‘Gedrag bij werkgevers rond WGA is onthutsend’

7

Eigenrisicodragers voor de WGA hebben vaak niets geregeld om langdurig ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid te voorkomen.

Dat blijkt uit onderzoek van adviesbureau Van Spaendonck. Directeur Erik Visser vindt dat onthutsend.

Bedrijven die de risico’s voor gedeeltelijke arbeidsongeschiktheid van hun personeel niet langer via de overheid verzekeren maar onderbrengen bij een particuliere verzekeraar, lijken dat vooral te doen vanwege de lagere premie. Erik Visser: ‘Op dit moment is ongeveer een derde van de werkgevers uitgetreden, maar uit ons onderzoek blijkt dat deze groep op geen enkel punt afwijkt van de zittenblijvers. En dat terwijl je zou mogen verwachten dat deze bedrijven een veel stringenter beleid gaan voeren op het voorkomen van verzuim.’

Daarbij gaat het ook om een puur financiële afweging: ‘Je zou denken dat een ziektegeval je niets extra kost omdat je verzekerd bent, maar zo simpel ligt het niet. Private verzekeraars bieden vaak polissen aan voor drie jaar, maar je moet je mensen verzekeren voor 10 jaar. Wanneer je de volgende periode van drie jaar moet gaan verzekeren, zou je dus wel eens te maken kunnen krijgen met een fors hogere premie. Bedrijven bijten hiermee echt in hun eigen staart.’

Premiebesparing

Volgens Visser stappen bedrijven vooral over vanwege de premiebesparing op de korte termijn: ‘Het lijkt op een ordinaire bezuinigingsoperatie, die overigens vooral als zodanig verkocht wordt door de verzekeringsintermediair. Bedrijven kun je verwijten dat ze er onvoldoende bovenop zitten, maar zeker veel mkb’ers vinden het eigenlijk een te ingewikkeld dossier. Bovendien komt verzuim in het mkb te weinig voor om er structureel aandacht aan te besteden. Maar als je geen enkele maatregel neemt om schade te voorkomen, dan ben je pennywise en poundfoolish bezig, zoals de Engelsen dat zeggen.’

Gevaarlijk

Opmerkelijk is ook dat van alle overstappers 40 procent niets blijkt te weten van de wettelijk verplichte ‘garantieverklaring voor eigenrisicodragerschap’ die bij de Belastingdienst moet worden ingeleverd. ‘De exacte oorzaak ken ik daar niet van, maar het is reden genoeg om er nog eens flink onderzoek naar te doen. Het kan zo zijn dat de tussenpersoon dit werk uit handen neemt, maar het kan ook zijn dat bedrijven het echt nagelaten hebben te doen. In dat geval hebben ze een probleem, lijkt me. Ze zondigen tegen de wetgeving en bovendien bestaat de kans dat ze dan onverzekerd zijn. Bij een serieus ziektegeval, zou het dan maar zo kunnen zijn dat je zaak failliet gaat.’

Basti Baroncini, redacteur P&Oactueel.
 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone
Lees meer over:

Over Auteur

Redactie XpertHR Actueel

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat jij op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.

7 reacties

  1. Robert van der Zanden op

    Het is ook mijn ervaring, dat MKB ondernemers de risico’s van het ziekteverzuim onderschatten. Zolang een ondernemer geen slechte ervaring heeft met het ziekteverloop van een medewerker, denkt hij dat het bij hem wel zal meevallen. Totdat het te laat is. Ik ken persoonlijk ondernemers, die failliet gaan aan de gebrekkige begeleiding van langdurig zieke medewerkers.

  2. Peter Bloem op

    Ben het wel eens met de constatering van Visser, maar hier ligt toch echt een taak voor de overheid.

    De mkb’er of elke andere organsatie wil graag – zeker in deze barre tijden – de personeelskosten omlaag brengen. Je kan het bedrijf niet kwalijk nemen als ze gaan voor de aantrekkelijke premie van de private verzekeraar.

    Het is zeker zo dat de werkgever er verstandig aan doet om het langdurig verzuim terug te dringen of te vermijden. En daar kan hij vaak een beroep doen op de verzekeraar. Die wil graag de schade zoveel mogelijk beperken. UWV heeft die middelen niet of zijn meer beperkt dan de mogelijkheden van de verzekeraar.

    Overigens begrijp ik de passage rond de garantieverklaring niet. De werkgever is verplicht om die te overleggen. Dit houdt in dat de garant de portemonnee moet trekken als de werkgever niet aan zijn verplichtingen kan voldoen. Dat impliceert dat de werkgever al een probleem heeft.
    Of wordt hier gewezen op het feit dat werkgevers niet op de hoogte zijn van het inlooprisico? En ok daar ligt een taak voor de overheid. Goede uitleg over de verplichtingen.

