Jongeren veranderd door crisis

15

Jongeren hebben momenteel een andere houding op de arbeidsmarkt dan voor de crisis. Hun verwachtingen zijn aanmerkelijk getemperd, wellicht zelfs blijvend.

Dat blijkt uit Jong talent; nieuw realisme op de arbeidsmarkt, een rapport van ManpowerGroup.

Volgens Haiko van der Pol van Manpower blijkt uit het onderzoek dat de crisis jongeren met beide benen op de grond heeft gezet: ‘Een paar jaar geleden liepen ze met het hoofd in de wolken over alles wat ze wilden, tegenwoordig zijn ze pragmatisch en realistisch. Een voorbeeld is parttime werken: voorheen was dat een halve voorwaarde, tegenwoordig nemen ze genoegen met wat er beschikbaar is op de arbeidsmarkt. Ik vind het wel positief eigenlijk: het is goed dat de jeugd zich pragmatisch aan blijkt te kunnen passen.’

Voor hoe lang?

De vraag is natuurlijk wat er met de nieuwe (pragmatische en realistische) mentaliteit gebeurt wanneer de arbeidsmarkt weer krapper wordt. ‘Ik ben daar niet zo bang voor. Jongeren kenden tot voor een paar jaar geleden het hele woord ‘crisis’ niet. Ze hadden alleen wind mee gehad in hun jeugd. Maar vanaf 2008 bleek niet alles zo maakbaar te zijn als gedacht. Ik denk dat de crisis een wake-up-call blijkt te zijn: ze zullen zich voorgoed realiseren dat oneindig optimisme niet realistisch is.’

Wat vinden jongeren belangrijk?

De jongeren die nu hun eerste stappen op de arbeidsmarkt zetten, zijn geen jobhoppers, zegt Van der Pol: ‘Een ruime meerderheid verwacht tot het 40e levensjaar maximaal drie werkgevers te hebben. Veel jongeren willen het liefst langere tijd bij dezelfde organisatie werken en binnen dat bedrijf doorgroeien. Een op de drie jongeren noemt dat zelfs als voornaamste kenmerk van een ideale carrière.’

Crisis of niet, jongeren hechten nog altijd meer belang aan de zachte baankenmerken dan aan de harde. Zo staat een goede werksfeer op de eerste plaats (53 procent), gevolgd door leuke collega’s (46 procent) en een eerlijk salaris (42 procent). Een hoog salaris wordt door slechts 21,3 procent van de jongeren als zwaarwegend beschouwd. Duidelijk minder belangrijk geworden zijn baankenmerken als parttime werken, maatschappelijk nut van het bedrijf en het algemene imago van de organisatie.

Geen bazige bazen

Jongeren verwachten dat hun leidinggevenden vooral inzet waarderen, coachen en duidelijk vertellen wat ze verwachten. Daarbij is autoriteit ‘in’, maar autoritair ‘uit’. Duidelijkheid scoort veel hoger dan bijvoorbeeld humor, vrijheid of begrip voor wat er in het leven van jongeren belangrijk is. De leeftijd van de baas speelt nauwelijks of geen rol.

Wat dat voor gevolgen heeft voor werkgevers is ook duidelijk, zegt Van der Pol: ‘Als je jongeren bij je bedrijf wilt laten werken, zul je je daar op aan moeten passen. Dat vraagt om stijlflexibiliteit. We denken weleens dat jongeren niks van ouderen willen aannemen, maar dat is echt niet waar! Ze zijn bijzonder bereid om te leren, maar niet op de manier van vroeger. “Omdat ik het zeg”, is geen argument meer. Maar wanneer je inspireert, waardeert en beargumenteert, zijn jongeren zonder meer bereid dingen van je aan te nemen, is althans mijn ervaring.’

Ga in gesprek

De belangrijkste tip voor bedrijven is om met jongeren in gesprek te gaan. ‘Vanuit een ontspannen openheid, gewoon samen eens een laagdrempelig biertje drinken. Wat vind je leuk hier en wat zijn de belemmeringen? Vervolgens pas je dat aan en draag je het uit naar buiten. Wanneer je jongeren op hun toegevoegde waarde aanspreekt, hebben ze veel te brengen.’

Onderzoek

Het onderzoek wijst verder uit dat 45 procent vermoedt dat de werkloosheid toe zal nemen, 39 procent meent dat carrière maken moeilijker wordt en 41 procent geeft aan dat het vinden van een passende baan lastiger zal zijn. De vergrijzing helpt jongeren daarbij niet, zo gelooft 65 procent.

Het onderzoek is uitgevoerd onder 1.240 mannen en vrouwen in de leeftijd van 18 tot en met 25 jaar. Aanvullend komen ook jongeren en werkgevers van jongeren aan het woord in een aantal interviews.

