140.000 mensen extra nodig in verpleging en verzorging

7

Over 20 jaar zijn er 140.000 extra mensen nodig in de verpleging en verzorging om aan de gestegen zorgvraag te voldoen. Dat cijfer gaat niet over ziekenhuizen, alleen over thuiszorg en verpleeg- en verzorgingshuizen.

Dat blijkt uit onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau. Drie onderzoekers schreven een artikel in het Tijdschrift voor Arbeidsvraagstukken. Een gesprek met Debbie Oudijk, mede-auteur en wetenschappelijk medewerker bij het SCP.

140.000 extra mensen is heel erg veel, toch?

‘Dat klopt. We verwachten een groei van 220.000 fte in 2005, naar 300.000 fte in 2030. Omdat er erg veel deeltijders in de zorg werken, betekent een stijging van 80.000 fte algauw 140.000 extra mensen. In totaal zit je dan op zo’n 525.000 zorgwerkers in deze drie deelsectoren (thuiszorg en verpleeg- en verzorgingshuizen).’

Had u deze uitkomst verwacht?

‘Als we de groei van de zorg tussen 1985 en nu hadden doorgetrokken naar 2030, hadden we een nog veel hoger cijfer gehad. Het valt dus nog wel mee.’

Hoe kan dat?

‘Twee verklaringen: in de eerste plaats is dit een beleidsarme raming: in het verleden is de zorgbehoefte opgestuwd door beleidsmaatregelen als ‘kwaliteitsverbetering’ en ‘wachtlijsten wegwerken’. Dat soort beleid kunnen we in deze ramingen niet meenemen. En de tweede reden is dat de gezondheid van ouderen verbetert, waardoor ze minder zorg dan vroeger nodig zullen hebben. De toenemende gezondheid van ouderen dempt naar verwachting de groei in de zorg door het numerieke aantal ouderen.’

In hoeverre kan de arbeidsproductiviteit stijgen?

‘Het verleden laat geen echte stijging of daling daarin zien. We verwachten dat dus ook niet voor de toekomst. Hooguit bij de thuiszorg kun je in overhead (zoals reistijd) snijden, maar zelfs dat is nog maar de vraag. Het wassen, aankleden en eten geven van mensen is arbeidsintensief en kun je niet vervangen door apparaten of een snelle internetverbinding. Zoals SP-leider Roemer dat in een debat zei: “Hoe kun je via een webcam steunkousen aantrekken?” Je hebt dat personeel ook nodig voor aandacht en menselijk contact.’

Gecombineerd met de verwachte arbeidsmarkttekorten, klinkt dat als een fors probleem. Wat kunnen P&O’ers doen?

‘Volgens mij weten ze dat zelf beter dan een wetenschapper als ik. Maar ik denk wel dat het verstandig is om de sector zo aantrekkelijk mogelijk te maken voor zowel nieuwkomers als oudgedienden. En verder is er nog veel winst te halen bij buitenlandse vrouwen die hier al wonen, en jongeren die steeds minder vaak lijken te kiezen voor een zorgopleiding.’

Basti Baroncini, redacteur P&Oactueel

Lees meer over:

Over Auteur

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat u op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.

7 reacties

  1. En waar haalt men dan het geld vandaan? Er zijn nu al verzorgingshuizen die moeten uitkijken hoeveel vrijwilligers ze inzetten omdat… omdat die een hapje mee-eten met een groep mensen die hulp nodig hebben bij gezamenlijke maaltijden.

  2. Wat mij betreft een onderzoek vanuit een erg theoretisch perspectief, met nauwelijks ook voor de dagelijkse realiteit.
    Volgens mij is er ook nog een ander fenomeen, namelijk de vergrijzing onder het personeel. Daar lees ik niets over. Los van de uitbreiding is er nog sprake van een vervangingsvraag. Ik ben bang dat die 140.000 nog erg optimistisch is ingeschat.
    De opmerking over het meer binnen proberen te halen van buitenlandse vrouwen en jongeren is een behoorlijke open deur. Die pogingen worden al jaren gedaan, maar helaas met een beperkt resultaat.

