Bijna geen vaste contracten meer

9

Het aantal nieuwe personeelsleden dat direct bij aantreden een vast contract kreeg is in 2011 met 97 procent gedaald.

Dit stelt het NRC op basis van cijfers van het UWV.

Terwijl in 2010 nog 83.000 mensen een vast contract kregen, waren dat er in 2011 nog maar 2.000. Volgens het NRC kan ook het UWV, behalve de onzekerheid op de arbeidsmarkt,er niet helemaal de vinger opleggen waarom deze daling zo sterk is.

De krant baseert zich op de cijfers uit de jaarlijkse rapportage van het UWV. Hieruit blijkt ook dat langdurige aanstellingen amper nog eindigen in een contract voor onbepaalde tijd. Tachtig procent van de langdurige tijdelijke contracten gaat niet over in een contract voor onbepaalde tijd. Degenen die lastig inwisselbaar zijn vanwege specifieke kennis of kunden, maken wel nog kans op een vast contract.

Populaire contracten

De contracten die nu vaak worden aangeboden aan een werknemer, zijn tijdelijke contracten van meer dan een jaar. Van die contracten zijn er in 2011 368.000 verstrekt zijn, tegen 227.000 in 2010. Ook wordt vaker een reeks tijdelijke contracten op jaarbasis aangeboden.
 

Tijdelijk contract verdringt vast contract

Ook het Sociaal Cultureel Planbureau maakte in februari 2012 melding van het feit dat het tijdelijk contract het vaste contract verdringt. Werknemers met een tijdelijk contract van meer dan een jaar worden vaker dan vroeger vervangen, als ze de organisatie verlaten, zo meldde het SCP vorige maand. In de periode van 1994 tot en met 1996 gebeurde dat nog niet met de helft van die werknemers, maar in 2008 was dat gestegen tot bij 80 procent. "Werkgevers lijken langdurige tijdelijke contracten steeds vaker in te zetten voor vast werk. Zo zorgen ze voor flexibiliteit in hun personeelsbestand, zoals ze dat bijvoorbeeld ook doen door het inzetten van uitzendkrachten en zelfstandigen zonder personeel,” aldus de onderzoekers van het SCP.

Lees meer over:

Over Auteur

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat u op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.

9 reacties

  1. A. Meijering op

    Als de werkende moeders nou eens niet meer gaan werken en thuis voor de kids gaan zorgen , scheelt dat enorm in de kinderopvangkosten en geeft dat de werklozen meer kans op een goede baan !

  2. Nu even leuk tijdens de crisis maar aaai wat gaan die W en S kosten straks omhoog als de economie weer aantrekt. Dan gaan de werkgevers weer janken dat ze geen personeel kunnen vinden dat ze even ervoor op een contractje hebben laten bungelen.

  3. Beste Ad, een beetje rekenen. W&S kosten voor veel banen “maar” 1 of 2 maandsalarissen, soms 3. Een ontslag van iemand die 3 jaar in dienst is geweest, kost op zijn aller aller minst 3 maandsalarissen, maar vanwege het “gedoe” in het algemeen snel 5 a 7 maandsalarissen. Dus de keuze is voor een ondernemer bij het huidige ontslagrecht snel gemaakt.

  4. Helaas constateer ik een aantal kortzichtige reacties. De wereld verandert. Op de schouders van de werkgevers liggen zware lasten m.b.t. personeel in vaste dienst. Denk aan minimaal 2 jaar doorbetaling bij ziekte, ontslagvergoedingen etc. In financiel onzekere tijden wegen die risico’s erg zwaar.

  5. Eens met Annemiek. Er moet duidelijk nog wel wat veranderen. Al nagedacht over wie dan die 2 jaar ziekte moeten betalen? En pensioenopbouw? Dat stelsel is totaal verouderd, maar wat komt er voor terug? Ieder voor zich dan maar? Lijkt me verstandiger om je eigen potje op te bouwen dan bij al die werkgevers kleine beetjes.

