Loondoorbetaling bij ziekte ook over overuren

2

Werknemer eist doorbetaling van het loon tijdens ziekte ook over de overuren. Werkgever beroept zich op de cao waarin de gewerkte overuren niet tot het dagloon wordt gerekend.

In geschil is doorbetaling van loon tijdens ziekte. Tussen partijen is een arbeidsomvang van 60 uur per week overeengekomen. Gedurende de eerste zes maanden van ziekte is 100% over deze 60 uur doorbetaald. Werkgever heeft kenbaar gemaakt na zes maanden de betaling terug te brengen naar 100% over 40 uur, gelet op de bepalingen van de cao inzake overwerk.

Werknemer vordert loondoorbetaling op basis van 60 uur per week. Hij legt aan zijn vordering ten grondslag dat de werkgever de betaling van zijn loon vanaf de zevende maand van arbeidsongeschiktheid ten onrechte is gaan baseren op 40 uur in plaats van 60 uur per week. Hiertoe voert hij allereerst aan dat werkgever een deel van de werkuren ten onrechte als overwerkuren heeft aangemerkt. Volgens werknemer is, gezien de inhoud van de arbeidsovereenkomst sprake van bedongen arbeid. Voorts heeft hij aangevoerd dat de handelwijze van werkgever in strijd is met de eisen van goed werkgeverschap en dat de redelijkheid en billijkheid aan onverkorte toepassing van de cao in de weg staan.

Werkgever beroept zich op de cao waarin is bepaald dat de arbeidsongeschikte werknemer maximaal twee jaar 100% van het dagloon krijgt doorbetaald. Onder het maximum dagloon valt niet overwerkbetaling.

De kantonrechter overweegt dat onverkorte toepassing van de cao leidt tot strijdigheid met art. 7:629 BW waarin is opgenomen dat er ook een recht van doorbetaling van de overwerkvergoeding bestaat. Volgens de kantonrechter zou er bij onverkorte toepassing van de cao sprake zijn van een aanzienlijke achteruitgang in salaris. De cao-regeling is slechter dan het wettelijk minimum zodat de cao-bepaling in ieder geval gedurende het eerste jaar van arbeidsongeschiktheid buiten toepassing moet blijven.

Werkgever dient loon door te betalen gebaseerd op 100% over de 60 uur, gelet op de bestaande rechtsverhouding en de invulling daaraan in de praktijk. Werknemer mocht erop vertrouwen dat de overeengekomen arbeidsomvang de basis zou zijn voor uitbetaling van loon tijdens ziekte. Dit is ook in lijn met gedachte achter de cao. Daarbij zou er sprake zijn van strijd met goed werkgeverschap als cao niet analoog wordt toegepast.

Bron: LJN BG9171
Kantonrechtbank Utrecht
Datum: 22-12-2008

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone
Lees meer over:

Over Auteur

Redactie XpertHR Actueel

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat jij op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.

2 reacties

  1. Bijzonder, om te lezen dat een werknemer wel zo ziek is dat hij/zij niet (gedeeltelijk/aangepast) kan werken, maar dat hij/zij wel in staat is om bovenstaande procedure aan te spannen.
    Jammer dat in veel gevallen de werkgever aan het kortste eind trekt, bovenstaande voorbeelden kunnen op deze manier ook een voorbeeld voor anderen zijn(leert de praktijk)

  2. reactie op bijzonder……….
    In dit geval zal het wel om een vrachtwagen chauffeur gaan die moeten het echt van de overuren hebben (ben er zelf 1 van)
    Stel je draait altijd minimaal 60 uur in de week en dat zijn echt geen uitzonderingen dan zou je als je ziek wordt ook nog eens die 20 uur in de week moeten missen. Nu is er in de cao vast gelegd dat het gemiddelde van de laatste 3 maanden dus 13 weken de overuren bijelkaar opgeteld worden en dan gedeeld worden door 13 en dan heb je het gemiddelde en daar heb je gewoon recht op als werknemer .
    Rekent u uw loon nmaar eens uit en haal eens 80 uur per maand er af ……. schrikken he

Reageer