American dream

1

De ‘American dream’ is het ideaal van vrijheid en gelijkheid van alle mensen: je kunt altijd de top bereiken, als je maar bereid bent hard te werken.

Ruim 75 procent van de Amerikaanse vrouwen met een betaalde baan werkt fulltime. Dit is een aardig contrast met de 25 procent in Nederland! De vrouwen hier strijden nog steeds voor gelijkheid in carrièremogelijkheden en salarissen en dezelfde behandeling als hun mannelijke collega’s. Wanneer ik vertel dat in Nederland juist is gestreden voor het recht parttime te werken, zijn mijn collega’s verbaasd.

Veel Amerikanen leiden dan ook een leven waarin alles perfect moet zijn. Van een huis met keurig gemaaide voortuin tot de beste (prestaties op) school voor de kinderen. Zo is er tussen de verschillende scholen een enorm niveauverschil, inclusief een prijskaartje. Als ‘college’ voor de deur staat, bedraagt het schoolgeld tussen de 8.000 en 80.000 dollar per jaar!

Waar de ‘American dream’ de nadruk legt op individualisme, legt de ‘European dream’ meer nadruk op de gemeenschap. Kijk naar de Amerikaanse hervorming van de zorgverzekeringswet, waarbij een basiszorgverzekering voor alle Amerikanen het doel is. De meeste mensen hier zijn echter niet bereid voor iemand buiten de familie of kerkgemeenschap bij te dragen. Dit is de keerzijde van het ideaalplaatje: wie niet succesvol is, heeft dit waarschijnlijk aan zichzelf te wijten. De ‘American dream’ lijkt zich in de huidige economie te concentreren op het behouden van een fulltime baan.
Caroline Oltmans – van de Heuvel,
HR-officer bij Vanderlande industries in Atlanta, Georgia, USA.


Naar de Wereld van HR »

Lees meer over:

Over Auteur

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat u op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.

1 reactie

  1. Een aantal weken geleden een voortreffelijke docu gezien over (het streven naar) een basis verzekering voor alle Amerikanen. Nadat Hillary Clinton zich er al stuk op heeft gelopen en de mond is gesnoerd (door congresleden die later zelf leuke baantjes binnen verzekeringsmaatschappijen kregen, ra ra hoe kan dat), lijkt ook Obama het niet voor elkaar te krijgen. Er wordt simpelweg te veel verdiend aan ziek zijn. Met een verzekering ben je er trouwens nog niet. De maatschappijen wurmen zich in allerlei gaatjes om niet uit te hoeven betalen. Er kwam een verzekeringsarts aan het woord die het met haar geweten niet meer aankon dat zij beloond werd voor het aantal afwijzingen dat ze had gedaan. Er kwamen situaties aan de orde waar je hart zich van samenknijpt. Buurland Canada doet het een stuk beter maar ja, inderdaad zegt de gemiddelde Amerikaan niet in sollidariteitsstelsel te geloven. Ik denk dat het er niet van gaat komen.