BlogBij mediation draait het om uitwisselen in plaats van zenden

0

Bij de start van een mediation blijkt meestal dat de dialoog tussen de gespreksdeelnemers niet of niet goed meer loopt. Als mensen niet meer op een constructieve manier in gesprek zijn, is dan een van de redenen om mediation te starten.

In deze blog wil ik het hebben over de verschillende dimensies in gesprekken tussen mensen. Met dimensie bedoel ik: een manier om informatie uit te wisselen. De kern van mijn boodschap is dat mediation multidimensionaal is, waardoor je maximaal de kans krijgt om informatie uit te wisselen. En dat is essentieel als je elkaar niet (meer) goed kunt verstaan.

Neem een communicatiemiddel als de email. De zender heeft alleen de tekst tot zijn beschikking. Hij ziet niet hoe een email aankomt bij de ander en hij kan dus ook niet direct reageren. Ook de ontvanger mist beeld en geluid om de boodschap te begrijpen en kan die informatie niet betrekken bij diens reactie.

Email

Email kan een goede manier zijn om feitelijke informatie te verstrekken (te zenden dus), maar is minder geschikt om informatie uit te wisselen. Te meer als bij de uitwisseling niet alleen feiten, maar ook percepties en belevingen van die feiten belangrijk zijn. De kans op fouten in de duiding van de boodschap is levensgroot.

Een brief heeft nog een extra handicap; deze wordt als formeel ervaren en een directe reactie is nagenoeg uitgesloten. De vorm doet bovendien vermoeden dat de schrijver goed over de inhoud heeft nagedacht. En dat is een groot nadeel als de brief niet goed valt bij de ontvanger. Niet voor niets zijn ‘waarschuwingsbrieven’, gespreksverslagen en brieven van advocaten een bron van conflict.

Bellen

Door de telefoon kunnen zender en ontvanger over en weer horen hoe iets gezegd wordt en direct op elkaar reageren. Toch heeft bellen beperkingen. Gezichtsuitdrukkingen, lichaamstaal en gebaren blijven buiten schot. En als er meer dan twee mensen bij een gesprek betrokken zijn, wordt het al lastiger. Deelnemers kunnen niet zien wanneer de ander iets wil zeggen of geconcentreerd luistert.

Het voorgaande laat zien dat het essentieel is dat de uitwisseling in mediation aan de mediationtafel gebeurt. Daar is de informatie-uitwisseling maximaal. En dat is hard nodig, want een kenmerk in een conflict is dat mensen vooral zenden: hoe zij het zien en dat de ander het verkeerd ziet. Veelal ook vanuit het eigen perspectief op de situatie en met een negatief beeld van de ander.

Ander perspectief

Een extra dimensie op het ‘gewone’ gesprek vormt de mediator. Deze is erop getraind om te bevorderen dat conflictpartijen uit de eigen groef komen en daadwerkelijk het gesprek aangaan. Daarbij maakt de mediator gebruik van alle informatie die de deelnemers delen: wat zij zeggen, wat zij juist niet zeggen, hoe ze het zeggen, wat hun lichaamstaal laat zien. De mediator vraagt, vraagt door, vertaalt, herhaalt, vat samen, biedt een ander perspectief. Dit leidt er doorgaans toe dat deelnemers weer gaan uitwisselen. Dat is mijns inziens de kern van een constructief gesprek.

Ook lezen: ‘Wie betaalt de mediation?’
‘Arbeidsconflict opgelost met mediation’

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone
Lees meer over:

Over Auteur

Paula Boshouwers

Paula Boshouwers is MfN-registermediator bij ReulingSchutte in Amsterdam. Paula heeft ruime ervaring onder andere in het bemiddelen van geschillen op het gebied van samenwerking op en rond de werkvloer (re-integratie, collega’s, teams, ondernemingsraden, vakbonden). In haar blogs legt zij aan de hand van praktijkvoorbeelden uit hoe mediation werkt.

Reageer