Wat is er mis met lunch?

0

Hoeveel Nederlanders duwen hun lunch niet in tien minuten door hun slokdarm, onderwijl heftig doorwerkend? In de ene hand een boterhammetje met kaas, in de andere een telefoon of muis. ‘Kan niet anders, hoort bij de functie’, zeggen de hardwerkers dan. De omstandigheden bepalen dus. Maar omstandigheden kunnen ook veranderen.

De Amerikaanse Elizabeth Lupfer (die iets met communicatie doet) houdt een pleidooi voor échte lunches. Met écht eten. En échte mensen. Om écht even de zinnen te verzetten.

De tussenruimte in het leven

Volgens haar eet maar liefst tweederde van de Amerikanen achter hun bureau, en verorbert de helft hun caloriën in zelfs minder dan dertig minuten. Het doel is waarschijnlijk om nóg meer gedaan te krijgen: een e-mailtje versturen, twee dossiertjes lezen, drie telefoontjes met volle mond.

We hebben de tussenruimte in het leven een beetje weggeorganiseerd. De ruimte waarin dingen kunnen landen omdat niks hoeft. Even naar de lucht kijken zodat alle inzichten een plek kunnen krijgen. De ruimte waarin creativiteit ontstaat. Volgens Lupfer denken we dat we productief zijn als we eindeloos doorrazen, maar is dat helemaal niet het geval. Aan het einde van de middag ben je namelijk zó moe, dat je juist véél minder productief bent.

Tips

Natuurlijk is het niet nodig om op z’n Italiaans te lunchen. Maar ietsje meer aandacht en liefde zou wel heel erg fijn zijn. Zelfs uit wetenschappelijk onderzoek blijken de positeve effecten.

Via deze link vind je een paar handige en goede tips voor betere lunches. En check alvast tip nummer vijf: neem eens stamppot mee naar kantoor!

Lees meer over:

Over Auteur

Basti Baroncini schrijft met liefde over alle onderwerpen binnen het HR-vakgebied, maar zijn hart gaat pas écht sneller kloppen wanneer het gaat om strategie en om mensen. Sociale innovatie, duurzame inzetbaarheid, ontwikkeling & onderwijs, verandertrajecten, draagvlak, communicatie en leiderschap zijn voorbeelden van onderwerpen waar hij graag over schrijft.