Hoogste schadevergoeding wegens beroepsziekte ooit

7

Een werknemer krijgt 6,5 ton schadevergoeding omdat hij volledig arbeidsongeschikt is geraakt door het werken met giftige stoffen.

De situatie
Een elektricien/onderhoudsmonteur werkt sinds 1991 voor een frisdrankenfabriek. Na drie jaar moet hij veelvuldig, soms wel 3x per dag, een machine repareren die de houdbaarheidsdatum op flessen spuit. Daarbij komt hij steeds met een zeer giftige inktvloeistof in aanraking. Vanaf 1997 is – de dan 30-jarige werknemer – volledig en blijvend arbeidsongeschikt: hij heeft door de intensieve blootstelling aan de giftige stoffen hersenbeschadiging opgelopen die heeft geleid tot spasmen bij het lopen en spraakgebrek.

Voorgaande procedure
Het hof heeft in een eerdere procedure de werkgever volledig aansprakelijk gesteld (art. 7:658 BW) voor het opgelopen dubbelzijdig piramidaal syndroom. De werknemer heeft recht op schadevergoeding.

De vordering
In deze schadestaatprocedure wordt de hoogte van de vergoeding vastgesteld. De werknemer vordert een vergoeding van totaal ruim zes ton, waaronder € 100.000 aan immateriële schadevergoeding en een vergoeding voor het verlies van arbeidsvermogen en inkomsten en vergoeding van zijn eigen bijdrage in het PGB.

Het oordeel
De rechter kent de werknemer totaal € 650.000 aan schadevergoeding toe. Het hof had eerder al geoordeeld dat de eigen bijdrage voor het PGB en het smartengeld konden worden toegewezen. De rechter komt op basis van een onderzoek van een deskundige tot de conclusie dat de werknemer binnen het bedrijf niet verder had kunnen doorgroeien en stelt het bedrag aan verloren verdienvermogen en pensioen op bijna € 275.000.
Voor het verlies aan zelfwerkzaamheid krijgt de werknemer tot het jaar 2068 jaarlijks een vast bedrag van € 540, en ook de kosten voor de aanpassing van de woning worden meegenomen. Daarnaast worden de eigen bijdrage in het PGB, de kosten voor aangepast schoeisel, de invalidenparkeerkaart, de bijstand van het Bureau Beroepsziekten FNV en de kosten van de medisch adviseur en van het Nederlands Rekencentrum Letselschade vergoed. Aan smartengeld krijgt de werknemer € 100.000 omdat de werkgever niet heeft weerlegd dat er sprake is van zwaar letsel.

LJN BO8945
Kantonrechter Maastricht
Werkgeversaansprakelijkheid beroepsziekte
Eerste aanleg – schadestaatprocedure
13 januari 2011

 

 

Lees meer over:

Over Auteur

Redactie XpertHR Actueel

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat u op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.

7 reacties

  1. Avatar
    Marie Louise op

    Tja, Cornelis,. de gemiddelde electricien komt ook niet zo vaak met gevaarlijke stoffen in aanraking. Ook in dat geval was de werkgever aansprakelijk geweest omdat hij de man een ADR cursus had moeten laten volgen. Sterker nog,. een machine die 3 maal daags reparatie behoeft had vervangen moeten worden.
    Dit zal ongetwijfeld allemaal in het oordeel van de rechter zijn meenomen.
    Niet iedereen is even “weerbaar”.

  2. Avatar
    H. Walinga op

    Naar aanleiding van dit artikel is de eerste reactie: maar dat gebeurt tegenwoordig tenminste niet meer!
    Dat zou je wel zeggen…. weet u dat sinds april 2010 een wet is aangenomen in Nederland, waarin wordt aangegeven dat werknemers beschermd moeten worden tegen de gevolgen van kunstmatige optische straling. Als leverancier van meetapparatuur specifiek volgens de richtlijn (2006/25/EC) kan ik u meedelen dat er tot op heden geen enkele actie wordt ondernomen op dit gebied.
    Niet door Arbodiensten, niet door de overheden. Een wet die niet wordt nageleefd dus.
    Gaan we met z’n allen wachten op de claims?

    Heeft u interesse in dit onderwerp? Kijk dan op deltaohm.nl voor meer informatie.

  3. Avatar

    Ik denk dat Walinga @ het niet helemaal heeft begrepen. Het gaat hier helemaal niet over (optische) straling maar over het inhaleren van vluchtige stoffen afkomstig van de inkt die in dit systeem wordt gebruikt

  4. Avatar

    Rudolfo: Ik denk dat Walinga “slechts” naar voren wil brengen dat er vaak nogal lichtzinnig wordt omgegaan met aansprakelijkheid in het algemeen. Zelfs indien het specifieke voorbeeld (als door Walinga omschreven) n?et wettelijk is voorgeschreven heeft de werkgever een zorgplicht.

  5. Avatar

    Het punt zoals ik dat wilde maken.

    Wanneer je leest hoe een werknemer is blootgesteld aan gevaarlijke omstandigheden die de man arbeidsongeschikt hebben gemaakt, dan denk je: dat gebeurt tegenwoordig toch niet meer dat een werkgever zo omgaat met zijn personeel? Dat men iemand gevaarlijk werk laat uitvoeren en niet zorgt voor de noodzakelijke (wettelijk verplichte) bescherming.

    In mijn voorbeeld probeer ik aan te geven dat dit juist nog steeds gebeurt. Werknemers, o.a. in de industrie en de gezondheidszorg, worden dagelijks blootgesteld aan ‘optische straling’. Het meest bekend (berucht) is wel UVC licht.

    Er bestaat sinds 2010 een wettelijke verplichting om werknemers hiertegen te beschermen. Er gebeurt alleen niets met deze wet.

    En ja, het komt dus nog steeds voor dat werknemers door werkgevers willens en wetens worden blootgesteld aan gevaarlijke omstandigheden. En dat terwijl je zou denken dat dat anno 2011 toch niet meer zou voorkomen.

    Het gaat hier niet om een aanbeveling of advies….het is gewoon een keiharde wettelijke verplichting.
    Bedrijven en Arbodiensten die wij hierover hebben gesproken hebben (vrijwel) geen kennis over dit onderwerp. Vreemd…

    Op onze site staat een meer uitgebreide verklaring over het hoe en wat van deze regelgeving.
    Heeft u interesse, stuur dan een mail naar media@deltaohm.nl dan stuur ik u graag wat informatie toe.

Reageer