‘Er ligt een overmatige nadruk op beheersen. Terwijl er ook behoefte is aan vernieuwing, bijvoorbeeld allerlei oplossingen voor de wereldwijde schaarste. Energiebronnen en arbeidskrachten worden schaars, wat gaan we daar aan doen? Managers zouden moeten nadenken over waarde-innovatie, maar ze blijven vooral zitten in het beheersen.’

Waarde-innovatie?

‘Nadenken hoe je voor je stakeholders andere meerwaarde kunt creëren dan alleen geld, hoe je andere diensten kunt aanbieden. De automobielindustrie onderscheidde zich vroeger bijvoorbeeld op snelheid en pk’s, tegenwoordig op nieuwe soorten zuinige motoren. Ik schrijf over de ondernemende manager, die denkt daar over na.’

Het werk van de manager wordt daar leuker op, vermoed ik.

‘Absoluut, maar alleen als je het ook ziet zitten om hierover na te denken. En het wordt leuker voor medewerkers. Als het goed is, worden zij namelijk meer betrokken bij die waarde-innovatie. Zij hebben immers de kennis en kunde. Overigens moet niet elke manager zich hiermee gaan bezighouden, er moet ook op de kosten worden gelet. Ik stel een accentverschuiving voor.’

HR-managers zijn ook managers.

‘Klopt. Ik denk dat het hun taak is om de dialoog aan te gaan met managers over wat het betekent om manager te zijn. Vanuit een adviserende rol nadenken over wat voor bedrijf je met zijn allen wilt zijn.’

Is dat het?

‘P&O heeft zelf ook een belang, volgens mij. P&O’ers zijn gebaat bij tevreden werknemers. Je ziet dat in veel organisaties te weinig ruimte is voor mensen omdat managers zoveel onder controle houden. De toename van het aantal zzp’ers is zeker voor een deel te wijten aan onvrede van mensen over de beperkte ruimte die ze krijgen in organisaties. Daar kun je je als P&O zeker zorgen over maken. Maar wie dit weet, heeft ook een handvat voor verandering: hoe kun je goed gekwalificeerde mensen meer ruimte geven, ruimte die nu nog ligt bij managers?’

Basti Baroncini, redacteur P&Oactueel.

Lees meer over:

Over Auteur

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat u op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.

7 reacties

  1. Kim Castenmiller op

    Eindelijk een genuanceerde en verfrissende kijk op management!

    Chapeau Norbert!

  2. Een absolute onzin discussie. Alsof het uberhaupt een keuze is of je in organisaties managers nodig hebt of niet.
    Mensen raken spijtig genoeg omtrent het fenomeen management het spoor bijster omdat ze niet begrijpen dat het bestaan (of werken met) “slechte” managers zou moeten leiden tot het afschaffen daarvan. Die onnozelheid heeft vooral te maken met een gebrek aan theoretische kennis en begrip over hoe organisaties precies functioneren en wat de gemeenschappelijke kenmerken zijn van succesvolle organisaties.

  3. Een manager is iemand die vrijgesteld is om met zijn/haar voeten in de blubber te moeten staan. De manager moet er voor zorgen dat de interne-(medewerkers) en externe stakeholders (klanten, subsidiegevers, sponsoren) in voldoende mate tevreden worden gesteld. De vraag is hoeveel managers in een organisatie nodig zijn, wat ze concreet doen en waar ze op afgerekend kunnen worden. Alle theorie?n, goeroes en seminars ten spijt het gaat nog steeds om kennis en kunde op het vlak van intermenselijke communicatie gekoppeld aan de (on)mogelijkheden van iedere individuele manager in zijn/haar context.
    Het lijkt er nog steeds sterk op dat medewerkers er voor de manager zijn en niet andersom. Dit type manager wordt binnengehaald door….ja precies…. de directie.
    Zolang de directie in dit opzicht een grote mate van zelfreflectie ontbeert, verandert er niets!
    Je krijgt als directie de manager die je zelf cre?ert.
    Samenvattend: pak de directie aan, niet de manager.

  4. De hele essentie wordt verwoord onder het stukje over de rol van HR. Of het nou onder begeleiding van HR of iemand anders gebeurd, managers moeten een visie ontwikkelen over welke manager zij willen en moeten zijn. Nu denken managers veel te weinig na over hun rol. Dus managers zijn mijns inziens ook inderdaad niet pers? overbodig, maar ze moeten wel (gaan) begrijpen wat hun toegevoegde waarde voor de organisatie is en van hieruit handelen. Ik denk iedereen dan alleen maar tot dezelfde conclusie als Norbert kan komen.

  5. Ongetwijfeld zijn er veel wijze dingen te vertellen over management en de geschiedenis ervan. Je kunt het mensen echter niet kwalijk nemen als ze, net als ik, enkel mislukte dommeriken voor een whiteboard hebt zien dansen of gewoonweg te maken hebt gehad met oplichters zonder kwalificaties of geweten. Dan ga je ondanks je kennis, opleiding en interesses anders denken dan vroeger. Helaas levert het vooroordeel dat een chef een obstakel is, meer op dan de hoop dat hij iets voor je kan betekenen.

  6. Raymond Witvoet op

    En wat maakt een manager dan zo bijzonder dat zij in deze tijd van breed beschikbare kennis en korte communicatielijnen de aangewezen personen zijn om na te denken over het toevoegen van waarde….terwijl zij al moeite hebben met hun eigen toegevoegde waarde…