SER wil werkloosheid preventief bestrijden

4

Nog voordat mensen door baanverlies in de WW terecht dreigen te komen, moeten ze hulp kunnen krijgen bij het vinden van nieuw werk. Dat adviseert de Sociaal-Economische Raad (SER). Het advies in een uitwerking van het sociaal akkoord uit april 2013.

Die hulp kunnen ze dan krijgen bij nog op te richten onafhankelijke adviescentrum. Daar moeten er verspreid over het land 35 van komen als het aan de SER ligt. De begeleiding en ondersteuning die zo’n adviescentrum biedt, gaat vooraf aan de dienstverlening die uitkeringsinstantie UWV aan werklozen verzorgt.

De nieuwe aanpak moet leiden tot minder WW’ers. Werkgevers, vakbeweging en onafhankelijke kroonleden in de SER stellen voor de centra te bekostigen uit de WW-premies.

Daarvoor zijn WW-premies nodig die hoog genoeg zijn om alle lasten te dekken, stelt het adviesorgaan vast. De SER wijst erop dat in het sociaal akkoord is afgesproken dat werknemers weer premie gaan betalen voor de werkloosheidsuitkering. Dat mag niet ten koste gaan van hun koopkracht, wat zou betekenen dat de premie moet worden gecompenseerd via lagere belastingen.

Vakbonden en werkgevers kunnen in cao’s regelen dat de beperking van de duur van de WW ongedaan wordt gemaakt met private aanvullende werkloosheidsverzekeringen. De SER stelt nu voor de uitvoering van deze regelingen door uitkeringsinstantie UWV of een andere publieke organisatie, zoals de Sociale Verzekeringsbank, te laten doen.

Het inkorten van de duur van de WW van maximaal drie jaar en twee maanden tot maximaal twee jaar stuitte in 2013 op grote bezwaren van de vakbeweging. Om die alsnog achter het sociaal akkoord te krijgen, maakten partijen de afspraak dat cao-partners het derde jaar zelf mogen regelen.

Bron: ANP

Lees ook: ‘Verlengen ww-duur kost duizenden banen’

Lees meer over:

Over Auteur

Redactie XpertHR Actueel

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat jij op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.

4 reacties

  1. Wat gaat er nu echt veranderen? Ik heb het idee dat er vooral met geld geschoven wordt (van belasting naar premie) en dat er weer een extra dingetje in de vorm van adviescentra komt met mogelijke nieuwe topmanagementfuncties voor vriendjes en vriendinnetjes.
    Als men zo begaan is met de werknemer die de baan verliest, waarom niet uitbreiding van de functie van het UWV en/of de ‘werkpleinen’? De werknemers daar zouden de uitbreiding van de bevoegdheden omarmen.

  2. A.F. Bongers op

    In het verleden was het Arbeidsbureau (GAB) en GAK een goedwerkende twee-eenheid, waarbij arbeidsbemiddeling een belangrijke taak was. We hebben dat allemaal weggedaan voor een moloch die UWV heet. Het is echter een utopie om te beweren, dat we werkloosheid kunnen bestrijden door vroegtijdige bemiddeling. Op micro niveau is employability (inzetbaarheid) een verantwoordelijkheid van werkgevers en werknemers. Op macro niveau zien we dat het aantal arbeidsplaatsen al jaren niet meer toeneemt. De economie groeide afgelopen decennia aanzienlijk, maar het aantal arbeidsplaatsen bleef relatief zeer achter. Dat vraagt dus om andere oplossingen, dan ‘Adviescentra’, waarbij ik aan het succes bij voorbaat twijfel, maar als er dan resultaat wordt geboekt, het hooguit een verdringing is.

  3. Dick Klinkhamer op

    Kijkend naar bv de resultaten van de re-integratie (outplacement) markt bij ziekte/arbeidsongeschiktheid verwacht ik er eerlijk gezegd niet veel van. Voor werkelijke oplossingen moet je de werkgevers namelijk ook echt iets te bieden hebben: iets om voor in te spannen (indien ruim in het jasje) en/of iets om behulpzaam te zijn (als de rits hoog opgetrokken moet worden). Hier ‘vrijblijvend in polderen’ biedt geen soelaas waar iedereen wat aan heeft omdat standpunten het algemene belang bij evenwicht te veel vertroebelen. Daarvoor liggen de belangen van werkgever en werknemer nu eenmaal te ver uit elkaar. Kijk bv naar de overeengekomen WWZ die de werkgelegenheid naar mijn mening alleen maar vluchtiger zal maken dan zij al is. Trouwens: welke steekhoudende argumenten zijn er nu echt om met en van elkaar aan te mogen nemen en vooral er op te kunnen vertrouwen dat mensen nu wel worden aangenomen als het ontslaan eenvoudiger wordt? Ik ben ze helaas nog steeds niet tegengekomen, niet in de politiek en niet bij werkgever en werknemer (via vakbonden). Het is symboolwetgeving gebaseerd op aannames die uitmonden in belastende regeltjes waar eigenlijk niemand op zit te wachten.

  4. Dick Klinkhamer op

    De drager van de economie is werkgelegenheid. Mensen zijn afhankelijk van inkomen om te kunnen besteden en door bestedingen valt er te ondernemen. Acceptabele en vooral werkbare oplossingen voor de arbeidsmarkt moeten denk ik veeleer worden gezocht in bv gediffentieerde tarieven van de vennootschaps- en vermogensbelasting. De aanwending van geld in de hoeveelheid werkgelegenheid is leidend voor het tarief. De dekkingsbijdrage wordt gevormd door o.a. vrijvallen van werknemersuitkeringen, extra BTW inkomsten door meer consumptie-uitgaven en wellicht kan de transitievergoeding ook deels anders aangewend (bv als subsidie voor indiensttreding bij nieuwe werkgever). Een substantiële bijdrage in werkgelegenheid moet en mag beloond, puur winstbejag dient bij te dragen. En daar heeft uiteindelijk iedereen baat bij, zelfs de vermogenden: de waarde van ieder bezit wordt immers bepaald door het maatschappelijk economisch verkeer. En dat zijn werkgever en werknemer in hun verbondenheid van het belang van werkgelegenheid samen.

Reageer