Werkgever wil geen 65-plusser

7

De werkgevers in Nederland zijn niet enthousiast over het doorwerken van werknemers na hun 65ste. Wel stijgt het aantal 55-plussers dat werkt in een betaalde baan.

Dat staat in het rapport ‘Vraag naar arbeid 2011’ van het Sociaal en Cultureel Planbureau.

Uit het onderzoek blijkt dat werkgevers weinig zien in het doorwerken van mensen na hun 65ste levensjaar. Slechts 15 procent acht dat voor hun organisatie wenselijk of zeer wenselijk. Maar liefst 58 procent beoordeelt het als onwenselijk of zeer onwenselijk, en de overige 27 procent is neutraal. Volgens SCP-onderzoeker Edith Josten zal het deels een kwestie zijn van wennen aan het idee: ‘Werkgevers passen zich aan aan de omstandigheden. Ze zijn nu ook meer over 60-plussers te spreken dan tien jaar geleden. De tijd verandert en werkgevers veranderen mee. Ik zou me ook kunnen voorstellen dat ze het deels vanuit hun eigen perspectief hebben beantwoord: dat ze zelf niet door zouden willen werken na hun 65ste. Uit de cijfers blijkt dat maar weinig werknemers daar zin in hebben.’

Doorwerken na 60e jaar

Steeds meer werkgevers steunen wèl het doorwerken na het 60ste jaar. In 2009 vond 55 procent van de werkgevers het wenselijk voor hun organisatie als werknemers na het 60e jaar doorwerken. In 2001 was dit maar 41 procent. De steun voor langer doorwerken is onder meer gegroeid door vrees van werkgevers voor toekomstige personeelstekorten. De steun van werkgevers voor langer doorwerken is niet vergroot door de afbouw van speciale ouderenregelingen, zoals bv. het afschaffen van vrijstelling van overwerk.

Blijvend hoog

In 2007 was er een krapte op de arbeidsmarkt, op dat moment waren werkgevers plotseling erg voor langer doorwerken van ouderen. Maar in 2009 (tijdens de crisis) waren werkgevers niet heel veel minder enthousiast. De wenselijkheid om ouderen door te laten werken daalde wel iets, maar niet veel. Volgens Edith Josten passen werkgevers zich kennelijk aan de veranderingen aan waarvan ze weten dat die toch wel gaan komen. ‘De beroepsbevolking gaat krimpen, dat wordt steeds duidelijker, en men weet dat ouderen daarom nodig zijn. Ik vermoed dat het een blijvende verandering van opvatting is.’

Ontziemaatregelen

Om ouderen aan het werk te houden, werden vroeger veel ontziemaatregelen bedacht. Voorbeelden daarvan zijn vrijstelling van overwerk, vrijstelling van ploegendienst, verkorting van de werkweek en extra vrije dagen. Omdat het dure maatregelen zijn, is de overheid er minder enthousiast over. De afgelopen jaren hebben werkgevers die lijn gevolgd en dergelijke regelingen afgebouwd.

Ontwikkelmaatregelen

Een ander middel om ouderen aan het werk te houden zijn ontwikkelmaatregelen. Zij dienen om de kennis en vaardigheden van ouderen op peil te houden en eventuele kennisveroudering tegen te gaan. Met andere woorden, ontwikkelmaatregelen moeten voorkomen dat werkgevers en werknemers niet meer investeren in de inzetbaarheid van oudere werknemers, omdat deze ‘binnen een aantal jaren toch stoppen met werken’.

Het is opvallend dat minder werkgevers ouderen stimuleren om scholing te volgen. Dat lijkt haaks te staan op de noodzaak om meer ouderen aan het werk te houden. Het percentage werkgevers dat de scholing van oudere werknemers bevordert, lag in 2003 op zijn hoogst: het was toen 30 procent. In 2009 bedroeg het nog maar 21 procent. Volgens Josten kan dat onder meer komen doordat het minder nodig is om ouderen te stimuleren meer scholing te volgen: ‘Het wordt vanzelfsprekender, daarom hoeven ze minder als aparte groep benaderd te worden.’

Productiviteit

Werkgevers maken zich weinig zorgen over de productiviteit van ouderen. Vrijwel alle werkgevers (91 procent) vinden dat 55-plussers minstens zo goed presteren als jongere werknemers. Ook zegt 81 procent van de werkgevers dat de loonkosten van 55-plussers niet hoger zijn dan hun productiviteit rechtvaardigt.

Lees meer over:

Over Auteur

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat u op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.

