Schadevergoeding voor negatieve referentie

0

Ook al geeft een sollicitant toestemming voor het inwinnen van referenties, een werkgever mag dan nog niet over van alles uit de school klappen.

 

Een werkgever die te veel vertelde werd door de rechter op de vingers getikt. De werkneemster liep door de referentie de baan mis en de werkgever moet haar nu een schadevergoeding betalen.

De situatie

Een bank krijgt een anonieme tip binnen over de mogelijke betrokkenheid van een medewerkster bij fraude. Uit een intern onderzoek blijkt dat de vrouw contacten heeft met een crimineel maar dat ze niet is betrokken bij fraude. Er is ook geen reden om het incident op te nemen in de interne en externe registers. Dat laatste register kan door alle banken worden geraadpleegd.

Als de werkneemster solliciteert bij een andere zelfstandige vestiging van de bank, krijgt ze een contract onder de opschortende voorwaarde van nog op te vragen werkgeversverklaringen. Als die aanleiding geven tot twijfel over haar betrouwbaarheid, gaat de overeenkomst niet door. De vrouw heeft haar lopende arbeidsovereenkomst al opgezegd als ze te horen krijgt dat de nieuwe werkgever afziet van het contract. Hij heeft gehoord dat ze contacten heeft met een crimineel en dat is reden genoeg voor twijfel. De informatie kwam van haar toenmalige werkgever. De vrouw ziet nog een baan en een opdracht aan haar neus voorbijgaan doordat er bij referenties melding wordt gemaakt van het onderzoek.

De vordering

De werkneemster stapt naar de rechter. Ze stelt dat ze schade heeft geleden doordat de voormalige werkgever tot drie keer toe een potentiële werkgever in het kader van referenties voor een sollicitatieprocedure heeft verteld over het interne onderzoek. En dat leidde telkens weer tot een afwijzing. Ze vordert een vergoeding voor gederfde inkomsten, financiële schade en immateriële schade.

Het oordeel

De rechter schetst eerst de uitgangspunten voor het geven van referenties. Die moeten waarheidsgetrouw zijn, of ze nu op verzoek van de werkgever of van de werknemer worden gevraagd. Maar degene die de referentie geeft moet ook een belangenafweging maken.

De rechter stelt dat het algemeen bekend is dat alleen al de melding dat er een integriteitsonderzoek heeft plaatsgevonden, een negatieve referentie is. Het is geen neutrale mededeling, ook niet als de uitkomst van het onderzoek niet belastend was. Uit interne regelingen blijkt niet dat de bank de plicht had om een onderzoek te melden als er sprake was van een integriteitsrisico.

Omdat de individuele bank de integriteitsonderzoeken niet zelf deed maar heeft gedelegeerd aan de overkoepelende organisatie, moest de bank extra voorzichtig zijn met het doen van mededelingen. De bank had meteen moeten verwijzen naar het register.

De rechter beoordeelt het handelen van de bank als onrechtmatig. De schadevergoeding zal in een aparte schadestaatprocedure worden vastgesteld. De partijen mogen daar komen met hun berekeningen.

De rechter laat overigens buiten beschouwing dat de werkneemster haar contract al had opgezegd voordat ze de baan definitief binnen had. Ze mocht erop vertrouwen dat de bank geen mededelingen zou doen over het onderzoek.


LJN BW0981
Rechtbank Utrecht
Eerste aanleg
Integriteitsonderzoek
01 februari 2012

Door mr. Ingrid Kooijman

Lees meer over:

Over Auteur

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat u op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.