Lees meer over:

Over Auteur

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat u op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.

15 reacties

  1. A.F. Bongers op

    Laat ik niet ingaan op de “onliners” van de oudere en de jongere, die vrij ongenuanceerd zijn. Ik zou daar meerdere columns aan kunnen wijden. Wat ik mis in het artikel is, de mogelijkheid van ontwikkelen, de uitdaging in het werk. Al tientallen jaren blijken dat naast autonomie (dat werd zijdelings wel genoemd) de belangrijkste arbeidsvoorwaarden te zijn (voor jongeren) maar liever zeg ik voor alle werknemers.

  2. Wat dit artikel met name wil weergeven is de vaeranderende houding van de jongere generaties ten opzichte van hun werk en werkgever. In vergelijk met 5 jaar geleden is dit duidelijke een ander invalshoek.Jong en oud kan zijn voordeel hier meedoen.

  3. Werkende jongere die niet op het terras zit op

    Een erg ongenuanceerde reactie. Ik ben 24 jaar, bijna 2 jaar in dienst van mijn eerste werkgever en spaar ieder maand netjes. Net als het meerendeel van mijn vrienden/kennissen uit mijn generatie. Behalve degenen die geen vaste/serieuze baan hebben doordat zij te jong/te onervaren/te hoogopgeleid worden bevonden door bedrijven. Zij hebben daarom allemaal met een afgeronde mbo/hbo/wo studie een kul bijbaan vanwege gebrek aan passend fulltime werk. Ik vraag me af hoe dit profiteren van “uw welvaart” is? Letterlijk honderden sollicitaties sturen zij de deur uit, maar werkgevers willen ze niet! Jongeren zijn net zo veel de dupe van de crisis als oudere werknemers, die weer te oud/te duur/onflexibel worden bevonden. Dus het is wel heel makkelijk te zeggen dat wij jongeren allemaal op het terras zouden zitten. Dit zijn waarschijnlijk scholieren of studenten met een vrij uur die u ziet. En groot gelijk hebben ze! Heeft u zelf ook niet van uw studententijd genoten?

  4. Andere jongere op

    Jongere, ik ben het geheel met je eens. Wij kunnen inderdaad nauwelijk een baan vinden, laat staan dat we iets vinden wat aansluit bij je opleiding. Zonder baan geen geld, dus sparen wordt wel lastig zo. Zonder baan ook geen huis (+ inboedel) en de wachtlijsten voor huurwoningen zijn ernorm. Ik wil niet zeggen dat de ouderen het goed hebben, maar zij hebben wel jarenlang kunnen werken en kunnen genieten van de welvaart die er was.

  5. Kees Kamsteeg op

    Interessant inhoudelijk artikel waarbij het jammer is dat de discussie eronder een bepaalde kant op gaat waarbij ?ouderen? en ?jongeren? elkaar zaken verwijten.
    Deze discussie geeft echter ook direct aan wat er op de werkvloer of thuis kan gebeuren als de generaties niet echt met elkaar in gesprek gaan maar elkaar benaderen met een voor-ingenomen beeld en handelend vanuit meningen, zonder open mind ! Daarmee heeft het artikel van Basti meteen de kern geraakt en zijn functie en inhoud bewezen. Niets nieuws trouwens en in de geschiedenis al vaker gezien. Naar mijn idee komt elke generatie door deze crisis tot een besef dat de omstandigheden gewijzigd zijn, jong en oud.
    Zelf word ik binnenkort 50 en heb twee kinderen van 6 en 10 jaar die mij absoluut communicatief bij de les zullen houden de komende jaren. Ook besef ik dat voor een goede verstandhouding het praten bestaat uit vragen stellen, luisteren, duidelijk zijn en tot inzichten komen.
    Vorig jaar heb ik bij een social media-bijeenkomst een gesprek gehad met een groep tieners van een MBO-opleiding die er naar snakten om echt in gesprek te komen met ?de oudere generatie? (40-plussers) om van hen te leren over doorzettingsvermogen, klappen teboven komen, leggen van zakelijke relaties, leren van het verleden, het opbouwen van een land of bedrijf na oorlog of crisis. Interessante insteek lijkt me. De jongeren wilden op hun beurt hun kennis m.b.t. social media, communicatie, nieuwe aanpak van uitdagingen, nieuwe technieken, etc teruggeven. Helaas geven die ouderen niet thuis.
    Mijn idee, zet je over je vooroordelen en vastgeroeste meningen heen en stel je open voor echt communiceren. Het komt jou zelf en je (werk)omgeving ten goede.
    Ook dat is weer niets nieuws maar ja, l?histoire se r?p?te?.

