Slachtoffer ongeval bang voor werkgever

7

Werknemers die tijdens werktijd een bedrijfsongeval oplopen, durven hun werkgever daar soms niet voor aansprakelijk te stellen. Ze zijn veelal bang om ontslagen te worden.

Dat zegt Dick van Galen van OngevalClaimen.nl.

Zowel bij lichte als bij middelmatige letsels komt het vaak voor dat het slachtoffer van een bedrijfsongeval niet wil dat de letselschadeadvocaat contact opneemt met de werkgever. Ondanks het recht op de gratis schadevergoeding kiest het slachtoffer er eerder voor om te leven met beperkingen dan de letselschadezaak door te zetten. Maar door de opgelopen beperkingen blijft baanbehoud toch onzeker daar de werkgever de voorkeur geeft aan werknemers zonder beperkingen.

Bang

Volgens Dick van Galen wil ruim de helft van de slachtoffers van licht– en middelmatig letsel de schade niet verhalen op de werkgever uit angst voor een slechtere arbeidsverhouding of zelfs ontslag. ‘Je moet dan denken aan mensen die een been breken of een vingerkoot moeten missen. Het verzuim wordt wel betaald gedurende de eerste twee jaar, maar ook daarna kan er blijvende schade zijn. Dat alles nog los van de emotionele schade (smartengeld) die ook vergoed kan worden.’

Sommige werknemers die dit meemaken, willen hun werkgever daarvoor niet aansprakelijk stellen. Van Galen: ‘Ze zeggen: er komt een reorganisatie aan en als ik het bedrijf aansprakelijk stel, weet ik dat ik de eerste ben die er uit vliegt.’

Aansprakelijkheidsverzekering

Zo’n 90 procent van de werkgevers heeft trouwens gewoon een aansprakelijkheidsverzekering voor dit soort ongevallen. Claimen hoeft de werkgever dus niet direct te raken. ‘Maar sommige werknemers weten dat niet. Werkgevers zouden bij indiensttreding aan mensen duidelijk moeten maken dat er een verzekering aanwezig is, en waar die geregeld is.’

Wettelijke verzekeringsplicht werkgevers

En voor die 10 procent onverzekerde werkgevers, vooral kleine bedrijfjes, zou er een wettelijke verplichting moeten komen. ‘Door vanuit de rijksoverheid een verzekeringsplicht in te voeren, zouden bedrijfsongevallen vaker verhaald kunnen worden zonder verstoring van de arbeidsrelatie. Door zo’n verzekeringsplicht wordt de angst op baanverlies of verstoring van de arbeidsrelatie bij het slachtoffer van een bedrijfsongeval weggenomen, en kan de afhandeling van de schadevergoeding voor beide partijen op een betere manier geregeld worden.’

Lager opgeleiden

Overigens zijn het vooral de lager opgeleiden voor wie dit probleem speelt: ‘De hoger opgeleiden weten doorgaans wel hoe ze hun recht moeten halen.’

Lees meer over:

Over Auteur

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat u op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.

7 reacties

  1. Ik neem aan, dat de werkgever zelfs verplicht is een ongeval tijdens de werktijd te melden.

  2. Henk Horsman op

    Toch jammer dat de oplossing wederom wordt gezocht in het inregelen en dus wetgeving. Richt de aandacht op het vergroten van het bewustzijn van medewerkers/medemensen dat je met deze opstelling/angst precies realiseert waar je bang voor bent (ontslag en andere opstelling van de werkgever). Handelen vanuit je eigen kracht levert daarentegen ook precies op wat je wil: mogelijke schade vergoeding en een goede verhouding met de werkgever, waarin zaken bespreekbaar kunnen worden gemaakt (en wellicht aangepaste taken als dit noodzakelijk blijkt te zijn). En als dit laaste niet zo is: bij zo’n werkgever wil je toch niet werken? Snel op zoek naar een nieuwe werkgever (met de schadevergoeding in de achterzak)!

    Boodschap: denk niet dat de oplossing ligt in het inregelen van dit soort zaken!! De verandering begint bij de medewerker zelf!!…..maar begeleid ze daarin wel!!!!

  3. Dit verbaast me niks.
    Sommige werkgevers (vooral overheidswerkgevers) zijn er goed in om medewerkers te intimideren en weg te pesten.
    Mensen die met een bedrijfsongeval te maken krijgen, zijn niet dom. Ze weten heel goed dat ze weggepest worden als ze hun mond open doen.
    Als slachtoffers van een bedrijfsongeval niets durven zeggen en hun collega’s ook niet, dan weet je dat je te maken hebt met een organisatie waar intimideren en wegpesten als managementinstrument wordt gebruikt.
    Dit is helaas zo. De voorbeelden van zo’n angstcultuur liggen voor het oprapen.

  4. Ik ben het helemaal met de reactie van Jan eens.
    Vorig jaar heb ik een bedrijfsongeval meegemaakt; agressie op de werkvloer. De vraag blijft wie is verantwoordelijk voor mijn (inkomen)schade? Mijn werkgever of de client? Ondertussen ben ik (financieel) de dupe… Nu ligt mijn aanvraag tot vergoeding bij het “schadefonds” voor slachtoffers, maar naar mijn gevoel hoort het hier de vergoeding voor schade niet te liggen. Maar het is niet anders…

    Dus, ik ben er voorstander van dat schades onderling, door verzekeringsmaatschappijen, worden geregeld. In mijn geval zou ik me dan volledig kunnen richten op mijn herstel.

  5. Ik ben heel benieuwd hoe gezondheidsschade welke op latere leeftijd zich openbaart door jaren lang gewerkt te hebben in een ongezonde omgeving kan worden verhaald op de werkgever. Ik denk hierbij aan bijvoorbeeld het werken met chemicali?n. En hoe is dit aantoonbaar dat dit door een ongezonde werksituatie is ontstaan?

  6. Louis,

    Zodra je weet of kon weten dat je schade hebt geleden door je werk, kun je je werkgever of ex-werkgever daarvoor aansprakelijk stellen. Je hebt daarvoor 5 jaar de tijd. Daarna is je vordering verjaard.

  7. Henk Duijn, arbeids- en organisatiepsycholoog op

    Een oud spreekwoord luidt: “Pijn lijdt men het meest door de schade die men vreest”.
    Het in eerste instantie bespreekbaar maken van de consequenties van een bedrijfsongeval hoort hier bij.
    Het is een legitieme vraag aan een werkgever of deze verzekerd is tegen (letsel-) schade tengevolge van bedrijfsongevallen.
    Probeer er eerst als volwassenen met ieder eigen verantwoordelijkheden uit te komen.
    Bij vormen van intimidatie door de werkgever als “machtige partij” is het verstandig juridische hulp in te schakelen, bij voorbeeld van een letselschadeadvocaat, maar dan wel binnen een niet te lange termijn.
    Zorg in voorkomend geval wel voor “bouwstenen” in de vorm van een dossier waarin door werknemer op een bepaalde datum genomen acties en de resultaten daarvan zijn opgetekend.
    Bedenk overigens dat een baan in een organisatie waar een schrikbewind wordt gevoerd, niet alleen bijzonder stressvol is, maar ook de periode waarin werknemers van een pensioen mogen genieten aanzienlijk kan bekorten.