‘Werknemer zelf verantwoordelijk voor inzetbaarheid’

11

Vrijwel alle werkgevers (95 procent) voorzien problemen rond de inzetbaarheid van het eigen personeel in de toekomst. Het merendeel acht de werknemer uiteindelijk zelf verantwoordelijk voor duurzame inzetbaarheid. Dat blijkt uit onderzoek door AWVN en BNR Nieuwsradio.

Dat steeds meer organisaties het thema duurzame inzetbaarheid hoog op de agenda hebben staan, ziet AWVN onder andere aan het stijgend aantal studieafspraken over het onderwerp in cao’s. Het onderzoeksrapport (Hoe) houden organisaties zich bezig met duurzame inzetbaarheid?’  bevestigt dat.

Meer dan een kwart van de werkgevers (26 procent) heeft beleid voor duurzame inzetbaarheid. Ook is ruim een kwart (27 procent) bezig met het invoeren van beleid. Slechts 11 procent van de respondenten doet nog niets aan duurzame inzetbaarheid. Met de stelling ‘De werknemer is zelf verantwoordelijk voor zijn inzetbaarheid’ is 83 procent van de werkgevers het eens.

Problemen

Bazen schatten dat vooral de verminderde flexibiliteit en de arbeidsproductiviteit van het personeel problemen gaan geven. Daarna worden roosterproblemen en een tekort aan personeel genoemd. Een hoge uitstroom van de jongeren in de organisatie wordt slechts door 14 procent van de deelnemers aan het onderzoek verwacht. Aan het onderzoek namen 73 ondernemingen en 3 brancheorganisaties deel. 
 

Lees meer over:

Over Auteur

Redactie XpertHR Actueel

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat u op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.

11 reacties

  1. Avatar
    Frits Simons op

    Ik ben het niet geheel met de werkgevers eens. Natuurlijk ligt een deel van die verantwoordelijkheid bij de werknemer zelf maar de werkgever moet er voor open staan en ook de mogelijkheden scheppen. Gemotiveerde werknemers zullen vanzelf werken aan hun inzetbaarheid!

  2. Avatar
    Marieke de Feyter op

    Vanmorgen net een bijeenkomst gehad met managers en P&O-ers in de buitendienst van Noord-Hollandse gemeenten. Zij zien duurzame inzetbaarheid toch vooral als een gezamenlijke verantwoordelijkheid van werknemer en werkgever. Belangrijk: ga in gesprek over iemands inzetbaarheid, waardeer het werk dat men doet en vraag door over wat iemand nog meer wil en kan. Zoek samen naar verbetermogelijkheden.

  3. Avatar

    Juist als je samen in gesprek gaat over (duurzame) inzetbaarheid en het als gezamenlijke verantwoordelijkheid ziet, kom je verder. En daar zijn zowel de werkgever als de werknemer mee gebaat!

  4. Avatar

    De bouwsector kent hiervoor het Loopbaantraject Bouw & Infra. Dit is een sectorale voorziening die in opdracht van sociale partners werknemers ondersteunt bij het vorm geven aan hun loopbaanwensen. De gedachte is dat de werknemer zelf verantwoordelijk blijft maar wel wordt ondersteund. Het O&O fonds in de bouw maakt dit mogelijk en vergoedt kosten voor noodzakelijke scholing. Eens in de 5 jaar kan iemand terecht voor een persoonlijk loopbaan advies. Zo kan een timmerman met rugklachten worden omgeschoold naar uitvoerder of een straatmaker naar vrachtwagen chauffeur. In bepaalde gevallen wordt zelfs een omscholing buiten de sector ondersteund. Het belang van de individuele werknemers staat hierbij voorop. Dit bestaat al 6 jaar en inmiddels hebben al ruim 14000 werknemers er gebruik van gemaakt. De bouwsector loopt hiermee voorop en neem haar verantwoordelijkheid! Zie voor meer info loopbaantrajectbouw.nl

  5. Avatar
    Rick Koopman op

    Ik ben het er ook niet geheel eens. Het is de eindverantwoordelijk voor de organisatie om een medewerker mogelijkheden te bieden binnen de organisatie. Aan de andere kant is het de medewerker die in deze tijden en wellicht blijvend in de toekomst zijn verantwoordelijkheid moet pakken iets aan gezondheid, ontwikkeling en anders wel motivatie te doen. Het kost Nederland en daarmee de organisatie ?n de medewerker alleen maar meer geld als dit niet in verhouding is. Als een medewerker niet lekker in zijn vel zit of minder competent is, is het gevolg dat hij/zij geld gaat kosten, omdat hij/zij ziek wordt of richting een burn-out gaat. gerelateerd aan een eerder artikel, 900.000 mensen hebben last van werk/priv? balans, drukte op het werk of een verminderde motivatie. Ook zijn er veel signalen van jongeren die veel gevraagd wordt, maar niet altijd even goed in staat zijn productief te zijn en te blijven.

    Natuurlijk is het heel generalistisch, maar hier gaat het wel om. De werkgever is eind verantwoordelijk voor de medewerker die in dienst is, maar de medewerker is eind verantwoordelijk voor zijn/haar loopbaan. De spanningsboog wordt nu alleen maar groter, maar als niemand zijn verantwoordelijkheid pakt gaat het op langere termijn alleen maar meer kosten.

    Vragen over de kosten en opbrengsten bij u in de organisatie neem gerust contact op!

  6. Avatar

    Ik ben benieuwd wat die organisaties dan doen aan die duurzame inzetbaarheid. De werknemer is verantwoordelijk: ook de werknemer die niet is opgegroeid met dit idee. Hoe verbeter je de benodigde cognitieve flexibiliteit?

  7. Avatar

    Keep it simple: het gaat om MACHT !
    In hoeverre kunnen leidinggevenden/directie hier meer bewust van zijn? Macht delen en het vertrouwen hebben dat medewerkers een positieve bijdrage aan de ontwikkeling van de (hun!) organisatie willen leveren. Precies, het gaat om willen en in dit kader niet om niet kunnen.

  8. Avatar
    Frank Wijnands op

    Ik vind dit wel een gezond uitgangspunt van de werkgevers. Je kunt je inzetbaarheid immers bij verschillende werkgevers te gelde maken. In mijn loopbaan heb ik ook dit principe gehanteerden tijd en geld in mijzelf ge?nvesteerd en daardoor nog steeds een interessante loopbaan. Bovendien zou ook niet graag mede afhankelijk willen zijn van wat een werkgever van mijn duurzame inzetbaarheid vind.

  9. Avatar

    Wat mij betreft, wederzijds respect overwint de rang en de barri?res van de hi?rarchie. Wij hebben gemeenschappelijke doelstelling. Wij moeten juist meer denken aan de mogelijkheid en niet vanuit de beperking. Niemand is perfect en schouders naar beneden. Ik wil wat en de ander partij wil ook wat. Het werkt zeer motiverend als een gezamenlijke oplossing wordt bereikt.

Reageer