Werkgever past draaideur niet aan voor werknemer met obesitas

2

Een medewerker stapte naar het College voor de Rechten van de Mens omdat hij vindt dat de inlener waar hij regelmatig werkt een draaideur moet aanpassen. De medewerker met obesitas heeft er al een paar keer in vastgezeten.

De situatie

Een medewerker wordt regelmatig gedetacheerd bij een ministerie. Het gebouw waar hij dan werkt, is toegankelijk via draaideuren. De draaideuren zijn beveiligd met een weegmat. Als het gewicht op de mat boven een bepaald maximum komt, blokkeert de draaideur en gaat het alarm af. Daarmee wordt voorkomen dat meerdere personen tegelijk op één toegangspas naar binnen gaan.

De medewerker heeft ernstige obesitas en hij heeft al een paar keer vastgezeten in de draaideur omdat de deur blokkeerde vanwege overschrijding van het maximumgewicht. Hij heeft zich daarover beklaagd bij de inlener. Die heeft aangegeven naar een oplossing te zoeken en tegelijkertijd aangeboden dat de medewerker de openslaande deur naast de draaideur kan gebruiken. Voor deze deur is wel speciale autorisatie nodig.

Werknemer vindt aangeboden oplossing onacceptabel

De medewerker vindt dit niet acceptabel. Hij krijgt dan toegang tot de mindervalideningang terwijl hem niets mankeert en hij moet steeds aan zijn collega’s uitleggen waarom hij niet de gewone draaideur neemt en dat werkt stigmatiserend. Hij vindt het ook onacceptabel dat hij zijn leidinggevende om autorisatie moet vragen. Als hij via de parkeergarage naar binnen wil, kan dat ook niet zomaar omdat de autorisatie daar niet geldt. Hij moet dan aanbellen zodat de beveiligers de deur open kunnen doen.

Hij wil dat de inlener voor een ander systeem kiest dan de weegmat. Met een infraroodsysteem dat via de lichaamswarmte signaleert of er meerdere personen in de draaideur staan, wordt hetzelfde resultaat bereikt en kan hij zonder problemen naar binnen.

Bij het College voor de Rechten van de Mens

De medewerker legt de zaak voor aan het College voor de Rechten van de Mens. Hij is van mening dat de inlener hem discrimineert op grond van een handicap of chronische ziekte.

Het oordeel

Het college geeft aan dat de wet voorschrijft dat werkgevers doeltreffende aanpassingen moeten doen tenzij dat onevenredig belastend is. De aanpassing moet kort gezegd proportioneel zijn.

In dit geval zou het infraroodsysteem volledig tegemoetkomen aan de bezwaren van de medewerker maar het invoeren daarvan acht het college onevenredig belastend voor de werkgever. Het systeem kost 3 ton. Verder, zo overweegt het college, heeft de werkgever al doeltreffende maatregelen getroffen. De medewerker kan het gebouw zelfstandig betreden via de deur naast de draaideur. De werkgever heeft ook de autorisatie voor de medewerker zo makkelijk mogelijk gemaakt. Dat mag nu via de bedrijfsarts en de werkgever neemt de kosten van het onderzoek voor zijn rekening.

Werknemer kan zelfstandig deelnemen aan het beroepsleven

Ook al blijft de betreding van het gebouw via de parkeergarage problematisch, toch is dat niet zo ernstig dat de werkgever hier een aanpassing moet doen. De toegang via de parkeergarage moet extra beveiligd worden omdat daar geen beveiligers zitten en het enige wat de werknemer hoeft te doen is aanbellen. Als hij dat niet wil, kan hij ook de parkeergarage uitlopen en via de hoofdingang naar binnen gaan. Het uitgangspunt van de Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte is dat mensen met een handicap of chronische ziekte zelfstandig kunnen deelnemen aan het beroepsleven. En dat kan in dit geval.

Gegevens rechtszaak: College voor de Rechten van de Mens, oordeelnummer 2016-18, datum: 3 maart 2016

Lees meer over:

Over Auteur

Redactie XpertHR Actueel

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat u op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.

2 reacties

  1. G.J.N. van Voorn op

    Ik mis bij deze medewerker de eigen verantwoordelijkheid. Het is vaak al te makkelijk om van de werkgever veel te eisen, zonder zelf actie te ondernemen, door in dit geval te gaan afvallen, danwel een maagverkleining te ondergaan. Het nemen van eigen verantwoordelijkheid komt na bovenstaande actie m.i. ook nog eens de gezondheid van deze medewerker met obesitas ten goede. Immers is bewezen dat mensen zonder overgewicht veel beter in het leven staan.

  2. Maarten De Jong op

    Mogelijk dat hier sprake is van frustratie die onheus op een derde geprojecteerd wordt; jamer dat tijd, geld en capaciteit van het CvdRechten vd mens hieraan gespendeerd MOETEN(?) woorden

Reageer