  3. Rchard Gerestein op

    Interessant om ook in de kostenoverwegingen de bouwzucht van nieuwe ziekenhuizen mee te nemen. 1 en 2 persoonskamers ipv zaalverpleging, veel meer luxe, terwijl de gemiddelde opname tijd sterk terugloopt. Waarom al die luxe voor een paar dagen? Basic inrichting zou dan meer opnamecapaciteit betekenen. Verder is er veel te winnen op gebied van ‘aantrekkelijk werkgeverschap’. Verpleegkundig personeel wordt nog steeds te veel gezien als werkvolk, terwijl de daadwerkelijke ervaring en kennis van processen en kostenefficient werken daar ligt en niet bij het management op basis van een drab aan wetenschappelijke cijfers. Er is veel te besparen door verpleegkundig personeel te betrekken bij plannen en budgetten. Dan ontstaat er werkelijk ruimte voor aanname van meer personeel en het aantrekkelijk maken van het vak. Begin dan ook om het salaris te harmoniseren met vergelijkbaar opleidingsniveau in het bedrijfsleven. Dat loopt nog steeds flink scheef, ten nadele van het verpleegkundig personeel op mbo en hbo niveau.

  4. In plaats van de nadruk te leggen op ziekte en kosten van ziekte is het m.i. beter om te werken aan echt gezond worden en blijven Salveologie / Holistische geneeswijze

    Zie website Pateo.nl
    1. Aanklacht tegen de overheid Over het schenden van mensenrechten in Nederland. 33 klachten over de gezondheidszorg

    2. Inleiding in Salveologie

  5. Die cijfers verbazen me niets. De zorgwerkgevers en hun recruiters kunnen aan de bak. Sinds mijn moeder 3 jaar geleden in een verzorgingshuis ging wonen, maak ik ?en wie niet- me zorgen over de stand van de Nederlandse gezondheidszorg. En dan heeft mijn moeder het nog goed getroffen? Als ik zie hoe de verzorgsters zich voor haar inzetten, kan ik daar alleen maar heel veel respect voor opbrengen. De zorgwerkgevers hebben wat dat betreft ?goud? in handen.

    Maar waarom hebben zorgwerkgevers dan zoveel moeite met hun personeelswerving? De kern van het probleem zit e?m wat mij betreft in het doorgeslagen marktdenken waardoor het employer brand ?Gezondheidszorg? een negatieve lading heeft gekregen. Door fusies zijn veel instellingen mologs geworden, waarin de ?mens? niet meer het uitgangspunt lijkt te zijn. Het gaat om effici?ncy en output. Zodra een verzorgster bij mijn moeder binnenkomt, drukt ze op een soort stopwatch. Na afloop noteert ze hoe lang ze is geweest. Je voelt de druk? Er wachten nog zoveel andere mensen op schoon ondergoed en hun medicijnen.

    De druk op de gezondheidszorg wordt de komende jaren alleen maar nijpender. Maar wie wil daar straks ?berhaupt nog werken? Invulling geven aan je passie houdt ergens op. De werkdruk is (te?) hoog, je moet werken op wisselende tijden, ruimte om je werk naar eigen inzicht in te vullen is er nauwelijks en voor het salaris hoef je het niet te doen. Willen zorgwerkgevers het tij keren, dan moet de aandacht terug naar de mens achter het werk.

    Veel winst is te behalen door het wegnemen van barri?res die potenti?le verzorgsters en verpleegkundigen, meestal vrouwen, in het algemeen ervaren als het gaat om de combinatie van werk en priv?. Denk aan het realiseren van betaalbare faciliteiten op de werklocatie zoals een was- en strijkservice, kinderopvang, boodschappendienst en sportfaciliteiten. Dit zal de drempel voor veel vrouwen om meer uren te werken aanzienlijk verlagen. Meer werkintrinsiek: laat de mensen die mijn moeder verzorgen, bijvoorbeeld opereren in kleinschalige units waarin ze samen hun werk inrichten. Het terugleggen van verantwoordelijkheid naar de werkvloer, maakt hen creatiever en meer betrokken. Hun zelfbeeld zal stijgen, net als de tevredenheid over hun werk en werkgever. Waarmee meteen een goede basis wordt gelegd voor de arbeidsmarktcommunicatie van deze instelling. Want dat is dan een organisatie waar mensen graag willen werken en dat praat zich rond. Hiermee wordt het werven van nieuw personeel een stuk eenvoudiger. En ?nog belangrijker- de zorgverlening verbetert.

  6. Over 20 jaar ….. Het Sociaal en Cultureel Planbureau.beschikt sinds kort over een kristallen bol met schotelantenne.

  7. GlobalXCrew op

    verbazingwekkend te lezen over problemen mbt het verkrijgen van gemotiveerd en deskundig personeel. reeds vele malen hebben wij verpleeg- en verzorgingstehuizen en ge?nterviewd of er behoefte is en steevast een antwoord dat ze ruimschoots zijn voorzien! Dus??