‘Werkgevers draaien ondernemersrisico om’

1

Wanneer werkgevers bij CAO-onderhandelingen creatief loonbeleid willen voeren, dan draaien ze daarmee het ondernemersrisico om.

Dat zegt Maurice Limmen, vice-voorzitter van het CNV.

Onlangs riepen de werkgevers in hun arbeidsvoorwaardennota op tot flexibele beloningsvormen in plaats van structurele loonsverhoging. Een voorbeeld daarvan is Eerst verdienen, dan verdelen (de loonsverhoging is dan afhankelijk van bijvoorbeeld de bedrijfsresultaten).

Verlegging ondernemersrisico

Maar volgens Limmen is dat een verlegging van het ondernemersrisico. ‘Dat is nou precies het verschil tussen werkgevers en werknemers. Als het goed gaat kunnen ondernemers extra winst in eigen zak steken, maar als het tegenzit dan trekken ze de broekriem strakker aan. Werkgevers geven ook geen extra loonsverhogingen als het economisch meezit.’
Een ander bezwaar is dat al jaren geprobeerd wordt op prestatie te belonen. ‘Eerst hadden we de individuele prestatiebeloning, en nu zouden de bedrijfsresultaten leidend worden. Dat wordt nog weer moeilijker om vast te stellen en dus een verslechtering voor de werknemer.’

Werkgelegenheidsafspraken en inflatiecorrectie

Zelf eiste de CNV Vakcentrale voor 2012 “de totale loonruimte” op. Deze moest worden aangewend voor harde werkgelegenheidsafspraken en inflatiecorrectie. Hoeveel komt daarvan terecht in de CAO-onderhandelingen? ‘Er liggen veel overleggen stil momenteel, dus dat is moeilijk te zeggen. Waarom veel onderhandelingen stil liggen? Dat is niet makkelijk te duiden. Ik denk dat de economische signalen onduidelijk zijn. Bovendien is het vaak zo dat wanneer één overleg stokt, meerdere broertjes en zusjes (in aanpalende sectoren bijvoorbeeld) plotseling ook vertraagd worden.’

Lees meer over:

Over Auteur

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat u op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.

1 reactie

  1. Werknemersparticipatie met duidelijk controleerbare regels en afspraken, waar een vast loon en een deel variabel loon tegen over staat is best bespreekbaar. Alleen willen de werkgevers de absolute macht, beslissingsrecht en de maximale winst en daar knelt de schoen voor werknemers. Hun in breng is geen geld op voorhand, maar arbeid en dat laat zich onduidelijk vertalen, zolang de beide partijen geen geaccepteerde regels hier voor tekenen.
    Maar de gedachte is niet slecht, alleen elkaar echt vertrouwen geeft de moeilijkheidsgraad aan.