7 reacties

  1. “Wel stijgt het aantal 55-plussers dat werkt in een betaalde baan” Is relatief. De 55+ plussers die nu een baan hebben doen er natuurlijk alles aan om te blijven zitten en bovendien wie kan c.q. mag nu nog voor zijn/haar 65 met pensioen. De kop geeft niet weer dat dit werklozen zijn die weer een baan krijgen, want dat is nog steeds een groot probleem.

  2. Eens met Wimbro. Als 57-jarige werkloze en al meer dan 3 jaar solliciteren nog steeds geen baan.
    Ik alleen, u heeft een prachtig CV maar toch kiezen wij voor iemand die beter voldoet aan de gestelde eisen, beter past in het team etc. etc. Maar de werkelijke reden is dat je gewoon te oud bent.

  3. B. van Egmond op

    In het algemeen is de huidige 65+ man of vrouw loyaal en deskundig. Ik zou deze mensen veel meer inzetten in specifieke functies waarin de kennis en ervaring tot uiting komen. Daarbij komt dat veel ouderen er niet op uit zijn om nog een ambitieuze carriere op te bouwen en daarmee geen bedreiging hoeven te zijn voor het jongere management. Werkgever, zie deze groep mensen als een kans om verder te komen !

  4. Jos Driessen op

    Na ruim 700 afwijzingen in 24 maaanden kan ik als 59-jarige bepaald niet bevestigen dat de aangeschreven werkgevers tussen Maastricht-Den Bosch-Hengelo blij zijn met de 55+er.
    Tenzij ik natuurlijk de pech had voortdurend te solliciteren bij die 45% die liever geen ouderen in dienst hebben/nemen.

  5. Wat steeds opvalt in discussies over het onderwerp “ouderen” dat de subjecten “leeftijd”, “kostprijs” en “productiviteit” steeds te pas en te onpas, mn door politici, gebruikt/misbruikt worden.
    Tot nu toe heb ik geen enkel concreet, maatschappelijk relevant besluit gehoord/gelezen om aan de toekomstige personeelstekorten structureel iets te willen (!) doen. Het sociaal-maatschappelijk kapitaal van oudere werknemers in bedrijven wordt zwaar onderschat. Bedrijven die nu al eigen initiatieven ontplooien om ouderen in dienst te nemen en te houden, moeten extra worden ondersteund omdat zij een substantiele bijdrage leveren aan de ontwikkeling van onze samenleving. Alle argumenten die ouderen blijven marginaliseren, zijn een gevaar voor deze ontwikkeling.

  6. Ids van der Meulen Bosma op

    Dat het aantal 55-plussers dat nog werkzaam is stijgt heeft m.i. meerdere oorzaken.
    1. Door de babyboom van na de oorlog is het aandeel 55-plussers gestegen t.o.v. de totale bevolkingsgroep. Ik wil wel eens weten of het percentage 55-plussers t.o.v. zeg 10 jaar geleden ook gestegen is.

    2. De Vut-regelingen zijn niet meer zo riant als een paar jaar geleden. Logisch dat mensen dan langer doorwerken.

    3. Hoewel er bij reorganisaties een afspiegelingsbeginsel is vereist, worden soms de ouderen ontzien. Reden zeer hoge afvloeiingskosten gezien het lange dienstverband. Het is dan goedkoper die medewerkers langer in dienst te houden, terwijl daar produktiviteit tegenover staat. Na enkele jaren gaat men vanzelf met pensioen.

  7. J. van Geel op

    Nee, werkgevers staan niet te trappelen om de 55+ ers. Sterker nog, voor organisaties waar sprake is van zwaar werk, weten we niet hoe we ze in hemelsnaam goed moeten inzetten. Je kunt moeilijk 10% van je medewerkers trainer of opleider maken, waar daar maar 1% nodig is. Daar komt nog bij dat veel ouderen al heel lang bij de organisatie zitten en er vaak wat frictie ontstaat over de inzet, de richting die de organisatie uitgaat, de prestatie die gevraagd wordt. En dan zit je er maar mee als werkgever.

    Gezien de ontwikkelingen op het gebied van automatisering, vraag ik me af of we daadwerkelijk zo’n grote behoefte aan ouder personeel gaan krijgen. En ik vraag me ook wel eens af, waarom we niet eens gaan kijken of we niet op een andere manier de kosten van de vergrijzing en ontgroening kunnen oplossen, dan door maar de pensioengerechtigde leeftijd omhoog te dwingen.