Burn-out door perfectie: werkgever niet aansprakelijk

6

Een werkneemster vordert ruim een ton schadevergoeding van de werkgever. Die zou zich niet als goed werkgever hebben gedragen waardoor ze een burn-out kreeg. Het hof oordeelt dat als de werksituatie normaal is en de werknemer toch niet tegen de werkdruk bestand is, de stress niet als werkgerelateerd kan worden beoordeeld.

De situatie

Een hoofd administratie was sinds 1969 in dienst. In 2001 is ze ziek geworden. In 2002 wordt in een verzekeringskundige rapportage geconcludeerd dat ‘er geen benutbare mogelijkheden tot het verrichten van aangepaste arbeid zijn’ en dat de werknemer is uitgevallen ‘na jarenlange roofbouw in de eigen werksituatie. E.e.a. was het gevolg van haar eigen perfectionistische, dwangmatige en veeleisende (van zichzelf) karakter & ‘. De arbeidsovereenkomst is met toestemming van het CWI per 1 augustus 2004 opgezegd.

De vorderingen

De werkneemster vordert een schadevergoeding van ruim € 100.000. Ze meent dat de werkgever  zijn zorgplicht heeft geschonden.

Het oordeel van het hof

Het hof stelt als uitgangspunt dat de werkgever op grond van de wet een zorgplicht heeft om maatregelen te treffen die nodig zijn schade bij de werknemer tijdens het werk te voorkomen. Daaronder kan ook psychische schade zoals een burn-out vallen. Er moet dan wel een causaal verband zijn tussen het werk en de psychische schade. Het is de werknemer die dit verband moet bewijzen. Gezien het algemeen bekende feit dat burn-out door veel oorzaken kan ontstaat, moet de werknemer bewijzen dat zijn klachten door het werk en niet door iets anders zijn ontstaat.

Maar als een werknemer in een normale situatie toch niet tegen de werkdruk is bestand, kan niet worden gezegd dat zijn stress door het werk wordt veroorzaakt. Van de werkgever hoeft dan ook niet verwacht te worden dat hij in die situatie maatregelen neemt.

Er is in dit geval geen onafhankelijk onderzoek gedaan naar de situatie op het werk. Maar uit rapportages blijkt dat het ontstaan van de burn-out in ieder geval mede veroorzaakt is door de karakterstructuur van de werknemer. Ze werkte vaak op eigen initiatief over en had ook zelf aan de bel moeten trekken. Het hof wijst de vorderingen van de werkneemster af.

LJN BK7226

Hof Arnhem
art. 7:685 BW
Hoger beroep
22 december 2009

Door mr. Ingrid Kooijman

Lees meer over:

Over Auteur

De redactie van XpertHR Actueel zorgt er gezamenlijk voor dat u op de hoogte blijft van het laatste P&O-nieuws, de ontwikkelingen in het vakgebied en relevante jurisprudentie.

6 reacties

  1. Stress en burnout hebben te maken met hoe je je eigen energie managed. Dit doet zich voor in werk- en prive-omstandigheden.

    Misschien een idee om eens te bezien op mijn website wat stress en burnout nu werkelijk inhoudt en hoe hiermee om te gaan?!

  2. rudolf vd meer op

    Met het wollig taalgebruik van Algra kunnen we niet veel. Burn-out bestaat eigenlijk helemaal niet. Oke, iedereen heeft wel eens last van enige werk(over)druk maar doorgaans gaat het om lieden die niet over de juiste vaardigheden en persoonlijkheidskenmerken beschikken bij de aanvaarding en uitoefening van een functie. En daar krijg je last van. En dat wordt dan gelabeld met een pseudowetenschappelijke term als b.v. burnout om het sociaal acceptabel te maken. Gewoon een treedje lager op de carriereladder lost meestal alles op.

  3. Ben van mening dat een persoon zelf verantwoordelijk is en dat ook moet tonen. Als je uitvalt door klachten die afkomstig zijn van stress dan moet de medewerker zichzelf kritisch beoordelen in plaats van met het vingertje wijzen naar de baas. Stress is iets wat een persoon zelf kan ervaren….

  4. Ik vind de reactie van de heer vd Meer wel erg kort door de bocht. Burn out, overspannen, overwerkt…het bestaat wel degelijk en komt vaak tot uiting tijdens bepaalde stress gevoelige omstandigheden in het werk of in de prive sfeer.
    Hieraan ten grondslag ligt gedrag, bijvoorbeeld perfectionisme of geen grenzen aan kunnen geven.
    De persoon in kwestie dient te leren daar op een juiste manier mee om te gaan. Dan hoeft het een glansrijke carriere niet in de weg te staan. Wel is het makkelijker gezegd dan gedaan, om je eigen gedrag te veranderen. Een werkgever kan daar bij helpen door een coach in te schakelen. Met je ‘vinger naar de weerkgever wijzen’ is wellicht onterecht, maar bij je werkgever aankloppen voor hulp is zeker geen slecht idee.

  5. Is er ook sprake van burn -out zonder een werkgever. Waarom hoor je hier zo weining over. Of gaat het zoals alles om de rekening, wie gaat er opdraaien voor het ongemak. Neem nu een ondernemer zonder personeel, als die gebukt gaat onder zijn/haar perfectionistisch gedrag bij wie legt deze de rekening, of gaat deze 1 pitter gewoon door en leert om te gaan met het euvel of stopt met z’n activiteiten. Zo kort door de bocht is heer van de Meer mogelijk niet. Burn-out is een state of mind waar afhankelijk van de vangnetten uitval door kan ontstaan.

  6. Na bijna 30 jaar in het onderwijs gewerkt te hebben en drie keer overspannen te zijn geweest, is het mij na die 3e keer niet meer gelukt om weer te re-integreren. Nu zit ik al 15 maanden thuis, komt er helemaal niets meer uit mijn vingers en ben ik bij het minste of geringste abnormaal moe. Als je dit geen burn-out noemt, wat is het dan wel? Mijn idealisme en perfectionisme (!) hebben zeker een rol gespeeld, maar daar heeft de school dan ook jarenlang van mogen profiteren. Mijn werkgever heeft geweten dat ik moeite had met mijn werk maar nooit gehoor willen geven aan herhaaldelijke verzoeken om ondersteuning. Is dat dan wel normaal?