Toestroom arbeidsmigranten verdubbelt bijna

8

De toestroom van arbeidsmigranten uit Polen en andere Oost-Europese landen gaat de komende jaren bijna verdubbelen.

Nu komen jaarlijks nog ongeveer 100.000 arbeidskrachten al dan niet tijdelijk naar Nederland. In 2015 zijn dat er 180.000. Ook werkgevers hebben hierin een taak.

Het cijfer van 180.000 komt van de ABU (Algemene Bond Uitzendondernemingen). De bond hield een enquête onder haar leden. Adjunct-directeur Jurriën Koops van de ABU is niet verrast: ‘Eigenlijk valt het cijfer nog wel mee. Het NIDI (www.nidi.nl) heeft onlangs een scenariostudie gepresenteerd waarin ook cijfers voorbij kwamen van een half miljoen arbeidsmigranten.’
Het tekent volgens Koops de verwachting, maar ook de noodzaak om buitenlanders hier te laten werken: ‘Ze doen vaak werk waarvoor helemaal geen Nederlanders voorhanden zijn. Zelf zijn we niet of nauwelijks te mobiliseren om dat soort werk te doen. Bovendien zijn ze onmisbaar geworden. Als de Polen met de kerst besluiten om per 1 januari massaal in Duitsland te gaan werken in plaats van hier, dan hebben we een heel erg groot probleem in onze economie. Overigens is er momenteel wel een verschuiving gaande in het soort arbeidsmigranten. Van oudsher werkt men in zware sectoren als de bouw, maar je ziet dat er steeds vaker hoogopgeleiden mensen hierheen komen.’

Tips voor bedrijven

Maar wat moeten bedrijven nu eigenlijk doen voordat ze klaar zijn om deze arbeidsmigranten te ontvangen? Jurriën Koops geeft twee tips.

  1. Zorg voor draagvlak in je onderneming. Leg aan je werknemers goed het hoe en waarom uit wanneer je 20 of 30 arbeidsmigranten aantrekt. Niet iedereen staat er direct positief tegenover, soms kunnen ze het idee hebben dat de buitenlanders hun banen inpikken. Maar wanneer ze begrijpen dat door de arbeidsmigranten het bedrijf überhaupt blijft bestaan, is het hemd vaak nader dan de rok. Dan zijn ze plotseling toch wel blij met de buitenlandse hulp.
  2. Realiseer je dat je een morele zorgplicht hebt voor deze mensen. Ze hebben een bed nodig om op te slapen en een dak boven hun hoofd. Ook is het wel zo prettig als ze verzekerd zijn tegen ziektekosten. Je kunt ze eigenlijk niet zelf vragen dat te doen, daarvoor beheersen ze de taal niet. Het regelen van deze dingen kun je natuurlijk allemaal zelf doen, je kunt het ook uitbesteden aan gespecialiseerde bureaus of uitzendbureaus. Verder is het verstandig om alle relevante werk- en veiligheidsinstructies te vertalen of visueel om te zetten naar pictogrammen.

Hoger opgeleiden

Zoals gezegd vindt er een verschuiving plaats van lager naar hoger opgeleide arbeidsmigranten. Dat heeft ook gevolgen voor de begeleiding: ‘En zeker naarmate mensen hier langer gaan wonen, gaan ze andere eisen stellen aan het werk en de huisvesting. Je ziet bijvoorbeeld dat mensen die zich hier vaster gaan vestigen, het ook allemaal meer zelf gaan regelen. Uitzendkrachten wonen vaak met meerdere mensen in een huis, maar mensen die hier langer blijven, zijn daar wel klaar mee.’

Basti Baroncini, redactie P&Oactueel.

Meer artikelen over arbeidsmigranten »

Lees meer over:

Over Auteur

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat u op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.

8 reacties

  1. Hoe zou je hier op moeten reageren wanneer jezelf 55-plusser bent, 43 jaar gewerkt en nu op straat geschopt?????!!!! En…. solliciteren, solliciteren!!! Niemand heeft je meer nodig: JE BENT TE OUD EN WORDT ALS OUD VUIL AFGEVOERD!!!!
    ONZE generatie heeft Nederland GROOT gemaakt en de grootgraaiers plukken nu de vruchten!

  2. De reactie van 55 plusser is wel heel begrijpelijk. Zeker aan de onderkant van de arbeidsmarkt worden de banen door arbeidsmigranten ” ?ngepikt”. De open arbeidsmarkt in de EU is voor de jongere arbeidsmigrant een uitkomst en voor de oudere werkzoekende die tot 67 jaar verondersteld wordt door te werken een gruwel omdat er geen baan verworven kan worden.

  3. Kan me de bovenstaade reactie heel goed begrijpen.
    Ik zie het dan ook niet gebruik maken van de polen maar hoe kan ik nog op een goed kopere manier mijn zaken voor elkaar te krijgen en mijn geld buidel nog beter gevuld te krijgen. Voorbeeld, iemand in de bouw krijgt geen nieuw contract wordt dus ontslagen.
    Daarvoor worden de Polen ingezet die A. goedkoper zijn B. kun je zo weer over de grens zetten als de klus geklaard is.
    Wordt het nu niet eens tijd dat er vanuit overheidswegen hiernaar gekenen wordt.
    Eerst onze eigen mensen (en eventueel her opleiden) en heeft de ondernemer echt kunnen hard maken dat hij na alle inspanningen geen personeel kan krijgen dan pas de aanvraag kan doen voor poolse uitzenkrachten dit mag dan ook niet via allerlei uitzendorganisatie gebeuren (rijzen ook als paddestoelen uit de grond) maar gecontroleerd door de overheid (UVW ?).