  6. Wilga Janssen op

    Zet 50 HR artikelen naast elkaar en vaak is de conclusie: ga met elkaar in gesprek… Zijn we dat verleerd, deden we dat eigenlijk toch al nooit, heeft het toegenomen individualisme hier mee van doen… ??? Samen de schouders eronder, samen lief en leed delen, ook oud en jong lijkt iets van lang geleden. Of van ‘nooit bestaan’.

    En wat is er eigenlijk zo moeilijk aan? Het vraagt slechts om onderlinge solidariteit die wat langer duurt dan een paar jaar. Om een systeem dat die solidariteit borcht en steunt. In plaats van politieke wisselingen en degradatie van bevolkingsgroepen. Op naar de solidariteit dan maar?

  7. Werkende jongere die niet op het terras zit op

    Volledig eens met Kees Kamsteeg. Ik probeer ook aan te geven dat elke generatie (of het nu jong of oud) is zijn eigen problemen heeft in de crisis. Mijn reactie was bedoeld voor die eerste nogal zure reactie van Oudere die heeft leren omgaan met geld. Het zou, zoals Kees Kamsteeg ?n het artikel aangeven, prettig zijn als er meer communicatie plaats zou vinden in het bedrijfsleven, ongeacht uit welke generatie je stamt. En er is een nieuwe generatie in opkomst, die dolgraag wil leren van eerdere generaties, maar bedrijven zouden zich andersom ook meer open moeten stellen voor de nieuwe generatie. De jongere generatie hecht veel minder waarde aan een zo hoog mogelijk salaris krijgen en zo snel mogelijk carri?re maken, maar meer aan voldoening uit het werk en de werksfeer. Het is een mooie suggestie in het artikel om meer in gesprek te gaan met elkaar, maar ook een enigszins na?eve. Mensen staan open voor anderen, of niet, en het is lastig de aard van het beestje te veranderen, ongeacht de generatie.

  8. Dick den Dulk op

    Vandaag een gesprek gehad over de jongeren in de WAJONG. Als 50-er weet ik dat deze mensen met een handicap vaak op een lichtdrukkerij/fotokopieerafdeling stonden of magezijn werk deden. Door de vervloekte automatisering zijn ook de typisten, stenografen en typografen ontslagen. Dat levert ons als werkenden miljarden ?uro’s schade op aan uitkeringen. Deze mensen staan nu aan de kant en u als werkende met de Pure Volks Verlakkerij ( politiek) schreeuwt moord en brand. Terug naar het telraam/typmachine en iedereen heeft werk.
    De huidige politieke partijen zijn ziende blind en horende doof.
    Als we naar de geschiedenis kijken van de middeleeuwen en nu is er 1 ding verandert. Toen deden we alles te voet of met paard en wagen, nu staat u in de file met uw heilige koe. Maar het heilige roomse rijk met de keizer gekozen door de keurvorsten is er nu nog. Die Belg, van Rompuy, is gekozen door de regeringsleiders van nu. Ook de EU is gedoemd tot de verdommenis gelijk het heilige roomse rijk. Het heeft 500 jaar geduurd voordat er een nieuw rijk was, Karel V trad in 1555 af en na 2000 kwam de Europese president. Ik ben geen PVV aanhanger maar een kritische burger die het nog erger verwacht. Ook stem ik geen SP wegens anti EU-sentiment.
    De jeugd heeft door slecht onderwijs de boot in Nederland gemist. Rekenen kunnen de leerkrachten niet evenals de gramatica van de Nederlandse taal. Wat is bezuinigen als we geen stappen terug doen in technologie en onderwijs? Dat cre?ert de onderklasse van Karl Marx. Zie Spanje en Griekenland met hoge jeugdwerkloosheid. Hier is deze sluimerend daar velen door leren. Echter dat mag niet meer van de overheid. Tel uit de jeugdwerklozen en dan door werken to 67+? Het is hier een bananenrepubliek. Jammer, ik heb weer niet de Jackpot in de Lotto.

  9. Oudere die heeft leren omgaan met geld op

    Ik denk dat bedrijven ook met ouderen in gesprek moeten gaan, want zijn ZIJ niet in de eerste plaats de dupe van deze crisis? 40 Jaren en nog meer werken; welvaart opbouwen, waar de huidige jeugd nu nog van profiteert, geeft als beloning voor de ouderen: WW, bijstand of een financieel gat tot de AOW-periode ingaat! Wij, de ouderen, hebben leren sparen! Ik ben benieuwd hoeveel jongeren een spaarrekening hebben waarmee ze vooruit kunnen. Nee, alles gaat op aan: uitgaan en luxe apparatuur. Kijk op de terrassen: vol met jeugd!

