Werkgever ‘vergeet’ arbeidsovereenkomst te beëindigen

0

Een bestuurder en enig aandeelhouder is hoofdelijk aansprakelijk omdat hij heeft nagelaten een dienstverband met een werkneemster te beëindigen. Hij weigert haar loon nog te betalen. De toegekende vergoeding is laag omdat de werkneemster de rechter ook zelf om ontbinding had kunnen vragen.

De situatie

Een werkneemster is sinds 2006 in dienst van een mediabedrijf. Bedrijf B is enig aandeelhouder en bestuurder van het mediabedrijf. De enig aandeelhouder en bestuurder van bedrijf B wordt door de werkneemster voor de rechter gedaagd.
Het mediabedrijf heeft op 25 oktober 2007 besloten om de bedrijfsactiviteiten per direct te staken wegens te grote verliezen. Het bedrijf wil alle zaken met crediteuren en werknemers netjes afhandelen. De werkneemster krijgt, net als de andere werknemers, een beëindigingsvoorstel. Maar daar gaat ze niet mee akkoord. De werkneemster is intussen ziek thuis.
Dan komt de werkneemster in een lastige situatie terecht: ze krijgt geen uitkering van het UWV omdat ze formeel nog steeds in loondienst is. En ze krijgt geen ziekengeld omdat er een loonsanctie aan de werkgever is opgelegd voor het niet-nakomen van de re-integratieverplichtingen.
De werkgever stopt op 1 november 2007 de loonbetaling.

De vordering

In mei 2008 vordert de werkneemster bij de kantonrechter in een kort geding betaling van haar loon vanaf 1 november 2007. De arbeidsovereenkomst is niet geëindigd, oordeelt de rechter, en de werkgever moet betalen. Maar die weigert. De deurwaarder geeft aan dat de vordering ook niet te innen is.
Werkneemster eist in deze procedure van bedrijf B en de bestuurder een schadevergoeding van 86.832 euro, op grond van onrechtmatig handelen. Dat bedrag komt overeen met de inhoud van het vonnis van de kantonrechter en bestaat onder meer uit haar maandelijkse loon vanaf 1 november 2007.

De kant van de werkgever

De werkgever weigert steeds te betalen. De werkneemster is de enige werknemer die het beëindigingsvoorstel heeft afgewezen. En er was ook simpelweg geen geld meer.

Het oordeel

De werkneemster krijgt niet het bedrag dat ze wil, onder andere omdat ze ook zelf destijds om ontbinding van haar arbeidsovereenkomst had kunnen vragen en zo haar schade had kunnen beperken.
De rechtbank oordeelt verder als volgt. De bestuurder kan voor zijn handelen ten opzichte van de werkneemster een ernstig verwijt worden gemaakt. De eisen van goed werkgeverschap en de eisen van maatschappelijke zorgvuldigheid leggen de werkgever die zijn bedrijfsactiviteiten wil staken de plicht op om te zorgen voor een zorgvuldige en correcte afhandeling van de lopende dienstverbanden. Als feitelijk bestuurder wist hij en kon hij begrijpen dat het mediabedrijf op deze manier zijn verplichtingen jegens werkneemster niet meer zou nakomen, en dat er ook geen verhaalsmogelijkheid voor werkneemster meer zou zijn.

Vergoeding volgens kantonrechtersformule

De rechtbank oordeelt dat de werkneemster een vergoeding moet krijgen die net zo groot is als het bedrag dat ze zou hebben ontvangen als haar arbeidsovereenkomst wel op de juiste wijze was beëindigd. De schade wordt naar redelijkheid begroot op 6480 euro. Bedrijf B en de bestuurder zijn hiervoor hoofdelijk aansprakelijk.

LJN BU5161
Kantonrechter Almelo
Hoofdelijke aansprakelijkheid bestuurder
Eerste aanleg
21 november 2011

Door mr. Ingrid Kooiman

Lees meer over:

Over Auteur

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat u op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.