Wetenschappers kraken banenplannen kabinet

3

Banenplannen zijn in de regel amper effectief. Zo kunnen met een overheidsbijdrage van 100 miljoen euro waarschijnlijk geen 80.000 zorgmedewerkers aan een baan worden geholpen. ‘ Dat is per saldo 1250 euro voor een nieuwe baan en dat is ontzettend weinig.’

Dat zegt prof. Paul Elhorst, hoogleraar regionale economie aan de Rijksuniversiteit Groningen, in een reactie op een banenplan voor de zorgsector dat gisteren is bekendgemaakt door minister Lodewijk Asscher van Sociale Zaken en staatssecretaris Martin van Rijn van VWS. Voor dit banenplan voor de zorgsector legt het kabinet 100 miljoen op tafel en de werkgevers en vakbonden passen eveneens 100 miljoen euro bij. Hiermee moeten 80.000 mensen aan ander werk of scholing worden geholpen.

Banenplannen onvoldoende effect
Hoogleraar Elhorst is sceptisch over de beoogde effecten. Onder vakbroeders en in de literatuur is brede eensgezindheid dat zulke banenplannen onvoldoende effect sorteren. Het meeste geld gaat volgens hem straks op aan consultants, die subsidieplannen moeten schrijven voor bedrijven en instellingen. ‘Het levert dus wel werk en banen op, maar niet op de gewenste plekken.’

Banenverlies moeilijk verkoopbaar
Zijn collega prof. Bas van der Klaauw, hoogleraar arbeidsbeleid aan de Vrije Universiteit in Amsterdam, noemt het nieuwe sectorplan ‘als geheel raar beleid’. ‘Het ministerie van VWS bezuinigt eerst 3 miljard euro op de zorg en schrapt daarmee ruim 100.000 banen, dus per saldo 30.000 euro per arbeidsplaats aan loonkosten. En even later denkt Sociale Zaken met een overheidssubsidie van 1250 euro per arbeidsplaats nieuwe banen te scheppen.’
Toch begrijpt de hoogleraar de beweegredenen achter het activerende arbeidsmarktbeleid wel. ‘Het is politiek moeilijk verkoopbaar om na zo veel banenverlies achterover te gaan leunen.’

Zzp-constructies en nulurencontracten
Met sectorplannen voor de zorg, de kinderopvang, de bouw, voor 55-plussers en voor jongeren (Mirjam Sterk als ambassadeur jeugdwerkloosheid) wil het kabinet de arbeidsmarkt aanjagen. Dat is volgens Van der Klaauw vooralsnog vergeefse moeite. Volgens de laatste cijfers van het CBS zijn 691.000 mensen werkloos. ‘Sinds de crisis zijn 1 miljoen vaste banen verdwenen. Die zijn omgezet naar zzp-constructies en nulurencontracten. En er verdwijnen op het ogenblik nog steeds meer banen dan erbij komen.’

Sectorplan uitzendkrachten
Ook voor de flexbranche is er een banenplan. Minister Lodewijk Asscher (Sociale Zaken) heeft in februari een banenplan voor de uitzendsector goedgekeurd dat werkgevers en bonden in deze branche hebben gemaakt. Met het goedkeuren van het sectorplan voor uitzendkrachten kent Asscher anderhalf miljoen euro toe, de sector legt hetzelfde bedrag bij. In het sectorplan staan afspraken over scholing van 1100 flexkrachten en omscholing van 250 flexkrachten voor de technieksector.

Bron: ANP/Redactie Flexmarkt

Lees ook:

Lees meer over:

Over Auteur

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat u op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.

3 reacties

  1. Een beetje vaag artikel, met een veel belovende titel. Ik moet de hoogleraren maar op hun woord geloven dat de literatuur en hun collega’s het er over eens zijn dat banenplannen niet werken. Wel mooi die uitspraak dat met het geld de verkeerde mensen aan het werk gezet worden.

    Maar ik zie nergens een opmerking over wat dan wel werkende systemen zijn om mensen van verdwenen baan naar nieuw ontstaande banen of nieuwe banen te helpen of ondersteunen.

  2. J. Nijkerk op

    Het zou wellicht een idee zijn om alvorens bewindslieden worden aangesteld, hen op hun competenties te beoordelen en van een keuringscertificaat te voorzien.

    Het is merkwaardig dat een CEO door een zwaar traject heen moet om te kunnen functioneren terwijl iedere janjurk politicus kan worden. Wanneer je met het diploma lagere school niet kunt berekenen dat met 1.250 euro per plaats geen plaatsen zijn te scheppen die 30.000 euro kosten vraag ik mij af of het pluche wel de juiste plaats is.

    Inzicht? De thuiszorg is gesplitst in een aantal modulaire voorzieningen, splinterinstellingen voor thuiszorg met een kostbare overhead en eigen planning. De een komt mensen douchen, een ander voor de steunkousen, iemand voor de injectie en iemand die de boel een beetje schoonmaakt. Efficiënt? Goedkoop?

    Men wordt dan met een baan in de zorg geacht in het levensonderhoud te voorzien, voor een loontje van tussen de 8 a 9 euro per uur. Bruto. Inderdaad, wanneer je de hele dag douchewerkzaamheden verricht of steunkousen aantrekt zal dit kloppen. De realiteit is anders. Want, wanneer de douchedame net voor het einde van de werkdag bij de cliënt komt nadat de steunkousenaantrekster haar taak heeft verricht ontstaat er een wel zeer merkwaardige situatie. Om dit te bedenken hoef je niet eens het voortgezet kleuteronderwijs te hebben doorlopen…

    Het zijn oplossingen, door lege hoofden achter lege bureaus bedacht. Voorbeelden van de vele dingen die mij af en toe mistroostig stemmen…

  3. Michal van Dantzig op

    Ik ben het eens met de wetenschappers. Het zijn geen maatregelen, maar lapmiddelen. Van werk naar werk is mooi, maar naar welk werk? Zolang er niet geïnvesteerd wordt in het creëren van echte banen, blijven het lapmiddelen waarmee inderdaad werk wordt gecreëerd voor consultants maar onze samenleving niet mee gebaat is.

    Hoe kan het dat er zoveel banen verdwijnen in de zorg? In het kader van vergrijzing werd de zorgsector lange tijd gezien als de groeimotor van banen. Zorgbanen zijn absoluut nodig als wij het welzijn van onze ouderen en zorgbehoeftigen koesteren en vinden dat ‘goede zorg als je dat nodig’ hebt een RECHT is in onze welvaartsamenleving. En dat er onvoldoende zorg is (geen geld?) zal duidelijk zijn voor wie de actualiteit volgt.