  4. Truus Meijerink, Care for Busines, HR adiviseur & op

    Als coach van werkzoekende 50+ herken ik veel in de bovenstaande reacties. Ook zelf begrijp ik niet zo goed dat recruiters/werkgevers de goed opgeleide 50+ sollicitanten zo gemakkelijk afschrijven terwijl ze zoveel potentie hebben. Jammer!

  5. Ook ik begrijp de reactie van de 55-plusser. Maar, blijkbaar willen Nederlandse werkgevers ook graag goedkoop. Als er geen vraag zou zijn dan waren er per definitie ook veel minder buitenlandse uitzendkrachten in Nederland geweest. Ik begrijp dat Oost Europese werkzoekenden om die reden naar Nederland komen. En het klopt ook dat we ze nodig hebben omdat anders veel vuil en zwaar werk zou blijven liggen. Voor wat betreft de uitzendbureaus het volgende. Ook hier heb je goed en slechte bureaus. De uitzendbureaus hebben een eigen onafhankelijk bureau dat uitzendbureaus zou moeten controleren op naleving van geldende cao’s. Dat is de SNCU owel stichting naleving cao uitzendkrachten. Helaas is mijn persoonlijk ervaring dat aangesloten leden minder gecontroleerd worden dan niet aangesloten uitzendbureaus. Hierdoor kunnen zowel goede als slechte bureaus marchanderen in de marge. En dat gebeurt helaas veel te veel. Het beste is om zaken te doen met een NEN-4400-1 gecertificeerd bureau. Die bureaus hebben in ieder geval veel zaken goed op orde.

  6. Ik begrijo de reactie over de 55plussers. Heb zelf een scriptie geschreven over “oudere werknemers” en de beelden die daarom heen hangen.

    Het gaat in dit artikel alleen om een heel ander onderwerp. Namelijk werk dat door de nederlandse werknemer als te zwaar of smerig wordt bestempeld. Ik heb zelf ervaring bij een organisatie waarin we op een gegeven moment geen andere keus hadden dan polen aan te nemen omdat er simpelweg geen nederlanders waren die het werk wilden doen.

  7. het gaat volgens mij niet om te oud, te zwaar of te smerig, maar om het geld dat je moet betalen om een oudere aan het werk te houden of iemand, wie dan ook, aan zwaar of smerig werk te krijgen.
    Dat geld is het probleem. Zolang wij allemaal in de winkel staan en voor een cent minder een lagelonenlanden product kopen, moet een NL onderneming zich gaan organiseren naar het kostenniveau van dat lagelonenland om in business te blijven.
    De speelruimte is gegeven door transportkosten en barriers to entry (wisselkoerseneffecten, wetgeving, douanekosten, accijnzen etc enz) die de NL ondernemer niet hoeft te betalen. Andersom is het probleem nog groter, ieder die een lagelonenland als markt beschouwt moet hier incl. transportkosten en die barriers to entry goedkoper produceren dan de concullega in lagelonenland A.
    Het inhuren van personeel uit dat lagelonenland is een handige manier om richting dat kostenniveau te gaan, omdat hun verwachting gestoeld is op ‘thuis’. Overal waar loonkosten een belangrijk deel van de productkosten zijn is dat de snelste aanpassing.
    Als consument kunnen we daar wat aan doen door de markup voor lokale productie te betalen, alleen zo zijn een goede lokale arbeidsverhouding te handhaven (ouderen vinden werk en zwaar en smerig werk wordt gedaan).
    Als ondernemer is daar wat aan te doen door verder te automatiseren en zo minder loonkosten te hebben (relativering van het probleem). Maar of dat voor alle werknemers zo’n gunstige uitkomst is…
    Als werknemer is hier een bijdrage te leveren door minder te verwachten. Ook niet ieders ding denk ik. Maar bedenk wel: een uur arbeid blijft een uur arbeid, en dat is de toegevoegde waarde. Elk jaar 3% loonstijging is gunstig voor de inflatiecorrectie en koopkracht, maar verhoogt je toegevoegde waarde niet.

  8. Dirt zijn buitengewoon verontrustende ontwikkelingen. Allereerst is er nauwelijks behoefte aan dit soort werkkrachten. Alleen de uitzendburos vinden het wel oke. Vrijwel al het “ongeschoolde” werk hebben we de afgelopen decennia geexporteerd. Wat er nog van over is kan gedaan worden door de 100- duizenden werklozen en Wajongers die het allemaal zo wel prima vinden. En dat het zou gaan om (vuil) werk waar Nederlanders te goed voor zouden zijn, dat zijn gewoon verzinsels. E?n die het aardig doet aan de borreltafelNaar verwachting zal de werkloosheid nog sterk gaan toenemen. We halen nu zelf de grote problemen binnen. Lieden uit de voormalige communistische Oostbloklanden kennen weinig discipline, geen respect voor “de overheid”, verkeren vaak in slechte gezondheid, alcoholisme, rijden onverzekerd rond, soms zonder rijbewijs etc. Dit kan ons wel eens duur te staan komen in een land waar het met de zorg al een tijdje bergafwaarts gaat en nog draconisch bezuinigd gaat worden. De historie herhaalt zich en NL is weer eens het domste jongetje van de klas.