Werknemer doet geen afstand van re-integratie op eigen werkplek

0

Een werknemer die instemt met een tweede spoortraject doet geen afstand van de re-integratie op zijn eigen werkplek.

De situatie

Een monteur bij een groot servicebedrijf vertilt zich in 2007 aan een accu en raakt daardoor gedeeltelijk arbeidsongeschikt. Volgens de arbeidsdeskundige en de bedrijfsarts kan hij zijn langer niet eigen werk of ander werk binnen het bedrijf doen. De werknemer moet extern worden herplaatst.

De re-integratie verloopt moeizaam en mondt uiteindelijk in mei 2009 uit in een ontbindingsverzoek van de werkgever bij de kantonrechter. Die wijst het verzoek af omdat de werkgever zich niet genoeg heeft ingespannen voor de re-integratie.

Eind 2009 oordelen verschillende arbeidsdeskundigen dat de werknemer, zij het met enige aanpassing, weer zijn eigen, oorspronkelijke werk kan doen. De werkgever wil hem op proef terugplaatsen in zijn oude functie maar dan wel op een andere locatie. Na drie maanden wordt dan bekeken of de re-integratie succesvol is.

De vordering

De werknemer is het daar niet mee eens en spant een kort geding aan. Hij wil op zijn oude plek terugkeren en zijn oude salaris ontvangen. De werkgever moet voor eventuele aanpassingen op de werkplek zorgen. Dit laatste moet, zo voert de werknemer aan, omdat hij het polsletsel tijdens het werk heeft opgelopen.
Hij vindt het ook onredelijk en onzorgvuldig van de werkgever dat deze voorwaarden stelt, zoals de proefplaatsing op een andere locatie, en dat er een onzekere toekomstscenario wordt gecreëerd waarin de uitkomst afhangt van een subjectieve beoordeling van de re-integratie. Diverse rapporten hebben ondertussen uitgewezen dat de werknemer nog slechts licht beperkt wordt in zijn belastbaarheid.

Het verweer

De werkgever betwist de vordering. De werknemer werkt weer in zijn oude functie. Weliswaar niet op zijn oude werkplek maar dat komt omdat de arbeidsverhoudingen daar zijn verstoord. Ook passen de werkzaamheden op de plek waar hij nu werkt, beter bij de beperkte belastbaarheid van de werknemer.

Het oordeel

De kantonrechter stelt de werknemer in het gelijk. De werkgever moet de werknemer het gevraagde loon betalen en hem in staat stellen zijn werkzaamheden uit te voeren op zijn oude standplaats.
De werkgever heeft de re-integratie niet goed opgepakt omdat geboden werkzaamheden niet goed aansloten.
De kantonrechter geeft aan dat de werkgever een actieve plicht tot re-integratie in de oude functie heeft. En de werknemer heeft door in te stemmen met een tweede spoor geen afstand gedaan van re-integratie op zijn eigen werkplek. Door het herstel is er nu ook sprake van gewijzigde omstandigheden.

Gezien de lange voorgeschiedenis en de omstandigheden is het in strijd met goed werkgeverschap om als werkgever zelfstandig, op subjectieve gronden te bepalen of re-integratie al dan niet succesvol is.
Over de terugplaatsing in de oude werkomgeving overweegt de kantonrechter dat dit past bij de re-integratie in de eigen functie. De vermeende verstoorde arbeidsverhouding aldaar moet de werkgever herstellen omdat hij hier de belangrijkste oorzaak van was, aldus de kantonrechter.

LJN BM2540
Kantonrechter Haarlem
Gedeeltelijke arbeidsongeschiktheid
Kort geding
11 maart 2010

Door mr. Ingrid Kooijman

Lees meer over:

Over Auteur

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat u op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.