Zieke werknemer in Marokko krijgt loon doorbetaald

5

Een werknemer die regelmatig medische verklaringen verstrekt, voldoet daarmee aan zijn verplichtingen. Dat de werkgever twijfelt aan de echtheid doet daar niet aan af. De werkgever had zelf onderzoek kunnen instellen.

De situatie

Een werknemer is sinds 1977 in dienst bij de werkgever. In juni 2009 vertrekt de werknemer, met toestemming van de werkgever, naar Marokko om zijn stervende moeder bij te staan. Begin juli laat hij via zijn gemachtigde weten dat de artsen hem niet toestaan te reizen vanwege zijn verslechterde (psychische) gezondheid. Hij staaft dit met enkele medische documenten en blijft dit ook doen gedurende het najaar. Als de werkgever de loonbetaling stopt, vraagt de werknemer een deskundigenoordeel aan het UWV, maar dat kan niet worden gegeven omdat de werknemer niet is gezien of gehoord. Een medisch adviesbureau concludeert op basis van de beschikbare informatie dat de situatie zo ernstig is dat de werknemer niet in staat is op welke manier dan ook te reizen.

De vorderingen

Als de werknemer bijna een jaar in Marokko is, verzoekt de werkgever om ontbinding van de arbeidsovereenkomst wegens verandering in de omstandigheden. De werknemer komt afspraken niet na en de werkgever heeft zijn twijfels over de medische toestand van de werknemer. De werknemer vordert achterstallig loon en vraagt de kantonrechter om afwijzing van het ontbindingsverzoek.

Het oordeel

De kantonrechter oordeelt dat de werknemer zich, waar mogelijk gezien zijn medische gesteldheid, aan de contactafspraken heeft gehouden. Hij heeft ook voldoende informatie verstrekt over zijn ziekte. Mede gelet op de hoeveelheid medische verklaringen en de consistentie van de verklaringen, ziet de kantonrechter geen reden om aan te nemen dat de verklaringen niet op waarheid zouden berusten. Daarbij is de kantonrechter van mening dat de werkgever, die haar twijfels heeft geuit over de ziekmelding en de medische verklaringen, ook meer onderzoek had kunnen doen.

Het door de werknemer gevraagde deskundigenoordeel aan het UWV kon niet worden gegeven omdat de werknemer niet is gezien en gehoord. De werkgever vindt daarom dat de werknemer niet-ontvankelijk moet worden verklaard in zijn loonvordering. Maar ook hier geldt dat de werknemer voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat hij niet in staat is om te reizen. En dat is voldoende reden voor het niet kunnen meewerken aan een deskundigenoordeel.

De werkgever wordt veroordeeld tot het betalen van het (achterstallige) loon totdat de arbeidsovereenkomst rechtsgeldig is geëindigd.

JAR 2010/175
Kantonrechter Utrecht
Re-integratie, loondoorbetaling
Kort geding
06 mei 2010

Door mr. Ingrid Kooijman

Lees meer over:

Over Auteur

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat u op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.

5 reacties

  1. In deze casus is er duidelijk ??n ding wat mist. Wederzijds vertrouwen. Ik kan mij in beide posities verplaatsen en kan mij zeer goed voorstellen dat het zo gelopen is. Had de werkgever meer moeten onderzoeken? Of had de werknemer meer en beter moeten funderen waarom hij niet kon reizen en daarnaast ook nog volledig arbeidsongeschikt was?.. Lastig. Als werkgever had ik wel een paar duizend euro extra ge?nvesteerd om ter plekke een en ander te laten onderzoeken door een AD. Ik hoop voor de werkgever dat zijn dossier in orde is en dat hij in juni 2011 over kan gaan tot ontslag. Ben benieuwd hoe het UWV de IVA/WGA aanvraag gaat beoordelen en welke middelen zij gaan inzetten om dit te bepalen.. De werknemer wens ik sterke met zijn herstel en dat hij lekker daar blijft bij zijn familie..

  2. Een bijzondere casus en hierbij heb ik toch wel wat vraagtekens; Ik lees dat werknemer een deskundigenoordeel heeft aangevraagd en vraag me dan af hoezo werkgever dit niet zelf heeft gedaan? Is hier een bedrijfsarts bij betrokken die de medische informatie heeft beoordeeld? Zijn de richtlijnen van de NVAB gevolgd? Is er getoetst of de behandeling die hij volgt wel adequaat is? Jammer dat niet echt wordt toegelicht welk onderzoek werkgever nog had kunnen doen ! Hoe kun je nu alleen op basis van de medische informatie beoordelen of er wel of geen sprake is van ‘benutbare mogelijkheden’ . Dus op zoek naar een bedrijfsarts die een vakantie naar Marocco wil combineren met wat spreekuurcontacten 🙂

  3. Ik zou als werkgever het onderste uit de kan hebben gehaald om dit soort idioterie te voorkomen. Psychisch te ziek om te reizen….hahahaha Dan sturen we toch een bedrijfsarts of psychiater naar u toe deze zomer.

  4. Wederzijds vertrouwen inderdaad, daar gaat het om. Of geldt dit niet omdat het hier om een moslimland gaat en komen nu geheel andere krampachtige afwegingen/conclusies te voorschijn. Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat dit soort gevallen veel mensen overkomen. In de praktijk zal het natuurlijk die personen overkomen die een relatie hebben met hun thuisland. En zou je informatie van instanties uit Westerse landen eerder vertrouwen dan andere landen? Gelukkig is de rechter de juiste instantie om dit soort zaken te beoordelen.

  5. Dit is een zorgelijke toestand! Ik vind dit een casus die van belang is voor alle werkgevers met medewerkers die regelmatig naar hun vaderland reizen. Ook ben ik benieuwd hoe het UWV hier over een jaar mee omgaat. Gaat deze man alleen een papieren keuring krijgen? Hij is immers niet in staat om te reizen. Ik hoop dat overkoepelde instanties hieraan iets gaan doen. Het is immers een mooi voorbeeld (corrupte landen) om betaald in een ander land te verblijven met een nieuw soort van vervroegd pensioen!