Weerstand tegen arbeidsmarkt van de toekomst

3

Er is onder Nederlanders veel weerstand tegen langer doorwerken, vaker omscholen en flexibeler werken. Ruim tweederde van de Nederlanders ziet een arbeidsmarkt met alleen flexibele contracten als iets negatiefs, blijkt uit onderzoek van TNS NIPO in opdracht van Randstad.

Mensen leven steeds langer. Een kind dat nu geboren wordt in Nederland, heeft een gemiddelde levensverwachting van 100 jaar. Ongeveer 19% van de Nederlanders heeft een beeld van wat de gevolgen van deze lange levensverwachting zijn voor ons (werkende) leven.

Arbeidsmarkt van de toekomst

Uit het onderzoek bleek onder andere dat een groot deel van de Nederlanders niets ziet in de flexibele arbeidsmarkt van de toekomst, dat bijna een kwart het niet ziet zitten om een leven  lang te leren, en een meerderheid het ongeloofwaardig vindt om tot ons 75e te werken. Bovendien vindt ruim de helft van de Nederlanders het een slechte zaak dat ouderen op latere leeftijd moeten blijven werken en zelf verantwoordelijk zijn voor het financieren van pensioen.

Goed werkgeverschap

Marjolein ten Hoonte, directeur Arbeidsmarkt van Randstad Groep Nederland, vind het zorgelijk dat Nederlanders nog niet voorbereid zijn op de arbeidsmarkt van de toekomst. ‘We ontkomen er namelijk niet aan dat mensen in de toekomst vaker wisselen van baan. Echter, in het onderzoek in aanloop naar de Randstad Awards blijkt de waardering voor vastigheid groot. 56% geeft aan een vast contract het belangrijkste criterium te vinden voor goed werkgeverschap. En dat is begrijpelijk, want op dit moment is onze maatschappij nog georganiseerd rondom het vaste contract. Als werkgevers in de toekomst geen zekerheid meer bieden, zullen we ons daar met z’n allen op moeten voorbereiden.’

Bron: Randstad

Lees ook: HR niet klaar voor de toekomst en Wat zijn de competenties van de toekomst?

Lees meer over:

Over Auteur

Redactie XpertHR Actueel

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat u op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.

3 reacties

  1. Avatar
    Wilga Janssen op

    De centrale vraag is volgens mij hoe we als samenleving, ons maatschappelijk systeem willen inrichten.

    Het is normaal en verstandig van elk mens om te zoeken naar (basis)veiligheid/zekerheid. Maslow liet al zien dat we allemaal eerst zoeken naar die bestaanszekerheid. Pas als die er is, is er ruimte voor flexibiliteit, ontwikkelen en leren etc. Nu er steeds meer, feitelijk en gevoelsmatig, geknaagd wordt aan allerlei basiszekerheden, voelen mensen zich meer bedreigd. Dat levert ook een kortere termijn focus op. Je gaat meer bezig met ‘heb ik voor deze week/maand nog werk’ want er moet nu voor jezelf en vooral voor je gezin brood op de plank.

    Als we als samenleving zeggen dat we het moeten hebben van innovatie, efficiency, samenwerken, hoogwaardig werk, flexibele inzet, meerdere soorten opdrachten naast elkaar, sneller omscholen en wisselen van werk etc., vraagt dat ook om een andere inrichting van de samenleving. Het stomste wat we volgens mij kunnen doen, is het op het individu afwentelen. Want dan krijgen we een ‘strijd’ tussen mensen ipv samen innoveren.

    Hoe? Dat is een complexe vraag waarin persoonlijke verantwoordelijk in balans moeten zijn met gezamenlijke verantwoordelijkheid. Een vraag waar we een breder debat over zouden moeten voeren.

  2. Avatar
    Dick Klinkhamer op

    Beschouwingen over de arbeidsmarkt kennen twee kanten: die vanuit het eigen belang en die over een ‘gezonde economie’ waar werkgever en werknemers nu en ook op lange termijn samen iets aan hebben. Werknemers zijn vooral bezig met de hectiek van alledag. Het nadenken over bv pensioen of in dit geval de arbeidsmarkt van de toekomst brengt immers voor deze maand geen brood op de plank. De uitkomst is nogal erg voor de hand liggend en de ‘weerstand’ zal daarom zeker niet leiden tot het niet blijven zitten op de eigen handen.
    Een veel belangrijkere en nuttigere gemeenschappelijke discussie voor en over de arbeidsmarkt dan het wat mij betreft hier prediken voor eigen parochie is welke grootte/omvang een flexibele arbeidsmarkt überhaupt kan en/of zou moeten hebben om nog steeds bij te dragen aan een ‘gezonde economie’ waar werkgever en werknemer samen ‘flex’ (in deze context: doorlopend) iets aan hebben. 

  3. Avatar
    Dick Klinkhamer op

    Praktisch alle  klanten van iedere werkgever zijn afhankelijk van hun maandelijkse inkomen. Vermindering of wegvallen van (teveel) inkomen leidt vroeg of laat verkapt, maar direct zichbaar als economische groei tegenzit tot een krimpende afzetmarkt, in welke je ook onderneemt. En flexarbeid heeft gevolgen voor het inkomen (40% van de zzp-ers verdient bv nog geen tweederde modaal meer) of voorzieningen die gebaseerd zijn op de wet van de grote getallen zoals AOW en het premievolume voor bv WW en WIA. 
    In iedere definitie van maatschappelijk verantwoord ondernemen staat wel iets over het verantwoord willen omgaan met werkgelegenheid. Mooie woorden voor de bühne als je kijkt naar de praktijk met de huidige ontwikkelingen van flex-arbeid (en trouwens ook bonusbeleid)? 

Reageer