Zijn social media referrals wel echte referrals?

1

Via via werving is een effectieve manier om vacatures te vervullen. Maar is referral recruitment via geautomatiseerde social media tools net zo effectief?

Via via werven (referral recruitment) blijkt een effectieve manier van personeelswerving. Werkgevers maken graag gebruik van de aanbevelingen van hun medewerkers bij het vervullen van een vacature. De eigen medewerkers weten immers het beste wat het vraagt om te werken voor de eigen organisatie. Zij kunnen anderen enthousiast maken voor de organisatie en weten welke personen uit hun netwerk passen bij een openstaande vacature.

Het is steeds gebruikelijker om het online netwerk van medewerkers te activeren bij het zoeken naar geschikte medewerkers. Via tools worden vacatures verspreid onder de online connecties van het eigen personeel. John Sumser zegt nu dat referrals via sociale media minder goed zijn dan referrals die uit de echte vrienden- of kennissenkring van de medewerker komen.

Hij geeft daarvoor eerst de kernelementen van een traditionele referral:

Een medewerker:

  • heeft echt het organisatiebelang voor ogen
  • weet welke (soort) mensen de organisatie kunnen helpen bij het behalen van haar doelstellingen
  • is bereid de eigen reputatie op het spel te zetten voor een aanbeveling
  • gelooft dat zijn of haar aanbeveling een vriend kan helpen bij het krijgen van een baan
  • kan goed onderscheid maken tussen de eigen belangen, de belangen van vrienden en die van de organisatie
  • begrijpt vanuit organisatieoogpunt wat de sterke en zwakke punten zijn van degene die ze aanbevelen
  • is bereid tot het vermengen van het privé- en werkzame leven

De werkgever:

  • waardeert de aanbevelingen van haar medewerkers
  • gelooft erin dat de organisatie beter wordt door deze aanbevelingen
  • is bereid iemand te belonen voor het aandragen van geschikte medewerkers
  • vindt het niet erg dat de grenzen tussen werk en privé vervagen
  • is bereid het risico van morele schade bij een mislukking te nemen
  • is bereid het persoonlijke oordeel van een medewerker als startpunt te nemen

Als leidinggevenden zeggen dat referrals de beste bron zijn voor goede nieuwe medewerkers, dan hebben ze het over referrals op basis van hechte, persoonlijke relaties waarbij de reputatie van de betrokkenen op het spel staat. Uiteraard is er ook bij deze referrals een kans dat de vriend of kennis niet aangenomen wordt. Maar het uitgangspunt is dat de aanbeveling de kans vergroot dat de vriend of kennis bij de organisatie komt werken.

Daar tegenover staan de inspanningen om via social media tools zoveel mogelijk kandidaten voor een openstaande vacature te krijgen. Iedere medewerker, of deze nu goed of slecht presteert of een juiste werkhouding heeft of niet, wordt gevraagd namen van vrienden aan te leveren. Referrals zijn dan lang niet altijd meer gebaseerd op persoonlijke relaties en de kans is kleiner dat de aanbeveling waardevol is.

Deze nieuwe vorm van ‘aanbevelen’ is ontdaan van alle sociale intimiteit. Veel systemen die referrals via sociale media verzamelen bevorderen dit volgens John Sumser.

Bij referral programma’s die werken staat de reputatie, of zelfs de carrière, van betrokkenen op het spel. Maar nu we niet meer weten wat ‘een vriend’ is, is het geen verassing voor Sumser dat we niet meer weten wat een referral is.

In de commentaren onder het artikel krijgt Sumser weerwoord. Zijn standpunt zou te ongenuanceerd zijn en geen rekening houden met omstandigheden.

Het artikel, en de prikkelende commentaren eronder, staat op de site Recruiting Trends.


Meer Mediascan »

Lees meer over:

Over Auteur

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat u op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.

1 reactie

  1. Hub Quodbach op

    Dit is best een ondoorzichtig artikel. Vind Sumser nu wel of niet dat werving via personeelsleden waardevol is?

    Duidelijk zijn de risico’s voor zowel werkgever als werknemer. De sociale waarde van vriendschappen van vriendschappen op de grote sociale netwerken is niet (meer) in te schatten.

    Dat betekent ook dat je geen inzicht hebt in de achtergrond van vrienden, sociaal noch economisch. Er is slechts een heel kleine kans op een echte match. Behalve meer kandidaten levert deze referral-methode m.i. dan ook geen enkele voordelen op.

    Meer kansen- echter geen garanties- heb je als je je netwerkvrienden beter kent. Dat is het geval als die, ook buiten de online social media, met elkaar in contact staan. Bijvoorbeeld als een ‘vriend’ behoort tot de (sociale of zakelijke) kring van je familie, kennissen, studiegenoten, collegalid van een (amateur) sportclub of vereniging etc. Naar dat laatste die ik kleinschalig onderzoek via sponsormeter.nl.