Tijdelijke urenuitbreidingen zijn opeenvolgende arbeidsovereenkomsten

2

In de dagelijkse praktijk wordt regelmatig gebruik gemaakt van tijdelijke urenwijzigingen binnen bestaande arbeidsovereenkomsten. Om flexibel om te gaan met tijdelijke veranderingen in het werkaanbod of in in de persoonlijke situatie van werknemers. Volgens de kantonrechter waren de urenwijzigingen in het onderliggende geval opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd.

De situatie

De werkneemster start met overeenkomst van 34 uur per week voor bepaalde tijd die later wordt omgezet in een overeenkomst voor onbepaalde tijd. Op verzoek van de werkneemster wordt de arbeidsduur verminderd naar 24 uur. Vervolgens vinden er 4 urenuitbreidingen plaats naar 34 uur, een keer voor een half jaar en drie maal voor een jaar.  Tijdens de laatste urenuitbreiding, die is ingegaan op 1 april 2007, wordt de werkneemster ziek. Per 1 april 2008 betaalt de werkgever haar weer 24 uur per week uit. Per 1 juli 2008 is de werkneemster weer beter. Zij werkt dan 24 uur per week.

De vraag

De werkneemster wil dat de werkgever haar vanaf 1 april 2008 voor 34 uur per week uitbetaald omdat er volgens haar sprake is van een overeenkomst voor onbepaalde tijd voor 34 uur per week. De vraag is hier of op van grond van artikel 7:668a BW de laatste urenwijziging voor onbepaalde tijd is aangegaan.

Het oordeel

De rechter oordeelt dat inderdaad sprake is van een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd van 34 uur per week. Het arbeidsrecht is namelijk bedoeld om de werknemer als zwakkere partij te beschermen. Het artikel in kwestie, artikel 7:668a BW, is bedoeld om de werknemer zekerheid te geven over zijn arbeidsovereenkomst zodat hij niet langer dan drie opeenvolgende tijdelijke overeenkomsten of langer dan drie jaar in onzekerheid zit. De afspraken die de partijen steeds maakten over de urenuitbreiding zijn afzonderlijke overeenkomsten waarop dit artikel van toepassing is. Doorslaggevend in dit geval is dat een andere interpretatie de bedoeling van de wet grotendeels ongedaan zou maken.  De werkneemster krijgt gelijk. De werkgever moet achterstallig loon betalen.

Omgekeerde wereld

De werkgever voert nog aan dat in het omgekeerde geval, als er vier maal een urenvermindering wordt afgesproken, er dan ook een contract voor onbepaalde tijd ontstaat. En dat zou in het nadeel van de werknemer zijn. De kantonrechter oordeelt hier dat als dit al zo is, een werknemer eenvoudig de structurele urenvermindering kan voorkomen door niet in te stemmen met de laatste urenvermindering. 

Bron: LJN BH5911
Procedure: enkelvoudig – eerste aanleg
Datum: 03-03-2009

Door mr. Ingrid Kooijman

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone
Lees meer over:

Over Auteur

Redactie XpertHR Actueel

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat jij op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.

2 reacties

  1. Jan vd Zanden op

    Beste Jane,

    Dat is dan een nietig beding. Met deze uitspraak ligt het voor de hand dat de wekrnemer zich toch kan beroepen op opvolgende contracten.

Reageer