Werkgever aansprakelijk voor burn-out werknemer

9

Een ziekenhuis dat de klachten van een verpleegster op de spoedeisende hulp niet serieus heeft opgepakt, is aansprakelijk voor de schade die de verpleegster lijdt door haar burn-out.

De situatie

Een verpleegster op de spoedeisende hulp van een ziekenhuis klaagt eerst mondeling en in 2003 ook schriftelijk bij haar werkgever over de onverantwoorde hoge werkdruk op de afdeling die volgens haar tot ziekte en uitval kan leiden. De verpleegster valt in 2004 op het werk flauw. De bedrijfsarts constateert dat ze door de hoge werkdruk is ingestort. In 2005 werkt ze nog een korte tijd maar vanaf november 2005 is ze doorlopend arbeidsongeschikt.
Er zijn diverse verslagen en rapportages opgemaakt door deskundigen. Er is onder meer een onderzoek van Medirisk waarin staat dat de formatie op de afdeling op zich voldoende is maar dat ziekte, zwangerschapsverloven en vakanties de boel op losse schroeven zetten.
De werkgever krijgt nog een loonsanctie opgelegd van het UWV wegens onvoldoende inspanning bij de re-integratie van de werkneemster.
Vanaf november 2007 krijgt de werkneemster een loongerelateerde WIA-uitkering.

De vordering

De werkneemster stelt dat de werkgever de zorgplicht heeft geschonden en daardoor aansprakelijk is voor de schade die ze lijdt door de burn-out. Ze vordert materiële en immateriële schadevergoeding en daar wil ze alvast een voorschot op van ¬ 27.000. De kantonrechter wijst de vorderingen af en de werkneemster zoekt haar gelijk hogerop.

Het oordeel

Het hof oordeelt dat de werkgever inderdaad de zorgplicht heeft geschonden door niet adequaat te reageren op de klachten van de werkneemster.

Werkgerelateerde burn-out
Uit de veelheid aan rapportages en twee getuigenverklaringen is duidelijk op te maken dat de burn-out werkgerelateerd is. Het expertisebureau HSK Groep heeft in zijn onderzoek ook gekeken of de klachten van de werkneemster misschien een andere oorzaak hebben maar daar zijn geen aanwijzingen voor gevonden.
De korte periode van werkhervatting doorbreekt het causaal verband niet, zoals de werkgever aanvoert. Uit de rapportages blijkt duidelijk dat de klachten steeds in meer of mindere mate aanwezig waren.

Werkgever schendt zorgplicht
De werkgever had een zorgplicht om de burn-out te voorkomen. De hoge werkdruk was een kenbaar risico voor het welzijn en de gezondheid van de verpleegkundigen. Het hof oordeelt dat bij een kenbaar risico als dit actieve zorg past. Maar na de mondelinge en schriftelijke klachten van de werkneemster en de rapporten van Medirisk en de Arbeidsinspectie heeft de werkgever vrijwel geen actie ondernomen.
Het hof overweegt ook dat de werkdruk niet voor alle medewerkers in het algemeen een risico was maar uit de verklaringen van collega s blijkt duidelijk dat iedereen, inclusief de werkgever, wist dat deze werkneemster slecht tegen de werkdruk kon.

Schending zorgplicht, dus aansprakelijk voor schade
De aansprakelijkheid voor de schade van de werkneemster volgt uit de schending van de zorgplicht (artikel 7:658 BW). Het hof veroordeelt de werkgever tot het betalen van de materiële en immateriële schade van de werkneemster, nog op te maken bij staat, en tot betaling van een voorschot daarop van ¬ 27.000.

LJN BU2798
Hof Den Haag
Werkgeversaansprakelijkheid
Hoger beroep
3 november 2011

Door mr. Ingrid Kooijman

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestShare on Google+Email this to someonePrint this page

Over Auteur

Redactie XpertHR Actueel

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat jij op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.

