Hoge werkdruk en weinig waardering in de zorg

3

Werknemers in de zorgsector ervaren hoge werkdruk en weinig waardering. Toch gaan ze met plezier naar hun werk.

Dat blijkt uit de eerste Barometer Zorg onder 378 zorgwerkers, die is opgezet door VKbanen en Newcom Research & Consultancy.

Volgens Sjoerd Buitinga van Newcom Research & Consultancy is dit een van de opvallendste uitkomsten van het onderzoek: ‘Aan de ene kant zijn mensen erg tevreden, aan de andere kant ervaren ze veel werkdruk en maar heel weinig waardering. Hoe dat komt? Ik weet het niet. Misschien heerst er ook wel een beetje een klaagcultuur in de zorgsector. Dat zeggen zorgwerkers trouwens ook zelf: 75 procent van hen vindt dat er sprake is van een klaagcultuur. Het is eigenlijk nooit genoeg. Dat blijkt ook uit de open antwoorden, daar schreef iemand: ga eens kijken op een eerste hulppoli in Amerika, dan weet je pas wat werkdruk is. Daar zijn onze 8-urige diensten met vier keer pauze niets bij.’

Opvallend is dat wanneer je de zorg als sector bekijkt er volgens mensen veel mis is, maar dat ze over hun eigen omgeving wél tevreden zijn: ‘Hoe verder men van zich afkijkt, hoe ontevredener men is. In de eigen afdeling heeft men meer vertrouwen dan in de omringende omgeving. Er is duidelijk een beeld van: hier doen we het goed, erbuiten minder. Wat daarbij meespeelt is dat men elkaar wel vaak de nodige waardering geeft, die men van buitenaf mist.’

Plezier

Uit het onderzoek blijkt verder dat het bieden van goede kwaliteit maar liefst 95 procent van de zorgverleners ‘energie en werkplezier’ geeft. Ruim tweederde van de ondervraagden is ook blij met de stimulans van collega’s die ze tijdens het werk ondervinden. Daarnaast vindt 55 procent dat ze de eigen ervaring, kennis en talenten volledig kan inzetten bij het werk.

Te hoge werkdruk

De grootste spelbederver, vindt de beroepsgroep, is de werkdruk. Driekwart van de ondervraagden vindt die te hoog. Mensen hebben geen tijd meer voor een gesprek en moeten hun werk afraffelen. Men kan de patiënt niet de tijd geven die hij eigenlijk zou moeten krijgen. Hierdoor ontstaat het gevoel tekort te schieten.
Hebben de zorgwerkers daar ook gelijk in? Sjoerd Buitinga: ‘Dat weet ik niet. Het gaat hier om perceptie, en als iemand werkdruk ervaart dan is dat dus ook zo. Dat durf ik niet met andere cijfers te gaan staven. Die perceptie is heel belangrijk.’

Weinig waardering

Een opmerkelijke uitkomst uit het onderzoek is verder het gebrek aan waardering van de buitenwacht, vooral van de media én minister Klink van Volksgezondheid. Volgens de ondervraagden tonen de media nauwelijks respect voor hun werk. 63 procent van de ondervraagden voelt geen of nauwelijks waardering van de minister. Gelukkig krijgt men wel lof van patiënten, familie, buren, kennissen en collega’s.

Basti Baroncini, redacteur P&Oactueel

Lees meer over:

Over Auteur

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat u op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.

3 reacties

  1. Manon Wilting op

    Goed dat dit een keer onderzocht is en het mag wat mij betreft nog verder onderzocht worden. Dit soort inzichten zijn goed voor het imago van de zorg als werkgever, wat nu toch bekend staat als “stank voor dank” en hard werken voor weinig waardering en beloning.

  2. Een feest der herkenning dit onderzoek. Ik werk zelf in de zorg en zie veel bevlogen en gemotiveerde mensen.

  3. Bewonderenswaardig dat ondanks de structurele afbraak door de overheid van de zorgsector, die kwalitatief nog niet lang geleden tot de top 10 van de wereld, behoorde, de werkers nog zo gemotiveerd zijn. De visie op Klink deel ik. Een eerste stap om er weer boven op te komen is dat incompetente lieden zoals dhr. Klink van het toneel verdwijnen. Een man die niet gehinderd door al te veel inhoudelijke kennis zich wat laat influisteren door wat ambtenaren en dan meent inhoudelijk al snel voldoende geinformeerd te zijn om ondoordachte besluiten te nemen. En die het moet doen met gezondheidszorg- adviescommisies die tegenwoordig bestaan uit economen, juristen en zorgverzekeraars, in elk geval vrijwel niet bemand met mensen uit de sector zelf (incl artsen). En die besluiten neemt zonder ook maar enig realistisch begrip te hebben van de gevolgen daarvan. Nederland geeft per capita 2x zoveel uit aan de zorg ivm Belgie en daar zijn geen wachtlijsten, is de behandeling en bejegening prima en zijn er ruim voldoende opleidings plaatsten voor huis(tand) artsen en specialisten. We geven in Nederland het geld vooral aan de verkeerde dingen uit. We (u en ik betalen dat uiteindelijk) vergoeden vele behandelingen en medicatie waarvan niet eens is aangetoond dat het ook maar enig effect sorteert. En we bouwen ziekenhuizen die er uit moeten zien als een shopping mall en waarbij behandelaars en docenten tegenwoordig procesmanagers zijn. Mooi voorbeeld is de z.g. eerste lijnszorg (o.a. huisarts) een methodiek waar vele landen incl de VS jaloers op waren die de afgelopen 15 jaar vakkundig de nek is omgedraaid. Vele patienten kennen hun eigen huisarts niet eens persoonlijk meer en hollen al snel naar de eerste hulp waar tegen een veelvoud van kosten wordt behandeld. Huisarts is een slecht betaalde hondebaan geworden en de belangstelling voor de opleiding bij studenten is minimaal. (behalve contingenten partime dames die het er wel even bij doen. Kortom hulde aan de zorgwerkers die zich staande houden in een systeem van marktwerking dat niet gaat werken.