  3. Henk Duijn op

    Naar mijn mening is hier sprake van een gebrekkige communicatie van de zijde van de overheid. Het bewustwordingsproces inzake deze problematiek bij ondernemers in, onder meer, het MKB is nauwelijks op gang gekomen.
    Het hanteren van een stringente keuzedatum voor het onderbrengen van deze “aan hen opgedrongen” vorm van verzekering maakte het “te simpel” voor deze ondernemers, waarbij verzekeraars hun diensten tegen een schijnbaar scherpe prijs in de markt hebben kunnen zetten. De centrale vraag voor ondernemers in hun zeer complexe besluitvorming is bij het maken van keuzes nagenoeg altijd “wat kost het en wat levert het op”. In de communicatie over dit onderwerp had aan deze problematiek (ook v.w.b. de termijnen) beslist meer zorgvuldige aandacht kunnen worden besteed.

  4. Paul Gemke op

    Het is inderdaad onthutsend als werkgevers niets geregeld hebben om langdurig verzuim tegen te gaan. Dit staat los van het feit of je wel of niet Eigen risico drager bent. Zeker gezien de kosten die daaraan zijn verbonden in de eerste 2 jaar van ziekte. Los of daar een Verzuimverzekering is gesloten. Daarnaast mag je de vraag stellen of een Eigen risico drager die dat risico overigens veelal verzekerd heeft meer beleid zou moeten maken dan een werkgever die bij het UWV blijft zitten. Het antwoord zou nee moeten zijn. Ik durf de veronderstelling aan te gaan dat een goede private verzekeraar de werkgever zal ondersteunen bij langdurige arbeidsongeschiktheid. Zeker als er sprake is van een Verzuimverzekering. Er vanuit gaande dat er geen sprake is van inloop durf ik ook de stelling aan te gaan dat het gezien de premiesystemen en de begeleiding bij arbeidsongeschiktheid vrijwel altijd beter is het UWV te verlaten en je te verzekeren bij een private verzekeraar. Dat niet elke private verzekeraar gelijk is in zijn dienstverlening mag duidelijk zijn. Private verzekeraars kennen veelal een contractsduur van 3 jaar. Maar daarmee is gelijk ook duidelijk dat een werkgever na 3 jaar (mocht er sprake zijn van een premie verhoging) een andere private verzekeraar kan opzoeken. Hierbij is het grote voordeel tov het UWV dat een private verzekeraar het zogenaamde uitlooprisico verzekerd heeft. Je begint dus ?schoon? bij een andere private verzekeraar. Het premiesysteem bij het UWV is wat dat betreft helder. Een instromer bij een MKB?er resulteert gegarandeerd in een fors hogere premie bij het UWV.
    Tot slot de garantieverklaring. Om te mogen uittreden heeft het UWV (via de belastingdienst) een garantieverklaring van bijvoorbeeld de verzekeraar nodig. Zonder garantieverklaring niet uittreden. Als je dus vergeet om de verklaring in te sturen kan je alleen maar dubbel verzekerd worden. Dat bedrijven niet verzekerd zijn is mi geen issue. Wel dat bedrijven vergeten dat er sprake is van inloop (oude ziektegevallen). Dit kan fors in de papieren lopen.

    Kortom, bedrijven moeten per definitie werk maken om (langdurig) verzuim te voorkomen of te verkorten. Dit kan door gebruik te maken van de juiste providers. Een goede verzekeraar kan dat regisseren vanaf dag 0. Een goede adviseur kan dit begeleiden. De overheid?? Ik zou er niet teveel van verwachten en feitelijk heb je ze ook niet nodig behalve om er voor te zorgen dat er sprake blijft van een goed level playing field tussen UWV en private verzekeraar.

  5. Diana van den Berg op

    Toch jammer dat wij niet gebeld zijn voor dit onderzoek.
    ERD vereist strakke regie en competente mensen. Dat heeft Pameijer in huis gehaald voordat wij uitstapten.
    De besparingen zijn enorm en de begeleiding van de arbeidsongeschikte (ex-) medewerker is optimaal.

  6. eric wonnink op

    Een opvolgende herverzekeraar zal altijd de historische schadelast wegen in zijn premie. Het door Bloem geschetste voordeel van ‘schoon’ beginnen is m.i . daardoor beperkter dan het hier lijkt.
    De grootste besparing op premiehoogte en afkoopsom t.b.v. het inlooprisico is te behalen door de 1e stap naar ERD goed voor te bereiden. Hierbij verwijder je middels een scan/onderzoek alle door het UWV onterecht toegerekende maar al wel betaalde WGA-gevallen van de gedifferentieerde premienota’s. Daarna beoordeel je op casus-nivo de huidige “zieken”op instroomrisico.
    Op deze wijze zet je zo “schoon”‘ als mogelijk de 1e stap. Laat verzekeraars pas na opschonen offreren. Dan is “‘de brand”‘ in ieder geval al deel geblust.

    Eric Wonnink
    Claimpoint

  7. Marion Engelsman op

    In uw artikel wordt gesproken over het risico dat werkgevers onverzekerd zijn als er geen garantieverklaring naar de belastingdienst wordt ingezonden. Dat is onjuist, want zonder de garantieverklaring zal de belastingdienst de opzegging niet accepteren. Zonder de garantieverklaring blijft een werkgever gewoon bij het UWV verzekerd.
    Daarnaast zorgen verzekeraars voor deze garantieverklaring en controleren tussenpersonen of de garantieverklaring wel verzonden is. Bij twijfel kan een werkgever altijd vragen om een kopie van de garantieverklaring aan de verzekeraars.

Reageer