9 reacties

  1. Inhoudelijk: eens met de uitspraak van het Hof!

    Alleen de term ‘verpleegster’ kan echt niet meer… We gebruiken hier in het academisch ziekenhuis al sinds lange tijd de term ‘verpleegkundige’ en dat zal elders vast niet anders zijn.

    Groet,
    Bert

  2. Gerard Molenkamp op

    Tragisch voor de werknemer dat de werkgever door de rechter op zijn zorgplicht gewezen moest worden. Wanneer de afdeling spoedeisende hulp van dit ziekenhuis beter gemanaged zou zijn, dan zou de burnout mogelijk zelfs voorkomen kunnen zijn. Het is de verantwoordelijkheid van leidinggevenden om ervoor te zorgen dat de werkdruk niet te hoog oploopt. Dat kun je als manager doen door voor voldoende capaciteit te zorgen en door medewerkers te leren hoe ze hun werk effici?nt kunnen organiseren ?n hoe zij hun grenzen kunnen bewaken.

    Gerard Molenkamp
    efficiency trainer

  3. Helemaal eens met Ton. Ook ik heb jarenlang in de organisatie tevergeefs aangeklopt. Uiteindelijk, na drie lange jaren, door een burnout ruim een jaar uitgevallen. Met mijn klacht is niets gedaan, mijn re-integratie verloopt waardeloos. Helaas ben ik niet de enige die er zo voor staat. En toch gaat het maar door! Niemand die de zogenaamde ‘leidinggevenden’ op de vingers tikt. Maar in 99% van deze gevallen trekt de organisatie helaas nog altijd aan het langste eind, zij hebben immers ‘diepere zakken’ zoals mijn bedrijfsarts veelbetekenend tegen mij zei…. Food for thought wat mij betreft!

  4. Diederik Gallas op

    Buitengewoon vervelend voor deze medewerker. Maar je ziet ook wat de risico’s zijn van slecht management. Aan de andere kant vraag ik mij wel af waarom een “verpleegkundige” niet op een gegeven moment haar eigen verantwoordelijkheid neemt en tegen het ziekenhuis zegt dat het zo niet meer gaat en/of opstapt.

  5. Ik sluit me helemaal aan bij Ton; zit in eenzelfde positie, ook in de zorgsector. Mijn wg kreeg ook de max. sanctie van het UWV, een jaar loondoorbetaling, daarna bleef verdere hulp en reintegratie vrijwel uit.Mijn letselschadeadvocaat is bezig een civile zaak voor te bereiden, ik wacht wel af

  6. Ik mis in alle reacties de mogelijkheid dat er gewoonweg geen buget was voor extra capaciteit. We willen allemaal goed doen, maar de omstandigheden laten dat in sommige gevallen niet toe. Wellicht dat er daar ook naar gekeken moet worden.

  7. Terecht dat er nu een goed gezorgd wordt voor de werknemer. Bij ons gaat het al jaren zo, steeds komen er interimmanagers, die denken weer anders, alleen denken ze allemaal hetzelfde over meer werk met minder personeel. Jaren kun je werk van zieke werknemers erbij op je bordje krijgen, daarna word je afgerekende op je eigen werkzaamheden. Hoe krijg je mensen in een burn-out? Vraag het de managers, zij weten het antwoord.

  8. #Marieke – W?t een KUL … Geen budget! – Met iets meer verstand plannen en vooral LUISTEREN naar de mensen op de werkvloer kan heel wat budget opleveren voor de juiste plaatsen. Maar zolang alle “omhoog-gevallen” managers menen het beter te weten dan de mensen die het werk uitvoeren ?n zich bewust zijn van de kosten van een en ander (en bij de verpleegkundigen zijn dat vele, gezien het feit dat zij naast hun werk ook vaak huismoeders zijn en zo hun “eigen bedrijf” draaiend moeten houden), komt er nooit iets terecht van een gezonde gezondheidszorg.

Reageer