  10. Beetje kort door de bocht oudere. Er wordt alleen maar gesproken over dat de ouder het zo zwaar hebben en dat daar meer voor gedaan moet worden. Wij jongere kunnen bijna geen baan meer vinden, een huis kopen is onmogelijk, evenals huren. En laten we het dan maar helemaal niet hebben over het pensioen, want dat is er voor ons niet. Het is nu goed voor de oudere geregeld en als die wat minder uitgegeven hadden, dan was er voor ons ook nog wat over!

  11. Nog een ouder op

    die toch het woord wil richten tot de jongeren.
    Stel, stel je hebt 45 jaar gewerkt; hebt VUT betaald (voor de generatie voor je). Hebt Pensioen betaald vanaf je 21ste en op de afschriften werd verteld: gegarandeerde uitbetaling (en dat is nu niet meer te realiseren). Krijgt nu (59 jaar oud) ontslag door reorganisatie en/of faillissement, krijgt ZEKER geen baan meer. Ondanks al je werkervaring, wordt je in een hoek gezet. Je krijgt vervolgens in 38 maanden WW. Dan ben je 62! En dan? Dan krijgt je niets meer tot 65 (+ 5/6 maanden) omdat je partner ook al 45 jaar werkt en nog wel een 1700 euro (netto) inkomen heeft. Wat dan? Hoe zouden jullie dan reageren?
    Ik kan me voorstellen dat jullie je aangesproken voelen vanwege het terraszitten en de dure apparatuur, maar… kijk eens om je heen. Is de verhouding anders?

  12. Nog een ouder, ik ben het volledig eens met u. Mijn ouders zitten in dezelfde situatie die u beschrijft. Op hun 50ste na jarenlange trouwe dienst op straat gezet, nu (gelukkig) werk, wel tegen v??l lager salaris en met tijdelijke contracten, niet zeker van verlenging. Ik ben het met u eens dat zeker de generatie 50+ de dupe is. Altijd gewerkt, vaak vanaf jonge leeftijd, altijd steentje bijgedragen en nu van de overheid te horen krijgen dat je tot je 67e door moet gaan, terwijl werkgevers je niet willen. Altijd pensioen betaald terwijl het nu maar de vraag is hoeveel je daarvan terug ziet. Lijkt me verschrikkelijk om na bijna 50 jaar werken zo’n onzekerheid te hebben, maar ik vraag niets minder dan eens om u heen te kijken en eens met jongeren te praten. Ook wij lijden onder de crisis, misschien anders dan ouderen, maar wel op ons eigen manier. Praat eens met een jongere die sinds zijn/haar afstuderen al een jaar of 1,5 thuis zit en steeds minder kans op werk heeft i.v.m. geen ervaring en een steeds groter gat tussen zijn studie en werk.. Heel veel jongeren staan stil op dit moment! Ook zij willen graag werken maar worden nergens aangenomen. Wees dus niet zo zwart-wit, ieder heeft zijn eigen probleem, en doe niet zo verwijtend ten opzichte van een jonge generatie die er ook niets aan kan doen. Wij zijn niet verantwoordelijk voor de crisis. Toen de basis werd gelegd voor deze crisis zaten wij immers nog op de basisschool.

  13. Niet focussen op oudere of jongere. Maak je bedrijf aantrekkelijk voor alle levensfase die een werknemer doormaakt.

  14. Bert Huisman op

    Bekijk het eens anders. Oud en jong wees solidair. Sla de handen ineen! Waarom nog langer al die (negatieve) energie steken in kansloze sollicitaties.

    Richt eigen bedrijven op, co?peraties!
    Gebruik kennis en ervaring van ouderen en jeugdig elan en nieuwe idee?n van jongeren. Financier de bedrijven door middel van crowd funding, zet social media in voor marketing. Concurreer met die bedrijven die jullie niet aannemen.

    Belachelijk idee?

    Werp het niet te snel in de prullenbak. 2012 is het jaar van de co?peraties!

    Laat je inspireren door dit filmpje. Helaas kan ik geen url sturen maar als je in Google intypt: “Mondragon,Tegenlicht” zie je de documentaire “Het wonder van Baskenland”

    Ik ben benieuwd of iemand deze handschoen oppakt! Let me know!

    Succes!

    Ex werknemer, na dertig jaar dienstverband zelfstandig mediator/coach

  15. Jonge Tante op

    Beste meneer Den Dulk,

    Kennelijk heeft u als 50-er indertijd ook slecht onderwijs in de grammatica van de Nederlandse ontvangen…. “is verandert”?