  6. Meneer of mevrouw Meijering (1e reactie): is dit een serieuze reactie? Terug naar de jaren 50? en hoe moet ik dan de maatschappelijke investering (die in mijn studie is gedaan) terugverdienen. En gaat u ook mijn huis betalen want met alleen mijn man’s salaris komen we niet verder dan een flat 3 hoog achter. En de zorgkosten omdat ik met iq > 130 me doodongelukkig ga voelen met alleen zorgtaken. En mijn inkomstenderving als ik ‘later als de kids groter zijn wel eer aan de slag wil maar natuurlijk nooit meer opmijn oude niveau terecht kom’

  7. Misschien hebben werkgevers de mogelijkheden van de Wet flexibiliteit en zekerheid nu echt ontdekt en in praktijk gebracht? Wellicht zien ze dan ook in, dat een versoepeling van het ontslagrecht helemaal niet nodig is als je de bestaande mogelijkheden optimaal benut.

  8. Martin Dr?ge op

    Vanuit mijn perspectief als recruiter / consultant gezien vindt ik dergelijke berichten zorgwekkend.

    De trend die momenteel, uiteraard door economische onzekerheid, is ingezet heeft een negatief effect op de W&S-trajecten binnen verschillende organisaties.

    In mijn dagelijkse werk kom ik steeds vaker opdrachtgevers (lees; werkgevers) tegen welke potenti?le kandidaten een half jaar contract aanbieden. De ervaring leert mij dat actief werkzoekenden al lang niet meer direct een vaste aanstelling verwachten.

    Echter, een actief werkzoekende heeft vaak op dat moment geen baan. Iets waar veel werkgevers nog argwanend tegenover staan. Men neemt liever iemand in dienst die op dat moment elders werkzaam is wegens een aantal argumenten.

    Op dit vlak zie ik een grote bedreiging voor werkgevers welke korte contracten voor een bepaalde tijd aanbieden.

    Immers, de tweede behoefte van de mens volgens Maslow is zekerheid. Ook al kan een werknemer zich bij zijn huidige werkgever niet ontwikkelen/ontplooien en krijgt hij geen erkenning (behoefte 4,5 en vaak redenen om ‘om je heen te gaan kijken’) en is hij/zij zodoende op zoek naar een nieuwe job, het risico dat genomen moet worden weegt zwaarder dan het snakken naar ontplooiing en erkenning.

    Resultaat: werkgevers lopen goede werknemers mis (en zijn vaak langer dan gewenst bezig met een W&S-traject, met alle gevolgen van dien) en werknemers krijgen niet de kans zich te ontplooien en 100% gelukkig te zijn tijdens hun carriere.

    Mijn (vraag)stelling: het aanbieden van contracten met een (korte) bepaalde tijd heeft een negatief effect op het succes van een organisatie en de ontplooing van werkend Nederland.

    Als spil tussen vraag en aanbod in de (logistiek) arbeidsmarkt draag ik graag mijn (kleine) steentje bij aan een stuk bewustwording.

  9. michael Niehot op

    Als ik alle ophef tijdens deze crisis goed heb gevolgd draaid alles om zekerheid. Over inkomen, hypotheek, werk etc. Ook nu blijkt maar weer dat iedereen er de mond van vol heeft maar de zekerheid alleen bij overheid en werkgevers ligt en dat de werknemer/consument met de onzekerheid blijft zitten. elk wel denkend mens weet dat er geen werk meer voor het leven bestaat. Alleen jammer dat als je bv financieel iets wilt iedereen gelijk kijkt of je en contract hebt en voor hoelang. Tijdelijk is dan niet in je voordeel. en laten we eerlijk zijn de mogelijkheden om van je van je (vaste) personeel af te komen zijn legio. Ook ik zit nu weer thuis. 1 jaar 50 a 60 per week keihard gewerkt. Markt in noord nederland in kaart gebracht en daar sta je dan weer. Maar ik investeer nergens meer in zolang ik geen zekerheid heb.